خرید vpn

خرید کریو

خرید vpn

خرید کریو

خرید vpn

خرید وی پی ان

خرید kerio

دانلود فیلم

خرید vpn

خرید کریو

خرید vpn

خرید کریو

خرید vpn

خرید وی پی ان

خرید kerio

دانلود فیلم

منتخب تیمهای ملی دههٔ اخیر فوتبال جهان
تاریخ امروز :
تالار های نیک صالحی - صفحه اصلی
تبلیغات
تولبار جدید و آپدیت شده مخصوص نیک صالحی آماده دانلود است ، برای دانلود کلیک کنید.
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 6 , از مجموع 6

مشاهده : 7678 , پاسخ ها : 5
موضوع: منتخب تیمهای ملی دههٔ اخیر فوتبال جهان

  1. Top | #1
    تالار های نیک صالحی
    کاربر ویژه بخش ورزش




    تاریخ عضویت
    May 2009
    میانگین پست در روز
    0.75
    نوشته ها
    1,339
    تشکر
    903
    تشکر شده 3,024 بار در 1,548 پست

    Exclamation منتخب تیمهای ملی دههٔ اخیر فوتبال جهان

    تالار های نیک صالحی


    با نزدیک شدن به سال 2010، Goal.com تیم منتخب دهه اخیر آرژانتین را معرفی می کند

    یک دهه از ورود به هزاره سوم می گذرد و هنوز آرژانتین چیز خاصی از خود به نمایش نگذاشته است. سال هاست که آرژانتینی ها جمعی از بااستعدادترین بازیکنان دنیا را پرورش می دهند و یکی از جذاب ترین فوتبال های جهان را به نمایش می گذارند اما در عین حال همچنان از کسب جام قهرمانی بازمانده اند.
    با سرمایه و پتانسیلی که در اختیار دارند، احتمالا آرژانتین قدرنادیده ترین تیم دنیاست. در جام جهانی 2002 آنها در همان مرحله گروهی از رقابتها کنار گذاشته شدند و چهار سال بعد در آلمان، در یک چهار نهایی مغلوب تیم میزبان شدند. آنها در هر دو دوره، یکی از تیم های محبوب جام بودند اما در نهایت به جایی نرسیدند.
    آرژانتینی ها علیرغم در اختیار داشتن رکورد قهرمانی در کوپاآمریکا با 14 قهرمانی، در دو دوره اخیر در فینال مغلوب برزیل شدند. این مسئله را خواه به بدشانسی نسبت دهیم یا عدم روحیه جنگندگی، به هر روی به نظر می رسد آرژانتینی برای قهرمانی به اندازه کافی خوب نیستند.
    اما اگر شانس،کمی به تیم ملی آرژآنتین روی خوش نشان دهد، ستاره های بسیاری هستند که می توانند با پیراهن "آلبی سلسته" بدرخشند. آرژانتین استعدادهای بسیاری را آماده به خدمت گرفتن می بیند و اگر آنها برنامه ریزی خوبی برای آینده داشته باشند، غیرقابل مهار به نظر می رسند.


    آرایش: 3-4-1-2


    روبرتو آبوندانزیری (....-2004)

    او بسیار دیر و در 32 سالگی اولین بازی ملی اش را انجام داد اما در بین بسیاری از دروازه بانان ناامید کننده ای که در چند سال اخیر برای آرژانتین به میدان رفتند، با ثبات ترینشان بود. آمادگی بالای او موجب شد تا دروازه بان اولین آرژانتین در جام جهانی 2006 باشد و نمایش خوبی هم داشت اما در بازی با آلمان میزبان در مرحله یک چهارم نهایی مصدوم شد و آرژانتین در ضربات پنالتی بازی را واگذار کرد. مشکل اصلی او مصدومیت است که موجب شده حتی او در بازی های مقدماتی جام جهانی 2010 جایگاه خود را در ترکیب اصلی تیم ملی بعد از مصدومیت در بازی با پاراگوئه از دست بدهد. پس از آن او دیگر درترکیب تیم ملی قرار نگرفت.



    خاویر زانتی (...-1994)

    "ال پوپی" یکی از رکورداران بازی ملی در تاریخ آرژانتین است و ثبات بالای او خود گویای همه چیز است. او که تجربه دو جام جهانی را در کارنامه دارد، توسط پکرمن برای حضور در جام جهانی 2006 به تیم ملی فراخوانده نشد. با این وجود او یکی از ارکان تیم فعلی آرژانتین است و احتمالا سومین جام جهانی اش را تابستان آینده در آفریقای جنوبی تجربه خواهد کرد. این اسطوره تیم اینتر در 35 سالگی روزهای پایانی بازیگری اش را سپری می کند اما همچنان برای باشگاه و تیم ملی کشورش بازیکن موثری است. او همراه با آرژانتین در چهار دوره کوپا آمریکا شرکت کرده است اما هیچگاه نتوانست در این جام به قهرمانی برسد. اما با اینتر او 9 جام مختلف از جمله چهار اسکودتو پیاپی را فتح کرده است.



    روبرتو آیالا (2007-1994)

    بدون تردید آیالا مطمئن ترین مدافع آرژانتین در دهه اخیر بوده است. او اولین بازی ملی اش را در سال 1994 انجام داد و پس از شکست آرژانتین در فینال کوپا آمریکای 2007 در ونزوئلا از بازیهای ملی خداحافظی کرد. با 115 بازی ملی، دومین رکوردار بازی ملی در آرژانتین است. در چهار کوپا آمریکا و سه جام جهانی برای آرژانتین به میدان رفت و نشان داد که در خط دفاعی چه بازیکن سختکوشی است؛ مدافعی که معمولا با ضربات سر به گل می رسد. اگرچه او اکنون 36 ساله است اما دیه گو مارادونا همچنان او را برای جام جهانی آینده مد نظر دارد.



    والتر ساموئل (...-1999)

    علی رغم اینکه آرژانتین در خطوط میانی و حمله بازیکنان زیادی دارد، اما احتمالا برای جام جهانی آینده والتر ساموئل تنها مدافع آخر قابل اعتمادی خواهد بود که آنها در اختیار دارند. علی رغم دوره کوتاه و نا امیدکننده در رئال مادرید، او یکی از بهترین مدافعان دهه اخیر اروپاست و اگرچه با پیراهن تیم ملی به اندازه تیم های باشگاهی اش ندرخشیده است اما همچنان در ترکیب تیم ملی حضور دارد. نستور پکرمن او را نیز برای جام جهانی 2006 انتخاب نکرد. او 53 بازی ملی در کارنامه دارد و در جام کنفدراسیون های سال 2005 با آرژانتین به عنوان نائب قهرمانی رسید.



    خاویر ماسکرانو (.....-2003)

    کاپیتان فعلی آرژانتینی ها، بازیکنی با استعداد است که پس از چند بازی درخشان در ترکیب آلبی سلسته، جایگاه خود را در تیم ملی مستحکم کرد. این هافبک تیم لیورپول در جام جهانی 2006 برای آرژانتین به میدان رفت و در دو المپیک آتن و سیدنی کمک کرد تا آرژانتینی ها مدال طلا را تصاحب کنند. دیه گو مارادونا اعتقاد دارد که بازی های موثر او می تواند در جام جهانی آینده آرژانتین را به اولین قهرمانی بعد از سال 1986 برساند. زمزمه هایی مبنی بر پیوستن او به بارسلونا شنیده می شود، انتقالی که اگر صورت بگیرد، شمایل او به عنوان یکی از بهترین هافبک های تدافعی دنیا تکمیل می کند.



    خوان سباستین ورون (....-1996)

    او اولین بازی ملی اش را در سال 1996 انجام داد و در این مدت به تناوب در ترکیب آرژانتین قرار گرفته است. او در دو جام جهانی برای آرژانتین به میدان رفت اما جزئی از تیمی که به یک چهارم نهایی جام جهانی آلمان رسید، نبود. بعد از ده سال درخشش در اروپا، به تیم محبوبش، استودیانتس، بازگشت و آمادگی بالای او باعث شد خیلی زود و پس از سه سال به تیم ملی بازگردد. او در کوپا آمریکای 2007 و مقدماتی جام جهانی 2010، هرچند نه به عنوان بازیکن ثابت، بار دیگر برای آرژانتین بازی کرد. پاس های بسیار دقیق او باعث شده که او همچنان یکی از مهمترین بازیکنان آرژانتین باشد.



