گلهای غیرآپارتمانی (باغچه ای)

[babi 007]

ياسمن









ياسمن (jasminum L. ) كه در ايران آنرا به غلط ياس مي نامند جنسي از تيره زيتونها و داراي دو قسم رونده است

1-ياسمن با گل قبل از برگ(j.Nudiflorum ) كه بواسطه گلهاي زرد رنگش كه اسفند قبل از بيرون آمدن برگها باز مي شود جالب توجه است *



2-ياسمن سفيد(J.Officinalis ) كه به ياس شيرواني معروف است گلهايش دسته اي سفيد رنگ و بسيار خوشبوست كه اواخر بهار باز مي شود



هر دو قسم را بوسيله قلمه و خواباندن شاخه يا پاجوش مي توان تكثير كرد

از گلهاي ياسمن سفيد و ياسمن گل درشت كه در ايران معروف به ياس چمپا مي باشد عطر بسيار عالي مي گيرند . ياس گل درشت يا ياس چمپا چون بوته آن لطيف است نمي توان آنرا در هواي آزاد كاشت و بايد در گلدان كاشته و در فصول مساعد در هواي آزاد قرار بگيرد

آخر از همه گل رازقي به نام ( J.SIMBAC ) است بوته غير روستايي با برگهاي بيضي و متقابل كه ياسمن عربستان نيز آنرا مي نامند در هواي گرم و مرطوب رشد خوبي دارد و به رطوبت 50 تا 80 % نياز دارد و در زمستان بايد آنرا در داخل آپارتمان و در كنار پنجره رو به آفتاب نگهداري شود خاك مناسب آن خاك برگ و شن و مملو از مواد ازته پوسيده مي باشد خاك سنگين براي آن مناسب نمي باشد در زمستان هفته اي يكبار آبياري شود در طي روز هاي گرم تابستان درجه حرارت بالاي 50 درجه F از هواي بيرون در بالكن يا حياط خلوت منزل استفاده شود و براي گل دادن بسيار موثر است
منابع مورد استفاده : گلكاري عملي آقاي غلامرضا وزيري

[babi 007]

گل نرين









نام علمي: Nerine bowdenii
خانواده: Amaryllidaceae
گياه پيازدار با برگهاي نواري شكل كه مستقيما از سطح زمين مي رويند، تعداد ۱۰-۵ گل صورتي رنگ با گلبرگهايي در حاشيه مواج و در انتها به طرف خارج گل برگشته، در فصل پاييز در انتهاي ساقه اي محكم و قوي ظاهر مي شوند. حداكثر بلندي ۶۰-۴۵ و گستردگي آن به ۱۵ سانتيمتر مي رسد.
نيازها: مكان كاملا آفتابي، خاك شني و سبك، حداقل دماي قابل تحمل آن ۵- درجه سانتيگراد است. پياز آنرا در فصل پاييز كاشته و تا زمانيكه برگها از بين نرفته اند گياه را آبياري نمود. هنگام كاشت پياز مي بايست نوك آن هم سطح روي خاك قرار گيرد.
ازدياد: از طريق كاشت بذر تازه و يا جدا كردن و كاشت پيازچه هاي كنار پياز مادري در فصل پاييز يا زمانيكه برگها از بين رفته اند امكان پذير است.
سازمان پاركها و فضاي سبز شهر تهران

[babi 007]

