استئومیلیت
استئومیلیت عفونت استخوان ومغزاستخوان. هر یک از استخوانهای بدن ممکن است درگیر شود. در کودکاناستخوانهایی که معمولاً درگیر میشوند عبارتند از استخوان ران، درشت نی،استخوان بازو یا ساعد. در بزرگسالان استخوانهای لگن وستونفقرات معمولاً درگیر میشوند. این بیماری در هر دو جنس و همه سنین دیدهمیشود، ولی در کودکان در دوره رشد سریع (14-5 سال)، به خصوص در جنس مذکرشایعتر است.
علایم شایع
·تب. گاهی تنها علامت بیماری است.
· درد، تورم، قرمزی، گرمی و احساس درد با لمس برروی استخوان مبتلا، بهخصوص هنگام حرکت دادن مفصل مجاور آن. مفاصل مجاور ناحیه مبتلا، نیز ممکناست دچار قرمزی، گرمی و تورم باشند.
· در کودکانی که هنوز قادر به تکلم نیستند، وجود درد ممکن است خود را بهصورت امتناع از حرکت دادن اندام فوقانی یا تحتانی، خودداری از راه رفتن،لنگیدن هنگام راه رفتن یا جیغزدن هنگام لمس یا حرکت دادن عضو مبتلا،نشان دهد.
· خروج چرک از طریق آبسه پوستی، بدون تب یا درد شدید (تنها در موارداستئومیلیت مزمن)
· احساس ناخوشی عمومی
علل
· علت این بیماری اغلبعفونت استافیلوکوکیاست ولی سایرباکتریها نیز میتوانند عامل آن باشند. باکتری ممکن است از منابع زیر و ازطریق جریان خون به استخوان گسترش یابد:
· شکستگی پا یا سایر صدمات
· کورک، کفگیرک یا هرگونه ضایعه پوستی
· عفونت گوش میانی پنومونی ( ذات الریه )
عوامل تشدید کننده بیماری
· بیماریهای تضعیف کننده مقاومت بدن
· رشد سریع در طی کودکی
· دیابت شیرین
· کاشتن وسایل ارتوپدی (مثلاً زانوی مصنوعی)
· مصرف وریدی داروها
پیشگیری
اقدام فوری برای درمان هرگونه عفونت باکتریاییجهت پیشگیری از گسترش آن به استخوانها یا سایر نواحی بدنعواقب مورد انتظاراین بیماری معمولاً با درمان فوری و شدیدقابل علاج است.
عوارض احتمالی
· آبسه سرباز کرده به بیرون از طریق پوست که تا هنگام التیام استخواندرگیر بهبود نمییابد.
· سفتی دایمی در مفصل مجاور (به ندرت)
· شکستگی استخوانی
· شل شدن وسیله ارتوپدی کاشته شده در بدن
· در صورت انسداد جریانخونعضو یاقانقاریاممکن است قطع عضو مبتلا لازمباشد.
درمان
اصول کلی
· بررسیهای تشخیصی ممکن است شامل آزمایشهای خون، کشت خون برایشناسایی باکتری عامل بیماری، اسکن رادیونوکلئید استخوان،سیتی اسکن یا امآرآی استخوان باشد. رادیوگرافیاستخوان اغلب تغییراتاستخوانی را تا 3-2 هفته پس از شروععفونتنشان نمیدهد.
· درمان مشتمل است بر تجویز داروها، استراحت و سایر اقدامات حمایتی
· عضو مبتلا را در سطح بدن نگه داشته یا با قراردادن بالش زیر آن مختصریبالا نگه داشته و آن را بیحرکت کنید. از آویزان نگهداشتن عضو مبتلاخودداری کنید.
· سایر نواحی غیرمبتلای بدن را فعال نگه دارید تا از بروز زخمهای فشاریدر طی دوره طولانی استراحت در بستر به طور اجباری، پیشگیری شود.
· بستری در بیمارستان برای جراحی جهت برداشت قسمت درگیر استخوان و یابرای تجویز مقدار بالای آنتیبیوتیکها (گاهی به صورت وریدی) ممکن استضرورت یابد.
· ممکن است لازم باشد وسایل ارتوپدی قبلاً کاشته شده (نظیر زانویمصنوعی) خارج گردد (گاهی همزمان با این عمل، تعویض وسیله قبلی با وسیلهجدید قابل انجام است).
داروها
· مقدار بالایآنتیبیوتیک ها. با وجود آنتیبیوتیکهای قوی جدید، تجویز وریدی آنتیبیوتیکهاکه سابقاً یک ضرورت بود ممکن است دیگر لازم نباشد. تجویز آنتیبیوتیک چهبه صورت خوراکی و چه وریدی ممکن است 10-8 هفته لازم باشد.
· مسکنها
· مسهلها، در صورت بروزیبوستدر طی دوره طولانی استراحت دربستر
فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
تا 3-2 هفته پس از برطرفشدن علایم در بستر استراحت کنید. پس از آن فعالیت در زمان ابتلا به این بیماریهای طبیعی خود را به تدریج از سر بگیرید.
رژیم غذایی
رژیم خاصی نیاز نیست. از یک رژیم متعادلاستفاده کنید. در صورت نیاز از مکملهای مواد معدنی وویتامینها استفاده کنید.
درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
· اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم استئومیلیت باشید.
· بروز موارد زیر در طی درمان:
o تشکیل آبسه برروی استخوان مبتلا یا افزایش خروج چرک از آبسه موجود
o تب
o درد غیرقابل کنترل
o اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای تجویزی ممکن است باعوارض جانبی همراه باشند.
منبع: www.irteb.com



LinkBack URL
About LinkBacks
پاسخ با نقل قول