    خوان رومن ریکلمه (2009- 1999)

    ریکلمه یکی از درخشان ترین بازیسازهای دنیای فوتبال است. یکی از بحث برانگیز ترین برنامه های تیم ملی آرژانتین در جام جهانی 2006 حول محور او طرح ریزی شده بود اما حذف زودهنگام آرژانتینی ها انتقادات زیادی را متوجه او کرد. اما او برای کوپا آمریکای سال بعد نیز دوباره به ترکیب آرژانتین فراخوانده شد و با درخشش او بود که آرژانتین به فینال رسید. درخشش او با پیراهن بوکاجونیورز موجب شد تا به یکی از بازیکنان اصلی آرژانتین در بازیهای مقدماتی جام جهانی 2010 تبدیل شود. او در بازی های ابتدایی درخشان ظاهر شد اما با پیش رفتن مسابقات و حضور مارادونا روی نیمکت مربیگری آرژانتین، او برای دومین بار در مارس گذشته، از تیم ملی کنار کشید. در هفته های اخیر صحبت هایی در مورد بازگشت او به تیم ملی شنیده می شد اما او بار دیگر تاکید کرد که روزهای او در تیم ملی به پایان رسیده است.



    آریل ارتگا (2003-1993)

    در جام جهانی 1994 از او به عنوان جانشین مارادونا یاد شد و از آن پس به یکی از ارکان تیم ملی آرژانتین تبدیل شد. "ال بوریتو" (خر کوچک) با تکنیک و دریبلینگ شگفت انگیز و بازی های هوشمندانه اش محبوب طرفداران بود. در سه جام جهانی، که آخرین آن، جام جهانی 2002 کره و ژاپن بود، برای آرژانتین بازی کرد و یکی از بهترین بازیکنان تیم بود. اما تاسف برانگیز این که بسیاری او را با ضربه سری که به ادوین فن درسار، دروازه بان هلند، در جام جهانی 1998 زد، می شناسند. به دلیل این حرکت، ارتگا از بازی اخراج شد و آرژانتین با شکست 2-1 از هلند، از جام جهانی حذف شد. او به مصرف مشروبات الکلی معتاد شد اما به تازگی آن را کنار گذاشت و مارادونا نیز اعلام کرد در صورتی که او با پیراهن ریور پلات فرم مطلوب گذشته اش را پیدا کند، دوباره به تیم ملی فراخوانده خواهد شد.



    لیونل مسی (....-2004)

    این استعدا شگفت انگیز نه تنها یکی از محبوب ترین بازیکنان دهه اخیر آرژانتینی هاست بلکه یکی از بهترین های تاریخ فوتبال آرژانتین است. "لا پولگا" (کیک) با تکنیک حیرت انگیزش در سراسر جهان شناخته شده است. او اولین بازی اش برای تیم بزرگسالان آرژانتین را در سال 2005 انجام داد اما هنوز با پیراهن تیم ملی بهترین بازیهایش را انجام نداده است. او در اولین بازی ملی در مقابل مجارستان، تنها دقایقی پس از ورود به بازی از زمین اخراج شد. او در جام جهانی 2006 اندک دقایق برای آرژانتین به میدان رفت اما در همین دقایق اندک موفق به گلزنی در مقابل صربستان و مونته نگروشد. یک سال بعد او یکی از بازیکنان تیمی بود که در فینال کوپا آمریکا مغلوب برزیل شد اما با این وجود او به عنوان بهترین بازیکن جوان جام انتخاب شد. سال گذشته در المپیک پکن آرژانتین مدال طلا را به گردن آویخت و مسی نقشی کلیدی در این راه داشت.



    گابریل باتیستوتا (2003-1993)

    بازنشستگی باتی گل، خلایی جبران ناپذیر برای آرژانتینی ها بود. باتیستوتا یکی از بهترین مهاجمان تاریخ فوتبال آرژانتین است که چندین عنوان با پیراهن تیم ملی کسب کرد که همگی مربوط به پیش از آغاز هزاره سوم است. اسطوره سابق فیورنتینا در سه جام جهانی حضور داشت و در 12 بازی، 10 گل به ثمر رساند. حضور او در ترکیب آرژانتین برای سایر بازیکنان الهام بخش و دلگرم کننده بود، نه به دلیل گلزنی های مداومش، بلکه به علت تاثیرگذاری در بازی و قدرت رهبری اش. اگر او همچنان در ترکیب تیم ملی آرژانتین حضور داشت، آنها یکی از کاندیداهای اصلی کسب عنوان قهرمانی در جام جهانی آینده بودند.



    ارنان کرسپو (....-1995)
    کرسپو ثبات زیادی در ترکیب تیم ملی آرژانتین داشت اما عدم حضور ثابت در ترکیب اینتر و ظهور مهاجمان جوان موجب شده تا کمتر به او بازی برسد. از کوپا آمریکای 2007 به بعد به تیم ملی دعوت نشده است اما همچنان امیدوار است که باز هم با پیراهن آرژانتین بازی کند. او با 35 گل زده، بعد از باتیستوتا، بهترین گلزن تاریخ فوتبال آرژانتین است اما علی رغم رکورد قابل توجه اش، بعید است او چهارمین جام جهانی اش را با آرژانتین تجربه کند.

    مــوضوع پــست: منتخب تیمهای ملی دههٔ اخیر فوتبال جهان, ارسـال کـننده: ahmad.taj, انـــجمن: تالار های نیک صالحی
    حاصل عمر بجز مهر علی چون آه است
    وقت مرگم به لبم زمزمه آن شـاه است


    تالار های نیک صالحی

  2. کاربران : 2 تشکر کرده اند از شما ahmad.taj برای ارسال این پست سودمند:


  3. Top | #2
    تالار های نیک صالحی
    کاربر ویژه بخش ورزش




    تاریخ عضویت
    May 2009
    میانگین پست در روز
    0.75
    نوشته ها
    1,339
    تشکر
    903
    تشکر شده 3,024 بار در 1,548 پست

    Exclamation تیم منتخب دهه اخیر انگلیس

    تالار های نیک صالحی


    با نزدیک شدن به سال 2010، Goal.com یازده بازیکن منتخب دهه اخیر انگلستان را معرفی می کند.



    سایت گل-دهه آغازین هزاره سوم برای تیم ملی انگلیس- همچون دهه های 70، 80 و 90- دهه پرافتخاری نبود و همان داستان همیشگی برای آنها رقم خورد. تیمی مدعی که هیچ وقت توانایی بردن جامی را ندارد. هرچند رقابت های مقدماتی جام جهانی 2010 نشانه های امیدوار کننده برای سه شیرها به همراه داشت. تیم ملی انگلیس در دهه اخیر 112 بازی انجام داد که در این رقابت ها 64 پیروزی و 22 شکست برای آنها رقم خورد؛ ازپیروزی هایی به یاد ماندنی و خیره کننده مانند پیروزی 5-1 مقابل آلمان در مونیخ (2001) و 4-0 مقابل کرواسی در زاگرب (2008) تا شکست تحقیر آمیز 4-0 مقابل دانمارک در کپنهاگ (2005). البته تلخی شکست های 1-0 مقابل آلمان (2000) و 3-2 مقابل کرواسی (2007)، که در ویمبلی رغم خوردند، نیز به این زودی ها از یاد رفتنی نیست. از این 112 بازی، 62 مسابقه، مسابقاتی رسمی بوده که تنها 17 بازی آن در مرحله نهایی جام جهانی یا مسابقات یورو انجام شده است که نشان دهنده بازماندن انگلیسی از رسیدن به یورو 2008 و حذف زودهنگام از یورو 2000 است. در هر دو جام جهانی اخیر- 2002 و 2006- انگلستان به مرحله یک چهارم نهایی و رسید و حذف شد. این شکست ها که یکی از آنها در ضربات پنالتی رغم خورد، قله هایی بودند که انگلیسی ها در دهه اخیر فتح کردند. در این ده سال، شش مربی هدایت تیم ملی انگلستان را به عهده گرفتند و 97 بازیکن نیز برای سه شیرها به میدان رفتند. اگرچه بازیکنانی مانند مایکل ریکتس و سث جانسون کمتر در یادها مانده اند اما بازیکنانی نیز بودند که قلب تپنده تیم ملی انگلستان در ابتدای هزاره سوم نام گرفتند؛ بازیکنانی که بعضی از آنها در تیم فابیو کاپلو حضور دارند. این ایتالیایی پرافتخار 15 بازی است که هدایت تیم ملی انگلستان را به عهده دارد و 12 پیروزی کسب کرده است و در این مدت روح نظم و انظباط و حرفه ای گری تازه ای به تیم منتقل کرده است.


    آرایش: 4-4-2


    دیوید سیمن (2002-1989)

    روزهایی که انگلیس یک دروازه بان ثابت و در کلاس جهانی در ترکیبش داشت، مدت هاست که سپری شده است. اگرچه سیمن آخرین بازی ملی اش را دراکتبر سال 2002 انجام داد، انگلیس ها هنوز جانشین مناسبی برای او پیدا نکرده اند. اگرچه سیمن نیز اشتباهات عجیب و غریبی انجام می داد- مانند گلی که در جام جهانی 2002 در شیزوکا از رونالدینیو خورد- اما اشتباهات بسیار کمتری داشت و در مقایسه با جانشینانش، دروازه بان بسیار مطمئن تری بود.