گل نرگس

گياه نرگس از خانواده نرگسيان (Amaryllidaceae ) و تيره Narcissus مي باشد» نرگس گياهي دائمي و پيازدار مي باشد . پيازهاي آن درشت و داراي ورقه هاي فلسي يا مطبق است . به عبارت ديگر پياز آن مي تواند چندين سال متوالي گل دهد و گل آن همه ساله درشت تر گردد. گلهاي نرگس به رنگ سفيد ، زرد ، نارنجي ، کم پر و پُر پر هستند . برگهاي اين گياه از بن ريشه بصورت صاف يا شياردار بيرون مي آيند و در طول ساقه قرار ميگيرند.نرگس‌ها به اندازه‌هاي مختلف يافت مي‌شوند از گلهاي 5 اينچي روي ساقه‌‌هاي 2 فوتي گرفته تا گلهاي 5/0 اينچي روي ساقه 2 اينچي.
نرگس‌ها شايد آسانترين و مطمئن‌ترين پرورش از ميان خانواده تمام گلها هستند و براي افراد مبتدي در باغباني ايده‌ آل است. پياز و برگها حاوي کريستالهاي سمي هستند که فقط حشرات اصلي مي‌توانند بدون آسيب رساندن به آن از آن مصرف کنند هر چند ممکن است جانوران آنها را از زير خاک بيرون بياورند.
تکثير نرگس‌ها
نرگس‌‌ها به دو روش تکثير مي‌شوند. 1- روش تکثير غير جنسي (تقسيم پياز) که دقيقاً نتيجه‌اش گلي است مانند گل پياز اصلي. 2- روش تکثير جنسي (دانه) که نتيجه‌اش گلهايي خواهد بود جديد و متفاوت. دانه‌ها در بخش تخمدان ايجاد مي‌شوند اين بخش متورم در پشت گلبرگهاست. پس از شکوفه کردن بخش تخمدان متورم مي‌شود اما خالي از دانه است. گهگاه باد يا حشرات با آوردن گرده‌هاي جديد از گلهاي ديگر مي‌توانند باعث گرده افشاني گل در طول مدت گلدهي آن شوند. وقتي اين اتفاق روي داد در تخمدان يک يا تعداد کمي دانه ايجاد مي‌شود. نرگس‌هاي دورگه بوسيله گرده افشاني گل‌ها با تماس دادن و ماليدن دانه گرده از يک گل به کلاله گل ديگر بوجود مي‌‌آيند در نتيجه تخمدان مي‌تواند تا 25 دانه را در خود ايجاد کند. که هر کدام از آنها يک گياه کامل را بوجود خواهد آورد. اما براي گلدهي گياهي که از دانه پرورش مي‌يابد بايد تا 5 سال صبر کرد.
گلدار بودن نرگس از شش هفته تا شش ماه طول مي‌کشد که اين بستگي به جايي که شما زندگي مي‌کنيد و همچنين نوع گونه‌اي که پرورش مي‌دهيد دارد. بعد از گلدهي اجازه دهيد تا گياه نرگس پيازش را براي سال بعد بازسازي کند. برگها تا آن هنگام سبز هستند. هنگامي که برگها زرد شدند شما مي‌توانيد آنها را قطع کنيد اما تا قبل از آن خير.
رده بندي انواع نرگس
رده بندي يک گونه کشت شده (قابل کشت) نرگس بر پايه توصيف و سنجش يا از يک رده بندي ارائه شده توسط فردي که گونه‌ها را به ثبت مي‌رساند، پايه‌ گذاري شده است.
کد رنگ هاي استفاده شده براي توصيف رنگ نرگس‌ها به قرار زير است:
W- سفيد (سفيد گونه) G- سبز Y- زرد P – صورتي O- نارنجي R- قرمز
در توصيف گل نرگس هر نرگس را به دو بخش تقسيم مي‌کنيم
گلبرگ‌ ها
تاج گل
تاج گل و گلبرگ با استفاده از حروف کد رنگ که مناسب هستند توصيف مي‌شوند. نحوه نوشتاري مورد استفاده براي توصيف رده بندي نرگس به شرح زير است.
1- تقسيم بندي بر اساس شکل ظاهري که از 1 تا 13 شماره گذاري مي‌‌شود. 2- حرف يا حروف کد رنگ بايد به درستي برگهاي گلبرگ را توصيف کند و پس از آن خط تيره قرار مي‌دهيم. 3- حرف يا حروف کد رنگ بايد به درستي بخش تاج گل را توصيف کند.
براي مثال نرگس « زمزمۀ فرشته » از يک نوع 5 –زرد – زرد است. و به صورت زير نمايش مي‌دهند: ( 5-Y-Y)
- در نوع چهارم از تقسيم بندي کلي نرگس‌هاي دوتايي حروف کد رنگ به توصيف دقيق مخلوط گلبرگ‌ها و شبه گلبرگها که با نظم خاصي قرار گرفته‌اند مي‌پردازد. - اگر گلبرگ و تاج گل داراي يک رنگ واحد باشد از يک کد رنگ براي رده بندي آن استفاده مي‌‌شود. چه نرگس‌هاي وحشي و چه نرگس‌‌هايي که قابل کشت و پرورش هستند اگر داراي نامهايي با مشخصات بالا باشند به صورت طبيعي در يکي از تقسيم بندي‌هاي 1 تا 12 قرار مي‌گيرند قسمت سيزدهم مختص نرگس‌ هايي است که داراي اصطلاحات علمي گياه شناسي هستند.
تقسيمات سيزده گانه نرگس از روي شکل ظاهري نرگس
نوع اول- شيپوري: يک گل روي ساقه، تاجي به شکل شيپور که حدوداً به اندازه گلبرگ‌ها و گاهي بلندتر از گلبرگهاست.
نوع دوم- تاج بلند: يک گل روي ساقه که اندازه تاج آن بين تا يک گلبرگ کامل است.
