ماش ؛ دانه اي فراموش شده
تبیان
ماش يکي از حبوبات بسيار مفيد و غني است. با اين که زادگاه اوليه ي آن ايران است ولي روز به روز کمتر استفاده مي شود و در حال فراموش شدن است. شايد اگر از خواص فراوان آن مطلع شويد، به مصرف بيشتر آن راغب شويد.
ايرانيان قديم ماش را « مِچ » مي گفتند و زماني که به زبان عربي وارد شد ماش نام گرفت. يکي از اصيل ترين غذاهاي ايراني آش ماش است که در انتهاي مطلب توضيح مختصري راجع به نحوه ي پخت آن ذکر خواهيم کرد. اين دانه خاص ايران و خاور ميانه است و مصرف آن در ديگر مناطق دنيا رواج زيادي ندارد.
اين دانه غني ، حاوي بسياري از مواد مورد نياز بدن است و در عين حال کالري کمي دارد ؛ يعني پرخاصيت و غير چاق کننده است. از اين رو بهتر است در دوران
رژيم لاغري حداقل هفته اي يک بار از ماش استفاده شود چون بسيار زود هضم و غير نفاخ است و به علت دارا بودن ويتامين
A و
D نيازهاي بدن ما را تأمين مي کند و براي تقويت اعصاب و
بينايي مفيد است.
خواص درماني ماش
? اگر ماش را با پوست بپزيد و بخوريد، براي درمان اسهال مفيد است ، ولي براي لينت مزاج دانه هاي پوست کنده ي آن را مصرف کنيد.
? مصرف آش ماش سردردهاي شديد و آبريزش بيني ناشي از
سرماخوردگي را درمان مي کند و
سرفه و تب را تسکين مي بخشد.
? ضماد ماش پخته با سرکه براي درمان اگزما و
امراض جلدي مفيد است.
? ماش براي افرادي که دچار ضعف و ناتواني هستند بسيار مفيد است.
تهيه غذاهايي با ماش
با ماش مي توانيد ماش پلو، آش ماش و قليه ي کدو با ماش که از غذاهاي اصيل ايراني هستند، تهيه کنيد.
قليه کدو با ماش :
براي تهيه ي قليه ي کدو با ماش ، گوشت را کمي سرخ کنيد. سپس روي آن آب بريزيد و بگذاريد بپزد. دانه هاي ماش را پس از پخت ( در صورت تمايل مي توانيد پوست آن را جدا کنيد) به آن بيافزاييد و بعد از اضافه کردن پياز داغ ،
سير داغ و کدوي سرخ شده بگذاريد جا بيافتد. اين غذا براي افراد
مسن و افراد
ديابتي بسيار مفيد است.