    گری نویل (2007-1995)

    چند دهه بعد از برادران چارلتون، او و برادرش، فیل برای تیم ملی انگلستان به میدان رفتند که البته در مقایسه با چارلتون ها از محبوبیت بسیار کمتری در بین طرفداران سه شیرها برخوردار بودند. گری نویل معمولا یکی از گزینه های ثابت همه مربیان تیم ملی انگلیس در یک دهه اخیر بود. او علی رغم مصدومیت هایی که گریبان گیرش شد، حدود 10 سال گزینه اول سمت راست خط دفاعی تیم ملی انگلیس بود. او حتی برای مسابقات مقدماتی جام جهانی2010 توسط کاپلو به تیم فراخوانده شد هرچند در هر دو بازی روی نیمکت نشست.


    ریو فردیناند (.....-1998)

    ریو فردیناند خیلی زود خود را به عنوان یک مدافع خوش استیل، کم اشتباه، کارکشته و مسلط روی توپ به فوتبال انگلیس معرفی کرد. به دلیل فراموش کردن زمان تست دوپینگ، هشت ماه محروم شد اما این مسئله تاثیری روی کیفیت بازی او نداشت و پس از بازگشت، بلوغ بالای خود را به خوبی به نمایش گذاشت.


    جان تری (....-2003)

    استیو مک لارن او را به عنوان کاپیتان تیم ملی انگلیس معرفی کرد و حتی پس از ورود کاپلو و زمان زیادی که برای معرفی کاپیتان تیم صرف کرد، باز هم بازو بند به او رسید. بسیاری او را جانشین شایسته تونی آدامز می دانند، یک رهبر ذاتی که بازی اش براساس جنگندگی و هدایت تیم پایه گذاری شده است. تری تنها انگلیسی حاضر در ترکیب تیم منتخب جام جهانی 2006 بود. سول کمپبل رقیب اصلی او برای قرار گرفتن در این پست بود اما تری به دلیل کاپیتانی و رکورد گلزنی بهتر، در بین یازده بازیکن اصلی قرار گرفت.


    اشلی کول (...-2001)

    به دلایلی که بیشتر شخصی است، اشلی کول چندان بازیکن محبوبی نیست. او در پیروزی 5-1 تیمش مقابل قزاقستان در اکتبر گذشته، به دلیل اشتباه فاحشی که روی گل حریف انجام داد، توسط هواداران به شدن هو شد. اما با این وجود، او بدون رقیب و با فاصله زیاد، بهترین مدافع چپ انگلستان در یک دهه گذشته است. قابلیت های دفاعی او، بدون اینکه از نیروی تهاجمی او کاسته شود، بسیار پیشرفت کرده است و 73 بازی ملی او، بیانگر تداوم وثبات بالای اوست.


    دیوید بکام (...-1997)

    او در 112 بازی ای که برای انگلستان به میدان رفت، از یک استعداد با ارزش به یک ستاره زودرنج، ستاره ملی و یک بازیکن باتجربه تبدیل شد. در طی این مسیر او کاپیتان تیم ملی انگلیس شد، در آستانه جام جهانی 2002، خبر مصدومیتش انگلیسی ها را شوکه کرد، مک لارن بازوبند کاپیتانی را از او گرفت و توسط کاپلو یکبار دیگر به ترکیب سه شیرها بازگشت. او در همه این سال ها بهترین پاسور انگلسی ها بود. درخشان ترین لحظه ای که از او در یادها مانده، ضربه آزاد تماشایی اش در مقابل یونان در وقت های اضافه بود که انگلیسی ها را به جام جهانی 2002 رساند. علی رغم همه تغییرات، او همچنان ستاره متفاوت سه شیرهاست.


    فرانک لمپارد (....-2000)

    انتخاب لمپارد مناقشه برانگیز خواهد بود، نه تنها به این دلیل که حضور او پل اسکولز را از تیم منتخب دور می کند بلکه به این دلیل که نمایش های او برای تیم ملی به اندازه تیم باشگاهی اش درخشان نبوده و سبب خشم هوادارن شده است. اما اگر به کارنامه او نگاه کنیم، شاید این نظرات تا اندازه ناعادلانه به نظر برسد. او در 71 بازی ملی 17 گل به ثمررسانده و پاس های گل بی شماری نیز به همبازیانش داده است. تحت تفکرات تاکتیکی کاپلو، لمپارد نیز پیشرفت کرده است


    استیون جرارد (....-2000)

    از بسیاری جهات، دوران حضور جرارد در تیم ملی به اندازه لمپارد ناامید کننده بوده است (74 بازی و 14 گل) و یکی از سوالات داغ یک دهه اخیر این بوده که آیا این دو می توانند در کنار یکدیگر بازی کنند و چگونه می توان از این دو در کنار هم بازی گرفت؟ به نظر می رسد کاپلو بیش از مربیان قبلی به پاسخ این سوال نزدیک شده است.


    جو کول (....-2001)

    او یکی از مستعدترین بازیکنان انگلیسی دهه گذشته است اما حضورش در تیم ملی، گاه به سبب مصدومیت و گاه به دلایل تاکتیکی، همیشگی و باثبات نبوده است. اما ویژگی هایی مانند شور واشتیاق، سرعت، زیرکی و استفاده از موقعیت های کوچک برای ضربه زدن به حریف او را به بازیکنی ارزشمند برای تیم ملی انگلیس تبدیل کرده است. او موجب توازن سمت چپ تیم شده است؛ منطقه ای که برای مدت ها پاشنه آشیل انگلیسی ها بوده است.


    مایکل اوون (....-1998)

    آخرین نمایش او در ترکیب سه شیرها به عنوان یار جانشین در شکست 1-0 مقابل فرانسه در مارس سال 2008 بود. اما ممکن است تغییر باشگاه و پیوستن به منچستر یونایتد، دوران جدیدی برای او رقم بزند و او بار دیگر به تیم ملی انگلیس دعوت شود. اما حتی اگر این اتفاق نیفتد و او نتواند به 89 بازی ملی و 40 گل زده اش، چیزی اضافه کند، به دلیل ثبات و فرصت طلبی اش شایسته حضور در ترکیب تیم منتخب است. شاید بهترین نمونه، هت تریک به یاد ماندنی اش در مقابل آلمان در مونیخ باشد.


    وین رونی (.....-2003)

    یک استعداد نامتعارف که هر مدافعی را با قدرت و تکنیک اش مرعوب می کند. او اسلحه مخوف انگلیسی هاست. رونی در یورو 2004 انگلیس را یک تنه به جلو برد اما مصدومیت او حذف تیمش را به همراه داشت. او در 7 بازی اخیرش تحت هدایت کاپلو 10 گل به ثمر رسانده و نشان داد به شرایطی بازگشته که حتی سرسخت ترین منتقدانش نیز باید سکوت کنند.
    حاصل عمر بجز مهر علی چون آه است
    وقت مرگم به لبم زمزمه آن شـاه است


    تالار های نیک صالحی

  4. تشکرها از این نوشته :


  5. Top | #3
    تالار های نیک صالحی
    کاربر ویژه بخش ورزش




    تاریخ عضویت
    May 2009
    میانگین پست در روز
    0.75
    نوشته ها
    1,339
    تشکر
    903
    تشکر شده 3,024 بار در 1,548 پست

    Exclamation تیم منتخب دهه آلمان

    تالار های نیک صالحی

    با نزدیک شدن به سال 2010، Goal.com تیم منتخب دهه آلمان را معرفی می کند

    تیم ملی آلمان همچنان یکی از بهترین تیم های جهان است واین مسئله را با رسیدن به فینال جام جهانی و مسابقات یورو نشان داده است. آلمان ها دهه اخیر را با نتایج تاسف بار در یورو 2000 آغاز کردند، مسابقاتی که با حذف زودهنگام آنها در همان مرحله گروهی همراه بود. اما تنها دو سال بعد در جام جهانی، بعد از برزیل به مقام نائب قهرمانی رسیدند. در یورو 2004 آنها بار دیگر ناامید کننده ظاهر شدند و در همان مرحله اول با جام وداع کردند اما در جام جهانی 2006 در خانه به مقام سوم رسیدند. در آخرین تورنمنت، در یورو 2008 که در کشورهای همسایه، سوئیس و اتریش برگزار شد، آنها با شکست از اسپانیا در فینال، دوم شدند.


    دروازه بان


    الیور کان (2006-1994)

    اگرچه "الی کان" رقابت بر سر پوشیدن پیراهن شماره یک تیم ملی آلمان در جام جهانی 2006 در کشورش را به ینس لمان واگذار کرد، اما او بی تردید او بهترین دروازه بان آلمان در یک دهه اخیر است. این اسطوره تیم بایرن مونیخ 86 بازی ملی برای کشورش انجام داد و در جام جهانی 2002 کره و ژاپن نمایشی خیره کننده داشت. او توپ طلای رقابها را به خود اختصاص داد و درتیم منتخب بهترین های جام قرار گرفت.