نوع سوم- تاج کوتاه: يک گل روي ساقه و اندازه تاج آن کمتر از بلندي گلبرگ‌هاست.
نوع چهارم- دوگانه: نرگس‌هايي که داراي گلبرگ‌ها و يا تاج خوشه‌اي هستند. و روي يک ساقه مي‌تواند يک يا بيش از يک گل داشته باشد.
نوع پنجم- سه پرچمي: معمولاً بيش از يک گل روي ساقه دارند سرگل افتاده و بخش گلبرگها عموماً به صورت تاب خورده و برگشته و داراي بافتي ابريشمي است. گلهاي اين نوع نرگس مانند زنگ‌هاي آويزان است.
نوع ششم- سيکلامينوس: يک گل روي ساقه گلبرگ ها به طور مشخصي برگشته هستند و تاج آن کشيده و باريک است (مثل اين مي‌ماند که گلبرگها بوسيله باد خم شده‌اند)
نوع هفتم- جانکوئيلا: داراي گلهاي کوچک و گلبرگهاي پهن است . عموماً چندين گل روي ساقه است. و گلها بسيار معطر هستند ساقه داراي مقطع عرضي گرد و بخش‌هاي ساقه و برگ آن نازک شبيه به ني است.
نوع هشتم- تا زِ تا: عموماً داراي 3 الي 20 گل روي يک شاخه قوي است. گلها عموماً خوشبو و داراي تاج بسيار کوتاهي هستند. گلبرگ ها گرد و تا حدي مضرس هستند.
نوع نهم- شاعرانه: عموماً يک گل روي ساقه دارد گلبرگهاي سفيد رنگ که در بعضي موارد با رنگ تاج در محل اتصال رنگين شده با تاج کوچک صافي که داراي بله‌هاي قرمز رنگ است. اين گل معطر است.
نوع دهم- بالبوکديم دورگه: گلهايي کوچک شبيه « دامن دورچين » دارد.
نوع يازدهم- تاج مضرس (شکاف دار) : لبه‌هاي تاج آن داراي شکاف عميق است (معمولاً شکافها به اندازه طول تاج هستند)
نوع دوازدهم- نرگس‌هاي متفرقه: نرگس‌هايي که در رده‌بندي‌هاي ذکر شده بناشده. و عموماً جزء نرگسهاي دو رگه هستند.
نوع سيزدهم- انواع گونه‌هاي وحشي و دورگه
مراقبت از نرگسها
نکاتي براي موفقيت در پرورش نرگس
ماههاي مرداد و شهريور بهترين زمان براي کشت نرگس در انگليس هستند تا ريشه‌ها قبل از شروع زمستان قابليت رشد را پيدا کنند اگر چه پيازها بايد تا ماه مهر کشت شوند ولي تا آبان ماه قابل کشت هستند.
براي کشت، آنها را بطور مجزا با فاصله‌هاي cm 15 در يک خاک با زهکشي خوب و مناسب کشت کنيد به طوري که حدود cm 10 خاک روي پيازها باشد. يک مقدار کود معمولي را با خاک مخلوط کنيد و در زير محل کاشت بريزيد و اگر خاک رسي و سنگين است مقداري شن با آن مخلوط کنيد تا به زهکشي خاک کمک کند. پيازها را در زميني که از آب اشباع است نکاريد.
نرگس‌ها براي گلدهي سال بعد خود نياز به انرژي سرازير شده از ساقه و برگ به پيازها دارند. به همين دليل برگها را از محل طوقه قطع نکنيد چون اين کار باعث مي‌شود آنها ضعيف شوند. هنگامي که 6 هفته سپري شد بعد از گلدهي مي‌توانيد برگها را قطع کنيد چون تأثيري بر گلدهي سال بعد ندارد.
بعد از پژمرده شدن گلها آنها را از بخش زيرين و پشت تخمدان قطع کنيد.
هر پيازي را که در ساقه و برگ آن نشاني از بيماري است خارج کرده و آن را بسوزانيد.
پس از گلدهي گياه را هفته‌اي يک بار آبياري و بوسيله کودهاي غني از تپاس تغذيه کنيد تا هنگامي که برگها زرد شوند.
تعداد زيادي از نرگس‌ها، خيلي خوب به طور طبيعي سبز شده و نياز به جابجايي ندارند. اگر شما باغ کوچکي داريد و دسته‌هاي نرگس خيلي زياد و بزرگ شده‌اند مي‌توانيد آنها را خارج کرده و تقسيم کنيد.
پيازهاي خارج شده را در مکاني خنک تاريک و با تهويه مناسب تا زمان کشت بعدي ذخيره کنيد.
هم قبل از انبار کردن هم قبل از کشت دوباره، تمام پيازهايي را که هنگام لمس کردن حس مي‌‌کنيد نرم هستند يا حالت اسفنجي پيدا کرده‌اند را جدا کرده و بسوزانيد.
پيازهاي کشت شده در گلدان (براي 16 الي 20 هفته) بايد حداقل در عمق 5 تا 10 سانتي متري کاشته شوند. که اين بستگي به شرايط آب و هوايي منطقه دارد.
بهترين گونه‌ها براي پرورش بستگي به مکاني دارد که مي‌خواهيد کشت کنيد. اگر محيط بزرگي از زمين سبز داريد که مي‌خواهيد در آنجا نرگس‌ها را کشت کنيد نوع « نرگس نما » بهترين نتيجه را دارد. گونه‌هاي مختلف را در يک بخش با هم مخلوط نکنيد که اين يک نتيجه کشت خوب نيست.
براي حاشيه و کناره‌هاي کوچک باغهاي سنگي بهتر است از انواع کوچک‌تر براي پرورش مانند « دو به دو » يا « پرتاب شعله » استفاده شود.
در طول زمان پرورش، حداقل دوبار بوسيله قارچ کش شاخ و برگ نرگس‌ها را سمپاشي کنيد.