    مدافعان


    آرنه فردریش (....-2002)

    مدافع تیم هرتا برلین معمولا در دفاع راست جای می گیرد اما او توانایی بازی در قلب دفاع و حتی در مرکز زمین را نیز دارد. او اولین بازی ملی اش را در سال 2002 انجام داد و از آن زمان یکی از بازیکنان ثابت تیم ملی آلمان است. او در جام جهانی 2006 بازی های خوبی از خود به نمایش گذاشت و در جام کنفدراسیون های 2005 که آلمان در آن به مقام سوم رسید و همین طور مسابقات یورو 2008 یکی از بازیکنان تیم ملی آلمان بود.


    ینس نووتنی (2006-1997)

    مدافع آخر سابق بایرلورکوزن که اکنون بازنشسته شده است، در حدود 10 سال یکی از ارکان خط دفاعی تیم ملی آلمان بود. او در یورو 2000 و یورو 2004 یکی از بازیکنان ثابت تیم ملی آلمان بود و در مجموع پنج بار به میدان رفت. او بعد از 2 سال غیبت در تیم ملی، برای جام جهانی 2006، به تیم ملی فراخوانده شد. یورگن کلینزمن به تجربه این مدافع 32 ساله احتیاج داشت اما او تنها در یک بازی به میدان رفت و در بازی با پرتغال برای کسب عنوان سومی، 90 دقیقه بازی کرد.


    پر مرتساکر (....-2004)

    این مدافع بلند قامت برای اولین در سال 2004 در حالی که تنها 19 سال داشت، توسط یورگن کلینزمن در تیم ملی به بازی گرفته شد و به یکی از جوان ترین بازیکنان تیم ملی آلمان تبدیل شد. او خیلی زود خود را به عنوان یکی از بازیکنان ثابت و گزینه اول خط دفاعی تیم ملی آلمان معرفی کرد. او در جام جهانی 2006 و یورو 2008 برای آلمان به میدان رفت. درخشش او در جام جهانی 2006 موجب شد تا با یک قرارداد 5 میلیون یورویی از هانوفر به وردربرمن بپیوندد.


    فیلیپ لام (...-2004)

    این بازیکن 25 ساله یکی از بهترین مدافعان چپ فعلی دنیاست. تنها بعد از گذشت شش ماه از اولین بازی اش در بوندس لیگا، اولین بازی اش در تیم ملی را تحت رهبری رودی فولر در مقابل کرواسی انجام داد و به عنوان بهترین بازیکن میدان انتخاب شد. او در یورو 2004 بازی کرد و اولین گل آلمان در جام جهانی 2006 را نیز به ثمر رساند. او تنها بازیکن آلمانی بود که در تمامی بازی های جام جهانی، 90 دقیقه کامل بازی کرد و در تیم منتخب جام نیز جای گرفت. او در یورو 2008 نیز یکی از بهترین های آلمان بود و گل پیروزی بخش آلمانی ها در مرحله نیمه نهایی را وارد دروازه ترکیه کرد.


    هافبک ها


    برند اشنایدر (2008-1999)

    او که در مدت 10 سال 81 بازی ملی را در کارنامه اش ثبت کرد، در میان آلمانی ها به "برزیلی سفید" معروف است. او اولین بازی اش را برای آلمان در جام کنفدراسیون های سال 1999 انجام داد و بین سال های 2002 تا 2006 یکی از بازیکنان ثابت تیم ملی آلمان بود. او در جام های جهانی 2002 و 2006 و همچنین یورو 2004 برای آلمان به میدان رفت اما یورو 2008 را به دلیل مصدومیت از دست داد.


    تورستن فرینگس (...-2001)

    فرینگس اولین بازی ملی اش را در سال 2001 مقابل فرانسه انجام داد و او را با تکل های دقیق و البته خشن اش به یاد می آوریم. شاید بسیاری او را به دلیل محرومیتش به دلیل درگیری با بازیکنان آرژانتین در جام جهانی 2006 به یاد داشته باشند. درگیری او با کروز موجب محرومیت او و از دست دادن نیمه نهایی دراماتیک آلمانی ها مقابل ایتالیا شد.


    میشائیل بالاک (....-1999)

    کاپیتان فعلی آلمانی ها، بهترین بازیکنان آنها در یک دهه اخیر نیز بوده است. او در یک دهه اخیر بی تردید یکی از بهترین بازیکنان جهان و امید اول تیم ملی آلمان بود. او اولین بازی ملی اش را در سال 1999 انجام داد و در همه تورنمنت های دهه اخیر برای آلمانی ها به میدان رفت. با کارت زردی که در دیدار نیمه نهایی جام جهانی 2002 مقابل کره جنوبی گرفت، مسابقه فینال را از دست داد. او از جام جهانی 2006، کاپیتان آلمانی هاست و از سال 2005 تاکنون در هر بازی که بالاک گلزنی کرده، آلمانی ها شکست نخورده اند.


    باستین شواین اشتایگر (....-2004)

    به نظر می رسد "شواینی" به یکی از رکوردداران بازی ملی در آلمان تبدیل شود. او اولین بازی ملی اش را در سال 2004 انجام داد و یکی از بازیکنان تیم ملی آلمان در یورو 2004 بود. اگرچه آلمان در آن مسابقات از گروهش صعود نکرد اما بازی های او تحسین بسیاری را برانگیخت. در 22 سالگی او 41 بازی ملی انجام داده که یک رکورد محسوب می شود. کارت قرمزی که در یورو 2008 مقابل کرواسی دریافت کرد، یکی از نقاط تیره کارنامه اوست اما مطمئنا او به بازیکن کامل تری تبدیل خواهد شد و سال ها در خط میانی تیم ملی آلمان بازی خواهد کرد.


    مهاجمان


    لوکاس پودولسکی (....-2004)

    عملکرد پودولسکی کمی تعجب برانگیز است. او در تیم باشگاهی اش یک بازیکن متوسط است اما با پیراهن تیم ملی آلمان مهار ناپذیر به نظر می رسد.او برای اولین بار در ژوئن سال 2004 توسط رودی فولر در بازی مقابل مجارستان به بازی فراخوانده شد. او با سه گلی که در جام جهانی 2006 به ثمر رساند، به عنوان بهترین بازیکن جوان جام انتخاب شد. او در یورو 2008 نیز با سه گلی که زد، کفش نقره ای را برد و در تیم منتخب جام نیز جا گرفت. با 64 بازی ملی، 33 گل به ثمر رسانده که او را در رتبه نهم بهترین گلزنان تاریخ تیم ملی آلمان قرار داده است.


    میروسلاو کلوزه (...2001)

    او نیز مانند پودولسکی، اصلیتی لهستانی دارد اما برای تیم ملی آلمان بازی می کند. او در اولین بازی ملی اش مقابل آلبانی که به عنوان بازیکن جانشین به میدان رفت، گلزنی کرد و در طول این سال ها ماشین گلزنی قابل اعتماد آلمانی ها بوده است. او در 88 بازی، 44 گل زد که نشان می دهد او در هر دو بازی یک گل به ثمر رسانده که در سطح ملی، دستاورد باارزشی است. با پنج گلی که در جام جهانی 2002 به ثمر رساند، به طور مشترک با ریوالدو برزیلی، کفش نقره ای را به خود اختصاص داد اما در جام جهانی 2006، پنج گل او کفش طلا را برایش به ارمغان آورد. او همچنان گزینه اول خط حمله تیم ملی آلمان است.
    حاصل عمر بجز مهر علی چون آه است
    وقت مرگم به لبم زمزمه آن شـاه است


    تالار های نیک صالحی

  6. تشکرها از این نوشته :


  7. Top | #4
    تالار های نیک صالحی
    کاربر ویژه بخش ورزش




    تاریخ عضویت
    May 2009
    میانگین پست در روز
    0.75
    نوشته ها
    1,339
    تشکر
    903
    تشکر شده 3,024 بار در 1,548 پست

    Exclamation تیم منتخب دهه آفریقا

    تالار های نیک صالحی

    با نزدیک شدن به سال 2010، Goal.com تیم منتخب قاره آفریقا را معرفی می کند.

    سایت گل-فوتبال آفریقا در یک دهه گذشته با بازیکنان بزرگی که به بهترین باشگاه های اروپایی فرستاد، تاثیرزیادی در فوتبال دنیا داشت؛ ضمن اینکه این مسئله موجب افزایش کیفیت فوتبال در این قاره نیز شد.
    اگرچه هنوز یک تیم آفریقایی فاتح جام جهانی نشده است اما بازیکنان آفریقایی زیادی درلیگ های مختلف اروپایی به قهرمانی رسیده و در این قهرمانی ها نقشی تعیین کننده ایفا کرده اند.

    در اینجا نگاهی به بهترین های قاره سیاه در دهه اخیر می اندازیم:


    آرایش: 4-3-3


    دروازه بان

    اسام الهداری (مصر)

    بسیاری او را یکی از بهترین دروازه بانان تاریخ آفریقا می دانند؛ با عکس العمل هایی سریع و هیبتی رعب آور که موجب هراس مهاجمان و اعتماد به نفس مدافعان می شود. او یکی از بازیکنان ثابت تیم ملی مصر در چند سال اخیر است؛ به همراه تیم ملی مصر سه بار قهرمان آفریقا شد که دو بار آن در دهه اخیر و در سال های 2006 و 2008 بود؛ و البته نمایش های او تاثیر زیادی در این قهرمانی ها داشت.

    او بیش از 500 بار با پیراهن تیم باشگاهی اش، الاهلی، به میدان رفت که حاصل آن 7 قهرمانی در لیگ مصر، چهار قهرمانی در جام حذفی و سوپر کاپ است. علاوه بر این، او سه قهرمانی در لیگ قهرمانان آفریقا را نیز در کارنامه دارد که او را به موفق ترین و پرافتخارترین بازیکن این سال های آفریقا تبدیل کرده است.



    مدافعان

    حبیب کولو توره (ساحل عاج)

    او را با سرعت بالا، قدرت بدنی و توانایی های بالای فنی اش می شناسند. زمانی که تنها 21 سال داشت توسط آرسن ونگر به خدمت گرفته شد و از سال 2002 مانند سدی نفوذ ناپذیر در قلب خط دفاعی آرسنال حضور دارد. این مدافع مرکزی قدرتمند کمک کرد تا تیمش در سال های 2003 و 2005 قهرمان جام حذفی شود و در فصل 04-2003 نیز لیگ برتر را فتح کند.

    علاوه براین او با آرسنال دو بار در لیگ برتر و یک بار در لیگ قهرمانان اروپا در سال 2006، به عنوان نائب قهرمانی رسید. در دهه اخیر او یکی از بازیکنان ثابت تیم ملی ساحل عاج بوده و علاوه بر حضور در ترکیب اصلی این تیم در جام جهانی 2006، با پیراهن تیم ملی کشورش در جام ملت های آفریقا در مصر، به عنوان نائب قهرمانی رسید.


    ریگوبرت سانگ (کامرون)

    این مدافع قدرتمند کامرونی مدت هاست که به بازی مشغول است و دوران پرافتخار ورزشی اش همچنان نیز ادامه دارد. این شیر رام نشدنی برای تیمهای مختلفی از سراسر اروپا مانند متز، سالرنیتانا، لیورپول، وستهام، کلن و گالاتاسرای بازی کرده است.

    او مدت هاست که در قلب خط دفاعی تیم ملی کامرون می درخشد و دو بار با این تیم در سال های 2000 و 2002 قهرمان آفریقا شد؛ علاوه بر این همراه با "شیرهای رام نشدنی" سه بار جام جهانی را تجربه کرد که آخرین آن در سال 2002 در کره و ژاپن بود. بازی های قدرتمندانه و قابلیت های رهبری اش موجب شده تا در سطح باشگاهی همواره چهره ای محبوب در بین هم تیمی ها و طرفداران باشد. او با گالاتاسرای در سال های 2006 و 2008، قهرمان لیگ ترکیه شد.


    سامی کوفور (غنا)

    این مدافع غنایی در زمان عضویتش در تیم آلمانی بایرن مونیخ، هرساله در جام باشگاه های اروپا حضور داشت و از این نظر در بین بازیکنان آفریقایی رکوردار است. قدرت بدنی او هر مهاجمی را با مشکل مواجه می کند. کوفور دوران موفقی را در بایرن سپری کرد و با این تیم در سال 2001 جام باشگاه های اروپا و جام بین قاره ای را فتح کرد. علاوه بر این او چهار قهرمانی در بوندس لیگا، سه قهرمانی در جام حذفی آلمان و دو قهرمانی در جام اتحادیه را در کارنامه دارد.

    او یکی از بازیکنان ثابت تیم ملی غنا در یک دهه گذشته بوده و تا پیش از خداحافظی اش از بازیهای ملی، پس از جام جهانی 2006، بازوبند کاپیتانی تیم ملی غنا را نیز به بازو می بست. در 12 ژانویه 2007 کنفدراسیون فوتبال آفریقا، او را به عنوان یکی از 30 بازیکن برتر تاریخ فوتبال آفریقا قرار داد.


    حاتم طرابلسی (تونس)

    طرابلسی یکی از بهترین مدافعان قاره آفریقا در یک دهه گذشته بوده و در سه جام جهانی پیاپی، 1998، 2002 و 2006، یکی از بازیکنان ثابت تیم ملی تونس بود و بسیاری از کارشناسان او را تنها بازیکن شاخص تیم ملی تونس می دانستند. در کشورش بازیکن بسیار محبوبی است که مستقیما از تیم اسپورتیف اسفاکسین به آژاکس آمستردام پیوست و همچنان نیز عضو این تیم پرافتخار اروپایی است. البته او در این میان یک فصل را نیز برای منچستر سیتی بازی کرد.

    او یک مدافع راست مدرن است؛ بازیکنی ماهر، سرعتی و با خصوصیات تهاجمی بالا که البته هیچ گاه از وظایف دفاعی اش غافل نمی شود. بدون او تونشس هیچ گاه نمی توانست در سال 2004 در کشورش فاتح جام ملت های آفریقا شود؛ همچنین او اولین بازیکن تونسی است که در جام باشگاه های اروپا بازی کرده است.



    هافبک ها

    مایکل اسین (غنا)

    هر تیمی نیاز به یک هافبک دارد که بتواند با بازی تخریبی در مرکز زمین، بازیکنان هجومی تیم را برای حمله آماده کند.. در یک دهه اخیر در فوتبال دنیا کمتر بازیکنانی بودند که این کار را به خوبی مایکل اسین انجام دهند؛ البته این بازیکن غنایی در کارهای هجومی نیز موفق بود. اسین در سطح باشگاهی نیز کارنامه قابل قبولی دارد؛ پیش از اینکه به چلسی بپیوندد، با لیون دو قهرمانی در لیگ فرانسه را تجربه کرد. در چلسی نیز در دوره مربیان مختلف، نقش مهمی در مرکز زمین تیمش ایفا کرد. او با پیراهن چلسی در سال 2006 قهرمان جزیره شد و علاوه بر این در سال های 2007 و 2009 دو بار FA CUP را بالای سر برد. او در تیم ملی غنا نیز نقش مهمی در مرکز زمین ایفا می کند و با بازیهای خوب او بود که غنا در جام جهانی 2006 به تنها تیمی تبدیل شد که توانست به دور دوم مسابقات صعود کند.


    محمد ابوتریکا (مصر)

    اگرچه در سال های اخیر به دلیل آسیب دیدگی از ناحیه زانو کمی افت کرده است اما با این وجود این بازیساز متبحر مصری یکی از بهترین های قاره در دهه اخیر بوده است. او همواره برای تیم باشگاهی اش، الاهلی بازیکن موثری بود و کمک کرد تا تیمش پنج فصل پیاپی در لیگ داخلی به قهرمانی برسد و البته سه بار نیز در جام باشگاه های آفریقا فتح کند.

    در سال 2006 همراه با االاهلی مدال برنز رقابت های جام باشگاه های جهان را به دست آورد. ابوتریکا، که به او لقب "قاتل متبسم" داده اند، یکی از ارکان اصلی قهرمانی تیمش در جام ملت های آفریقا در سال های 2006 و 2008 بود. با بیش از 100 گل برای الاهلی و 22 گل با پیراهن تیم ملی مصر، او یک اسطوره در فوتبال آفریقا ست و شایستگی حضور در ترکیب تیم منتخب دهه اخیر را دارد.


    جی جی اوکوچا (نیجریه)

    بازیکنان آفریقایی زیادی نبودند که به اندازه اوکوچا در فوتبال آفریقا موثر باشند. او در لیگ های مختلف اروپایی بازی کرد و با سبک منحصر به فرد و جذاب بازی اش بسیاری را حیرت زده کرد. او اکنون بازنشسته شده است و 14 گلی که در 75 بازی ملی به ثمر رساند، به اندازه کافی گویای تاثیر بالای او در ترکیب "عقاب ها" نیست. در حالی که او بازیکن محوری و لیدر تیم و تجربه اش برای تیم بسیار ارزشمند بود.

    او در فرانسه، آلمان، ترکیه و انگلستان بازی کرد و احتمالا بهترین بازیکن آفریقایی است که هیچگاه جایزه بهترین بازیکن سال آفریقا را به دست نیاورد هرچند در سال های 1998 و 2004 دوم شد. او در دهه اخیر بازوبند کاپیتانی تیم ملی نیجریه و تیم بولتون را به بازو بست و با پیراهن نیجریه سه بار عنوان سومی و یک بار عنوان دومی را در جام ملت های آفریقا تجربه کرد.



    مهاجمان

    امانوئل آدبایور (توگو)

    چه با پیراهن توپچی های آرسنال و چه همراه با شاهین های توگو، او در هر رقابتی که شرکت داشت، نشان داد که چه بازیکن موثری است. بهترین بازیکن آفریقا در سال گذشته در یکی از دشوارترین لیگ های اروپایی بازی می کند و فصل پیش موفق شد در مجموع 24 گل برای آرسنال به ثمر برساند. این مهاجم تنومند زیر نظر آرسن ونگر به هیچ جامی دست نیافت اما توپچی ها همواره قدردان گلزنی های آدبایور بودند. او کاپیتان و لیدر تیم ملی توگو است و توگو را به بزرگترین افتخار تاریخ فوتبالش یعنی حضور در جام جهانی 2006 آلمان رساند.