تعداد گونه‌هاي نرگس
گياه شناسان در اين مورد اختلاف نظر دارند اما حداقل 25 گونه وجود دارد که بعضي از آنها با تنوع بسيار زياد هستند و داراي چندين دورگه طبيعي هستند با توجه به اين گونه‌ها ليست بانک اطلاعاتي فعلي نرگس نمايانگر بيش از 13000 دورگه است که در بين تقسيمات رده بندي شده دوازده گانه قرار مي‌گيرند.
پرورش نرگس در گلدان
بهتر است شما از گلدانهاي دو گالني به عنوان اندازۀ استاندارد نرگس ها و از گلدانهاي يک گالني براي نرگس هاي مينياتوري و پيازهاي کوچک استفاده کنيد. بهتر است گلدانها را با کلراکس ضدعفوني کرده و اجازه دهيد خاکشان به خوبي زهکشي شود. ترکيب خاکي که من استفاده کردم عبارتست است از يک بخش پرليت و سه بخش خاک استرليزه. در انتهاي گلدان بر روي يک لايۀ نازک خاک يک مشت از کود 0-10-10 بريزيد. اجازه ندهيد پياز هاي نرگس با کود تماس داشته باشند. و سعي کنيد پياز در 3/1 فوقاني قرار گيرد. اگر پياز را نزديک سطح خاک بکاريد ريشه ها پياز را به سمت بيرون از خاک هل مي دهند. فقط پياز هاي متوسط را در گلدانهاي يک گالني بکاريد. براساس اندازۀ پياز ها مي توانيد سه الي چهار پياز را در يک گلدان بکاريد. اگر ملاحظه کرديد که مقداري از يک پياز به خارج از خاک آمده است خاک را به آرامي و با دقت کنار زده و پياز ها را در سطوح پايين تري از خاک بکاريد. براي نمايش پياز ها ترجيح دادم که آنها با هم در تماس نباشند. روشي که اتخاذ کردم اي بود که پياز ها را حداقل به اندازه ي قطر يک پياز از هم دور قرار دهم و با فاصلۀ برابر از لبه هاي گلدان. بعد از اول نوامبر گلدان را آبياري سنگين نماييد و اجازه دهيد پيت ماس سطح خاک کاملا از آب اشباع شود. براي هفتۀ اول هر روز آبياري کنيد. اگر ملاحظه کرديد که خاک فوقاني گلدان در حال خشک شدن است به آن آب اضافي دهيد. اگر خاک شما قليايي است از آنجايي که نرگس محيط اسيدي را ترجيح مي دهد براي حفظ اسيديتۀ خاک براي گلدانهاي يک گالني يک قاشق چاي خوري Iron rite و دو قاشق براي گلدانهاي دو گالني اضافه کنيد. بعد از شکوفه زدن يک مشت کود 5-10-10 به گلدان اضافه کنيد. اين امر با اضافه کردن کمي پتاسيم کمک مي کنند که گياه براي گلدهي سال بعد پياز خود را بازسازي کند نرگس نياز به يک دورۀ تابستانۀ گرمايي دارد. پياز هاي نرگس در گلدانها و مخازن عميق که به ريشه ها اجازۀ رشد مي دهند بيشتر رشد مي کنند. مي توانيد پياز را براي 2-3 سال در داخل گلدان نگهداري کنيد. مي توانيد پياز ها را در آورده تمييز نماييد و در يک کيسۀ کاغذي يا نايلوني ريخته برچسب زده و در يک جاي خشگ و خنک تا پاييز نگه داري کنيد

[babi 007]

گل مرواريد

Symphoricarpus



گل مرواريد Symphoricarpus بوته اي درختي از گياهان تيره كاپري فولياسه هاي پرشاخه است .

با برگهاي بيضي شكل ساده و گلهاي ريزه نامعلوم كه بجاي آنها ميوه هاي گرد قرمز يا سفيد ميرويد .

از اين گياه عمومأ دو گونه آن در باغها كاشته ميشود


ـ گل مرواريد گل ريزه S. parviflora : به بلندي يك متر و ميوه هاي كوچك قرمز مايل به ارغواني كه چندان جنبه زينتي ندارد .



2 ـ گل مرواريد خوشه اي S. racemosus : به بلندي 1 تا 2 متر كه بواسطه خوشه هاي ميوه آن كه دانه هايش شبيه به مرواريد است بنام گل مرواريد مشهور شده .

اين خوشه ها تا يخبندان روي بوته باقي ميمانند .





تكثير :

گل مرواريد Symphoricarpus را بوسيله خواباندن شاخه ها و جداكردن پاجوشهاي فراوان آن زياد ميكنند و همه جا ميتوان آنرا كاشت .

[babi 007]

گل نيلوفر


Ipomea



گل نيلوفرIpomaea L. را همه ميشناسند .