    دیدیه دروگبا (ساحل عاج)

    این مهاجم قدرتمند یکی از بهترین های اروپا در چند سال گذشته بود و با چلسی در فینال جام باشگاه های اروپا حضور پیدا کرد؛ ضمن اینکه قهرمانی در جام حذفی و جام اتحادیه را نیز در کارنامه دارد. او یکی از ارکان اصلی تیم چلسی در قهرمانی های سال های 2005 و 2006 بود و در سال 2007 عنوان آقای گلی جزیره را به خود اختصاص داد. درخشش دروگبا موجب شد تا در سال 2006 عنوان بازیکن سال آفریقا را به دست آورد. دروگبا که اولین بازی ملی اش را در سال 2002 انجام داد، نماد تیم ملی ساحل عاج است و به تیمش کمک کرد تا اولین جام جهانی اش را در سال 2006 تجربه کند و نمایش قابل قبولی در برابر تیم هایی مانند آرژانتین و هلند داشته باشد. او با 38 گل زده بهترین گلزن "فیل ها" است.


    ساموئل اتوئو (کامرون)

    اتوئو یکی از بهترین بازیکنان یک دهه اخیر فوتبال جهان بوده و گل های بسیار زیادی برای تیم های باشگاهی اش، مایورکا و بارسلونا، و همین طور تیم ملی کامرون به ثمر رساند. بازیکنی که همه ویژگی های یک مهاجم را داراست و یک تمام کننده تمام عیار است. او این دهه را با قهرمانی درالمپیک 2000 سیدنی و جام ملت های آفریقا در سال های 2000 و 2002 همراه با شیرهای رام نشدنی آغاز کرد. او در سال 2006 و 2008 جام ملتهای قاره نیز، عنوان بهترین گلزن مسابقات را به خود اختصاص داد و بین سال های 2003 تا 2005، سه بار پیاپی بهترین بازیکن آفریقا لقب گرفت. او کوپا دل ری (جام حذفی اسپانیا) را با دو تیم مختلف فتح کرده است و البته سه قهرمانی در لالیگا و دو قهرمانی در جام باشگاه های اروپا را نیز در کارنامه دارد. او در بین بازیکنان تیم منتخب دهه، بیشترین عناوین را کسب کرده است.
    حاصل عمر بجز مهر علی چون آه است
    وقت مرگم به لبم زمزمه آن شـاه است


    تالار های نیک صالحی

  8. Top | #5
    تالار های نیک صالحی
    کاربر ویژه بخش ورزش




    تاریخ عضویت
    May 2009
    میانگین پست در روز
    0.75
    نوشته ها
    1,339
    تشکر
    903
    تشکر شده 3,024 بار در 1,548 پست

    Exclamation تیم منتخب دهه برزیل

    تالار های نیک صالحی

    با نزدیک شدن به سال 2010، Goal.com تیم منتخب دهه اخیر برزیل را معرفی می کند.

    سایت گل-تردیدی نیست که برزیل محبوب ترین و پرافتخارترین تیم ملی در همه دنیاست. آنها پنج بار جام جهانی را فتح کرده اند و همچنان در هر جامی که شرکت می کنند، مدعی اول قهرمانی اند (از جمله جام کنفدراسیون های اخیر که در آن به قهرمانی رسیدند). در حال حاضر برزیل در رده بندی فیفا در رتبه اول قرار دارد و سال آینده در آفریقای جنوبی به دنبال ششمین قهرمانی شان در جام جهانی هستند. در یک دهه اخیر برزیلی ها استعداد های زیادی را به فوتبال جهان معرفی کرده اند که از این لحاظ هیچ تیمی در جهان با آنها برابری نمی کند.. آنها همچنان به تولید ستاره های جهانی شان ادامه می دهند و البته دستاوردهای "سلسائو" خود گویای این مسئله است. بعد از جام جهانی 2006 که برزیلی ها در عین شگفتی در مرحله یک چهارم نهایی در مقابل فرانسه حذف شدند، دونگا، کاپیتان برزیل در جام جهانی 1994 که با این تیم قهرمان جهان شد، هدایت تیم ملی کشورش را بر عهده گرفت. او با ایجاد تغییراتی، روحی تازه به کالبد تیم ملی برزیل دمید و ستاره های پا به سن گذاشته ای مانند رونالدو، ریوالدو، روبرتو کارلوس و کافو را از تیم ملی کنار گذاشت.


    آرایش:4-4-1-1


    دروازه بان

    مارکوس (2005-1999)

    مارکوس دروازه بان اول تیم ملی برزیل در جام جهانی 2002 بود و طرفداران برزیل همواره او را با این خاطره به یاد می آورند. او در چهار بازی از هفت بازی، دروازه اش را بسته نگه داشت اما بعد از جام جهانی جایگاهش را در ترکیب اصلی از دست داد. اگرچه برای جام کنفدراسیون های 2005 بار دیگر به تیم ملی فراخوانده شد اما تنها یک بار دیگر درون دروازه سلسائو قرار گرفت و در اکتبر 2006 بازنشستگی اش از بازی های ملی را اعلام کرد. اگرچه مارکوس توجه چندین تیم اروپایی از جمله آرسنال را به خود جلب کرده بود، با این وجود در تمام دوران بازی اش به تیم پالمیراس وفادار ماند؛ کاری که کمتر بازیکنی انجام می دهد.


    مدافعان

    مایکون (....-2003)

    با حضور دونگا روی نیمکت رهبری تیم ملی برزیل، مایکون به عنوان مدافع راست ثابت تیم، جای خود را در ترکیب تیم ملی برزیل پیدا کرد. او یکی از بهترین بازیکنان حال حاضر دنیا در پست خود است و این مسئله را در بازی هایی که برای برزیل و اینتر انجام داده، ثابت کرده است. پس از بازنشستگی کافو از بازی های ملی، برزیلی ها نه تنها یک، بلکه دو جانشین مناسب برای او پیدا کرده اند. مایکون یک مدافع مستحکم است که در حملات بسیار خطرناک نشان می دهد و به اندازه ای موثر بوده که توانسته برای قرار گرفتن در ترکیب اصلی تیم ملی برزیل، دنی آلوز را کنار بزند.


    لوسیو (...-2000)

    کاپیتان برزیلی ها مهره ای غیر قابل جانشین در خط دفاعی است و قدرت و رهبری او برای سلسائو بسیار ارزشمند است. در جام جهانی 2002 که برزیلی ها به قهرمانی رسیدند، او در 7 بازی به طور ثابت بازی کرد. چهار سال بعد باز هم در ترکیب اصلی برزیل قرار داشت اما آنها در مرحله یک چهارم نهایی حذف شدند. او در جام جهانی 2006 یک رکورد نیز بر جای گذاشت و در 368 دقیقه، هیچ خطایی مرتکب نشد که در مورد یک مدافع بسیار جالب توجه است. او اخیرا با برزیل جام کنفدراسیون ها را فتح کرد و در بازی فینال و در پیروزی 3-2 مقابل آمریکا، با یک ضربه سر گل پیروزی زردپوشان را رقم زد.


    ادمیلسون (2007-2000)

    برزیل در دهه اخیر مدافعان تراز اول زیادی نداشتند و به همین دلیل است که ادمیلسون در ترکیب تیم منتخب قرار گرفته است. یک مدافع-هافبک کلاسیک که در جام جهانی 2002 برای برزیل بازی کرد و یک گل به یاد ماندنی در مقابل کاستاریکا به ثمر رساند. برخلاف پست بازی اش، او حمله را به دفاع ترجیح می دهد اما زمانی که آماده و سرحال بود، مربیان برزیل نمی توانستند از او چشم پوشی کنند.


    روبرتو کارلوس (2006-1992)

    در سراسر جهان او را با ضربات آزاد سهمناکش می شناسند و احتمالا بسیاری او را با گلی که از 35 متری در سال 1997 در مقابل فرانسه وارد دروازه فابین بارتز کرد، به یاد می آورند. او در پست خود یک اسطوره است. این بازیکن سابق رئال مادرید و اینتر که اول بازی ملی اش را در سال 1992 انجام داد، با سلسائو به موفقیت های زیادی رسید. پس از اینکه جام جهانی 1998 را با عنوان نائب قهرمانی به پایان بردند، او نقش عمده ای در قهرمانی برزیل در جام جهانی 2002 ایفا کرد. علاوه بر این، او با برزیل دو قهرمانی درکوپا آمریکا و جام کنفدراسیون ها را نیز به دست آورد؛ با این حال، روبرتو کارلوس پس از حذف از جام جهانی 2006، بازنشستگی اش از بازی های ملی را اعلام کرد.


    هافبک ها

    کافو (2006-1990)

    بدون شک کافو به عنوان یکی از بهترین مدافعان تاریخ فوتبال و بهترین بال راست نسل خودش در یادها خواهد ماند. این بازیکن سابق سائو پائولو، رم و میلان، چهار بار در جام جهانی شرکت کرد و دو بار در این مسابقات به قهرمانی رسید که آخرین آن در سال 2002 در کره و ژاپن به عنوان کاپیتان بود. کافو که از قدرت هجومی بالایی برخوردار بود، به دلیل رفت و برگشت های مداوم، تکنیک بالا و ارسال های دیدنی مورد تحسین همگان بود. او از قدرت رهبری بالایی نیز برخوردار بود و همواره بازی های جوانمردانه ای از او در یادها مانده است و البته لبخندی که در هر شرایط، پیروزی و شکست، روی لب های او بود. او رکورددار بازی در تیم ملی برزیل با 142 بازی است.


    گیلبرتو سیلوا (...-2001)

    او یک چهره غیر قابل جانشین در تیم ملی برزیل است. پیش از جام جهانی 2002 چهره ای تقریبا گمنام بود اما برای جام جهانی جایی برای خود در ترکیب اصلی برزیل پیدا کرد و با بازی های دیدنی ای که به عنوان هافبک دفاعی انجام داد کمک کرد تا برزیل برای پنجمین بار قهرمان جهان شود. معمولا بازی های گیلبرتو به چشم نمی آید اما تاثیر بسیاری در موفقیت تیم دارد. او غالبا در سایه ستاره های مشهورتر برزیل قرار می گیرد اما او بازیکن بسیار قابل اعتمادی است و به ندرت جای خود را در ترکیب تیم از دست می دهد. با ورود دونگا او هنوز یکی از بازیکنان اصلی تیم ملی برزیل است هرچند در یونان و برای تیم پاناتینایکوس بازی می کند.


    کاکا (...-2002)

    او یکی از با استعداترین بازیکنانی است که افتخار پوشیدن پیراهن تیم ملی برزیل را به دست آورده است. او در سال های اخیر یکی از ارکان اصلی تیم ملی برزیل بود. کاکا در جام جهانی 2002 نیز عضو تیم ملی برزیل بود اما در آن رقابتها او یک بازیکن نیمکت نشین بود و تنها 25 دقیقه به میدان رفت. در اولین بازی که در جام جهانی در ترکیب اصلی برزیل به میدان رفت یک گل تماشایی وارد دروازه کرواسی کرد و موجب پیروزی 1-0 تیمش شد. اما اگرچه او یکی از بهترین های برزیل در آن رقابت ها بود اما تیمش در مرحله یک چهارم نهایی از گردونه رقابت ها خارج شد. بهترین بازیکن فیفا در سال 2007، بهترین بازیکن تیمش در جام کنفدراسیون های 2009 نیز بود و در همان بازی ابتدایی دو گل وارد دروازه مصر کرد. انتقال اخیر او به رئال مادرید، پیشکشی برای سخت کوشی او در این سال ها بوده است.


    ریوالدو (2003-1993)

    اگرچه سال هاست که از مرکز توجه رسانه ها خارج شده است اما در دوران اوجش، یکی از جذاب ترین بازیکنان دنیا بود. این بازیکن سابق بارسلونا، میلان و دپورتیوو لاکرونیا در بین سال های 1993 تا 2003، 74 بازی برای برزیل انجام داد و 34 گل نیز به ثمر رساند. در این مدت او به یکی از مهمترین بازیکنان تیم ملی برزیل تبدیل شد و جام های مختلفی از جمله جام جهانی 2002، کوپا آمریکا و جام کنفدراسیون ها را فتح کرد. ریوالدو به دلیل ضربات ایستگاهی قوس دارش شناخته شده است. پس از اینکه کمک کرد تا برزیل برای پنجمین بار قهرمان جهان شود، تصمیم گرفت تا به المپیاکوس یونان برود و اگرچه با این تیم سه بار قهرمان لیگ و دو بار نیز قهرمان جام حذفی یونان شد اما روزهای حضور او در تیم ملی برزیل مدت هاست که به پایان رسیده است.


    رونالدینیو (.....-1999)

    دوران حضور رونالدینیو در تیم ملی برزیل تا اندازه ای پر فراز و نشیب بوده است. او اولین بازی ملی اش را در سال 1999 انجام داد و خیلی زود به یکی از بازیکنان کلیدی تیم تبدیل شد. او بازی های درخشانی برای تیم ملی انجام داد و کمک کرد تا تیمش در جام های متعددی از جمله جام جهانی، کوپا آمریکا و جام کنفدراسیون ها به قهرمانی برسد. او در تیم باشگاهی اش، بارسلونا نیز بازیکن موثری بود و کمک تا آنها دو سال پیاپی فاتح لالیگا شوند، قهرمانی جام باشگاه های اروپا راجشن بگیرند و قهرمان سوپر کاپ اسپانیا شوند. اما پس از جم جهانی 2006، رونالدینیو از شرایط آرمانی اش دور شد. در حال حاضر او تاثیر اندکی در بازی ها دارد و از تکنیک فوق العاده اش خبری نیست. به همین دلیل او جایگاهش را در ترکیب اصلی تیم ملی برزیل و تیم میلان از دست داده است؛ با این وجود بسیاری منتظر بازگشت سوپر استار هستند.


    مهاجم

    رونالدو (....-1994)

    او یکی از بهترین مهاجمانی است که دنیای فوتبال به خود دیده است. رونالدو برای همیشه در کتاب تاریخ باقی خواهد ماند. او که سه بار بهترین بازیکن جهان شده، یک اسطوره زنده است و اگرچه در زمان بازی اش در اروپا جام های متعددی را فتح کرد اما مهمترین دستاوردهایش با تیم ملی بود. او با برزیل عناوین متعددی از جمله دو بار قهرمانی در جام جهانی و کوپا آمریکا و یک قهرمانی در جام کنفدراسیونها را به دست آورد. بعد از یک مصدومیت طولانی مدت از ناحیه زانو، با درخشش او در جام جهانی 2002، برزیل پنجمین قهرمانی اش را به دست آورد؛ علاوه بر این او با هشت گل زده، از جمله دو گل در بازی فینال در مقابل آلمان، کفش طلای مسابقات را نیز از آن خود کرد. اگرچه برزیل در جام جهانی بعدی در مرحله یک چهارم نهایی حذف شد اما رونالدو 3 گل زد تا با 15 گل زده، به بهترین گلزن تاریخ جام جهانی تبدیل شود. اما پس از آن رقابت ها و ورود دونگا به تیم ملی، او دیگر برای تیم ملی به میدان نرفت. با این وجود، او پس از بازگشت به فوتبال برزیل و بازی در تیم کورنتیانس، به روزهای اوج بازگشته (او اخیرا مقابل فلومیننزه هت تریک کرد) و تعجب برانگیز نخواهد بود اگر او را سال آینده در آفریقای جنوبی ببینیم.
    حاصل عمر بجز مهر علی چون آه است
    وقت مرگم به لبم زمزمه آن شـاه است


    تالار های نیک صالحی

  9. تشکرها از این نوشته :


  10. Top | #6
    تالار های نیک صالحی
    کاربر ویژه بخش ورزش




    تاریخ عضویت
    May 2009
    میانگین پست در روز
    0.75
    نوشته ها
    1,339
    تشکر
    903
    تشکر شده 3,024 بار در 1,548 پست

    Exclamation تیم منتخب دهه فرانسه

    تالار های نیک صالحی

    با نزدیک شدن به سال 2010،Goal.com تیم منتخب دهه اخیر فرانسه را معرفی می کند.

    با گذر از هزاره سوم، فوتبال فرانسه سال هایی طلایی را تجربه کرد. آنها که عنوان قهرمانی جهان در سال 1998 را یدک می کشیدند، با گل ترزگه در فینال یورو 2000 ایتالیا را مغلوب کردند تا برای بار دوم در اروپا به قهرمانی برسند.

    اما این شرایط پایدار نبود و آنها در جام جهانی 2002 در شرق دور نا امید کننده ظاهر شدند و در همان مرحله گروهی با جام وداع کردند. البته فرانسوی ها دو جام کنفدراسیون های موفق را پیش و پس از این جام جهانی تجربه کردند. در یورو 2004 آنها که جام را با شکست دادن انگلیس، خوب آغاز کرده بودند، در مقابل یونان شکست خوردند و نتوانستند از عنوان قهرمانی شان دفاع کنند.

    پس از یورو 2004، ریموند دومنک هدایت تیم ملی فرانسه را در دست گرفت. دوران حضور دومنک روی نیمکت فرانسوی ها پرفراز و نشیب بود. اوج دوران حضور او، رسیدن به فینال جام جهانی 2006 بود که البته این بار ایتالیایی ها انتقام گرفتند و در ضربات پنالتی جام را از آن خود کردند؛ و بدترین روزهای فرانسه با دومنک به تابستان پیش بازمی گردد که در سوئیس و اتریش، فرانسه حتی نتوانست از گروهش صعود کند و آخرین تورنمنت بسیاری از ستارگان فرانسوی، اینچنین با تلخ کامی به پایان رسید.