اين گل از قديم الايام در ايران كاشته ميشده و از گلهائيست كه كاشتن آن خيلي آسان و بي زحمت است .اين گل بصورت پيچك به دور شاخه درختان و يا تنه درختان و تيرهاي چراغ برق و يا پايه هاي آلاچيق پيچيده و بالا ميرود .

بلندي آن بنا به تكيه گاهي كه به آن پيچيده تغيير مي كند و تا چندين متر ارتفاع پيش ميرود .




اقسام قابل توجه اين گل عبارتند از :

1 ـ نيلوفر ارغواني I. purpurea : كه بوته اش باندازه كافي بلند شده بخوبي دور نخ يا سيم يا پنجره پيچيده آنرا سبز و پُر گل مينمايد .

از اين قسم جورهاي متعددي با گل سفيد ، صورتي ، بنفش ، ابلق يا حاشيه دار وجود دارد كه گل تمام آنها قبل از طلوع آفتاب باز شده تا يكي دو ساعت از روز دوام ميكند .

2 ـ نيلوفر ستاره آبي I. blue star : يكي از اقسام بسيار زيباي نيلوفر ميباشد كه رنگ گلهاي آن نقره آبي و گلهاي آن كه هر روز يك دسته باز ميشود از صبح تا چهار بعد از ظهر دوام ميآورد .




هواي خنك با اين گل سازگارتر از آفتاب گرم است .

گل نيلوفر براي پوشاندن پنجره ها و آلاچيقها و يا تيرهاي چراغ برق و پايه و ستون هاي ايوانها خيلي مناسب است .

تكثير :

زياد كردن اين گل به روش كاشتن بذر آن امكان پذير است .

بذر گل نيلوفر را اوائل فروردين در محل اصلي آن ميكارند .

اين گياه در هر خاك و آب و هوايي رشد مي كند ونياز به مراقبت هاي خاص ندارد .

[babi 007]

کروتون
نام رايج:كروتون
نام علمي :variegatumCodiaeum
نام خانواده:Euphorbiaceae



خصوصيات ظاهري گياه :

برگهاي جوان اين گياه بيضي شكل بوده و زمينه سبز دارد كه بتدريج لكه هاي صورتي ، نارنجي و قهوه اي بر روي آنها ظاهر مي شود و زيبايي خاصي به گياه مي بخشد . محيط نگهداري اين گياه بايد گرم و دور از جريان باد و داراي رطوبت مناسب براي گياه باشد و گلدان آن بايد داراي زهكش مناسب بوده تا خاك حالت باتلاقي پيدا نكند (بسته به نوع واريته ممكن است شكل برگهاي آن فرق داشته باشد) .



شرايط نگهداري :

اين گياه بخاطر رنگي بودن نياز به مكان روشن و با نور خوب دارد و در تابستان هفته اي سه بارو در زمستان هفته اي يكبار نيازبه آبياري دارد . عمل غبار پاشي نيز به همين شيوه بايد روي برگهاي گياه انجام گيرد . خاك مناسب آن سبك بوده و از طريق قلمه زدن و خوابانيدن هوايي ساقه در بهار و پائيزقابل تكثير مي باشد.



عمده ترين بيماريهاي گياه :

- خشگيدگي برگها بخاطر كمبود رطوبت مي باشد. از آنجا كه اين گياه شديداً به رطوبت احتياج دارد بايد حتماً از طريق آبياري و يا غبار پاشي رطوبت لازمه آن تأمين شود.
- پوسيدگي ساقه گياه بدليل آبياري بيش از اندازه است كه بايد در اين صورت اجازه داد سطح خاك گلدان در فاصله دو آبياري خشك گردد.
- خزان برگهاي گياه به علت تنش حرارتي مي باشد كه بايد از تغييرات درجه حرارت محيط كاسته شود .
- كمرنگ شدن رنگ برگها و گرايش آنها به رنگ سبز كه دليل آن كمبود نور مي باشد .
- ريزش برگهاي پايين گياه مي تواند به جهت سرد بودن محيط اطراف گياه باشد .