    * * * * *


    آرایش: 4-2-3-1


    فابین بارتز (2006-1994)

    دروازه بان ها معمولا شخصیت پیچیده ای دارند و بارتز نیز از این قاعده مستثنی نیست. بارتز که در بین دروازه بان های فرانسوی بیشترین بازی ملی را دارد، پرافتخارترین شان نیز هست. او هزاره جدید را با قهرمانی در یورو 2000 در هلند و بلژیک آغاز کرد. این دروازه بان سابق منچستر یونایتد که 87 بازی ملی در کارنامه دارد را با عکس العمل های سریع اش می شناسند.. او پس از جام جهانی 2006 و ناکامی در ضربات پنالتی مقابل ایتالیا، از تیم ملی خداحافظی کرد.



    ویلی سانیول (2008-2000)

    سانیول قربانی تداوم و آمادگی لیلیان تورام در سمت راست خط دفاعی فرانسه شد و مدت ها منتظر ماند تا توانست اولین بازی ملی اش را انجام دهد. او تا سال 2004 صبر کرد تا توانست خود را به ترکیب اصلی تیم ملی فرانسه برساند. او با پیراهن تیم ملی فرانسه بسیار خوب کار کرد و بهترین بازی هایش را در جام جهانی 2006 به نمایش گذاشت. او که یکی از نامزدهای عنوان بهترین بازیکن مسابقه فینال نیز بود، چیزی نمانده بود که گل پیروزی تیمش را به ثمر برساند اما درخشش بوفون مانع از گلزنی او شد.




    مارسل دسایی (2004-1993)

    دسایی که متولد آکرا در غناست، یکی از بازیکنان کلیدی خط دفاعی فرانسه در دهه ا خیر بوده است. مدافعی که موجب وحشت مهاجمان حریف می شد. او زوج دفاعی قدرتمندی با لوران بلان کبیر و پس از او با لیلیان تورام تشکیل داده بود. این مدافع توانمند زمانی که در سال 2004 از تیم ملی خداحافظی کرد با 116 بازی ملی، رکورددار بازی ملی در تیم ملی فرانسه بود. او در بازی هوایی عالی بود و از قدرت بازیخوانی بالایی نیز برخوردار بود. دسایی در دو قهرمانی در جام کنفدراسیون ها و فتح یورو2000 نقش اساسی داشت.




    لیلیان تورام (2008-1994)

    زمانی که لیلیان تورام در اواسط دهه نود اولین بازی ملی اش را انجام داد، فوتبال فرانسه به دلیل حذف در بازیهای مقدماتی جام جهانی 1994، دوران افول را سپری می کرد. با این وجود، دوران حرفه ای او در تیم ملی فرانسه، با عصر طلایی آبی ها همراه شد؛ او رفته رفته به یکی از ارکان اصلی تیم ملی فرانسه تبدیل شد و سرانجام با 142 بازی ملی به رکوردی بی نظیر دست پیدا کرد. تورام یک مدافع حرفه ای، قوی و تکل زنی قهار بود و می توانست علاوه بر دفاع راست، به عنوان مدافع آخر نیز بازی کند. اما تاسف انگیز اینکه روزهای حضور او در تیم ملی با وداعی تلخ همراه بود؛ روزهایی که تورام دیگر کند و شکننده شده بود.




    بیزنته لیزارازو (2004-1992)

    اگرچه اریک آبیدال و پاتریس اورا در سمت چپ خط دفاعی تیم ملی فرانسه خوب کار کرده اند، اما هیچ یک قادر به رقابت با لیزارازو در سطح ملی نیستند. او مهره ای حیاتی در خط دفاعی فرانسه بود و 97 بار در این پست برای فرانسه بازی کرد که مسابقات یورو و جام کنفدراسیونها را نیز شامل می شود. این ستاره سرعتی و سخت کوش متولد باسک در کارهای دفاعی بسیار موفق بود و بسیاری او را بهترین مدافع چپ تاریخ فوتبال فرانسه می دانند.



    پاتریک ویرا (....-1997)

    پاتریک ویرا در تیم ملی فرانسه جانشین بازیکنی همچون دیدیه دشان شد که در آغاز این دهه، به عنوان کاپیتان جام قهرمانی یورو 2000 را بالای سر برد؛ او پس از بازنشستگی زیدان، بازوبند کاپیتانی آبی ها را به بازو بست. ویرا یکی از نمادهای فوتبال فرانسه در یک دهه گذشته بود؛ بازیکنی که در قهرمانی سال 2000 نیز نقش داشت و با افزایش تجربه، به بازیکن موثرتری تبدیل شد. او که در جام جهانی 2006 نیز بسیار تاثیر گذار بود، در ماه های اخیر به دلیل مصدومیت، کمی به حاشیه رانده شده است.




    کلود ماکله له (2008-1995)

    ماکله له که اصلیتی زئیری دارد، اولین بازیکنی در پست خود است که به یک سوپر استار تبدیل شده؛ بازیکنی که می تواند به خوبی از خط دفاعی مراقبت کند. او تنها 77 بازی ملی در کارنامه دارد که به علت بازنشستگی خودخواسته اش در اواسط دهه اخیر است. او از جمله بازیکنانی است که غیبتش بیشتر از حضورش به چشم می آید و زمانی که آبی ها این مسئله را احساس کردند، او بلافاصله به تیم ملی بازگشت و نقشی اساسی در ترکیب تیم ملی فرانسه در جام جهانی 2006 بازی کرد.




    فرانک ریبری (...-2005)

    او یکی از معدود بازیکنان تیم منتخب فرانسه است که اولین بازی های ملی اش را پس از آغاز هزاره سوم انجام داد. ریبری اکنون سوپر استار فرانسوی ها و بازیکنی است که هواداران بیشترین انتظارات را از او دارند. بازیکنی دونده و خستگی ناپذیر که توانایی بازی در همه مناطق زمین را دارد. با بازنشستگی زیدان، همه چشم ها به سوی اوست. بازیکنی سریع و خلاق که گل های حساسی نیز برای تیمش به ثمر رسانده است. او قلب تپنده تیم ملی فرانسه در حال حاضر است.




    زین الدین زیدان (2006-1994)

    توصیف اهمیت زیدان برای فرانسوی ها و البته دنیای فوتبال در قالب کلمات نمی گنجد. یک استعداد ناب که هم در سطح ملی و هم باشگاهی درخششی خیره کننده داشت. از بهترین لحظات او با تیم ملی فرانسه، دو گلی است که او در فینال جام جهانی 1998، وارد دروازه برزیل کرد. دوران بازی او با شکستی غمبار در فینال جام جهانی مقابل ایتالیا به پایان رسید؛ دیداری که او در آن اخراج شد. در حالی که بسیاری اعتقاد دارند در صورت حضور او، فرانسه به مقام قهرمانی می رسید.



    تیری آنری (...-1997)

    تیری آنری یکی از معدود بازیکنان با ثبات تیم ملی فرانسه در دهه اخیر بود اما خیلی ها تاثیر او را کم ارزش جلوه می دهند. منتقدان می گویند او هیچوقت فرم عالی اش در تیم باشگاهی اش را در تیم ملی تکرار نکرد. او مدت ها به دنبال شکستن رکورد بیشترین گل زده میشل پلاتینی در تیم ملی فرانسه بود و اکنون با 48 گل زده در صدر قرار دارد. او 111 بار پیراهن تیم ملی فرانسه را به تن کرده و از این نظر در بین خروس ها در جای سوم قرار دارد.




    دیوید ترزگه (2008-1998)

    ترزگه مهاجمی با استعداد و یک ماشین گلزنی بود. او در تیم ملی فرانسه با ریموند دومنک دچار اختلاف شد و تصمیم گرفت که از بازیهای ملی کناره گیری کند. تحت هدایت دومنک کمتر بازی خوبی از او دیدیم. در 71 بازی ملی، 34 گل به ثمر رساند که در چنین سطحی، فوق العاده است. مهمترین گل او برای آبی ها، گلی بود که در فینال یورو 2000 وارد دروازه تیم ملی ایتالیا کرد و موجب قهرمانی تیمش شد.
    حاصل عمر بجز مهر علی چون آه است
    وقت مرگم به لبم زمزمه آن شـاه است


    تالار های نیک صالحی

تالار های نیک صالحی مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
قدرت گرفته از ویبولتین ،اکنون ساعت 05:22 AM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +4.5 می باشد.
کدنویسی و
کليه حقوق اين سايت متعلق به  شرکت فرهنگ سازان  است.هر گونه استفاده از مطالب اين سايت پيگرد قانوني دارد
سئو و بهينه سازي : سئو
Powered by vBulletin® Version 4.2.1 Copyright © 2014 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved

آکواريوم ماهي طوطي کاسکو