[babi 007]

گل اطلسي
Petunia
اطلسي Petunia ، گياهي يكساله ازخانواده سيب زميني ها Solanaceae ميباشد .
اين گياه به سرما حساس بوده و گونه اصلي آن بومي آرژانتين است .
گل اطلسي Petunia به رنگهاي سفيد ، قرمز ، بنفش ، صورتي ، زرد ، آبي و ابلق ديده مي شود .
بطور كلي اطلسي Petunia بارتفاع 10 تا 60 سانتي متر بوده و موقع گل كردن آن در هواي آزاد و معتدل و تا حدي خشك از خرداد الي آبان ماه مي باشد .
اطلسي Petunia از لحاظ نوع گل به سه نوع كم پَر و پُرپَر و موج دار و از لحاظ ارتفاع بدو نوع تقسيم ميشود :



1 ـ اطلسي هاي پاكوتاه ژاپني ـ به ارتفاع 10 تا 15 سانتيمتر پُرگل و پُر شاخ و برگ مي باشند .
2 ـ اطلسي هاي پابلند ـ كه به ارتفاع 60 سانتي متر ميرسند .
اطلسي هاي باكوتاه گلدرشت و پُرپَر براي حاشيه ها متناسب تر هستند ، زيرا اطلسي هاي پُرپَر كه در اين گروه قرار دارند در آخر تابستان شاخه هايش بلند شده و وسط بوته هايش خالي ميشود و بدين ترتيب زيبائي اوليه خود را از دست ميدهد .
اين اطلسي ها اگر رونده باشند چه كم پَر و چه پُرپَر براي جعبه ها و گلدانها و گذاشتن در بالكن ها و ايوانها مناسب هستند .
بطور كلي گل اطلسي موقعيت آفتابي ، خاك نسبتأ سنگين را ميپسندد . خاك بايد حتمأ تهويه و زهكش داشته باشد و لجني نشود .
خاك حاشيه اي كه در آن اطلسي مي كارند بايد همه ساله تعويض شود . كود پوسيده بايد سه ماه قبل از كاشت با خاك مخلوط شود .
در مواقع گرم به اطلسي نبايد آب داده شود بلكه صبح زود يا غروب به آن آب بايد داد .
معمولا اطلسي در نقاطي كه تابستانش سرد و مرطوب باشد عمل نميآيد كه در اين شرايط بوته قوي ميشود و شاخه هاي بلندي ايجاد ميكند ولي خيلي كم گل ميشود .
بطور خلاصه محل گرم و آفتابي مختصري مرطوب و خاك حاصلخيز براي اطلسي مناسب است .
اطلسي گل درشت در تحت شرايط بد حساستر از اطلسي معمولي است .
بنابراين اگر بخواهيم اطلسي گل درشت را در نقاط آفتابي بكاريم بايد به آن سايه بدهيم .



طرز ازدياد :
اطلسي Petunia را به دو طريق زياد مي كنند .
يكي از طريق بذر و ديگري از راه قلمه .
بذور اطلسي پاكوتاه و معمولي را در اواخر بهمن تا اوائل اسفند در كلخانه گرم يا در شاسي ميكارند و يا ممكن است كمي ديرتر بذور را در شاسي سرد بكارند .
وقتي نشاء چهار برگه شد آنرا به گلدان استكاني منتقل مي كنند و بعد از رفع سرماي بهاره بوته را با خاك از گلدان بيرون آورده و در باغچه ميكارند . ( در حاشيه بفواصل 25 سانتيمتر ) قلمه اطلسي پُرپَر را در تابستان از پايه مادرجدا كرده ودرخاك مناسب ميكارند ودراواخر زمستان گل آن ظاهر ميشود .

[babi 007]

گل مريم
Polianthe

گل مريم Polianthes كه فقط يك قسم از آن كاشته ميشود جنسي از تيره سوسنيهاست .
گل مريم باغي P. tuberosa گياه پيازي با برگهاي كوتاه و ساقه هاي بلند كه تا يك متر قد ميكشد و منتهي به يك خوشه گل سفيد با عطري تند و مطبوع ميگردد .
از اين قسم جور پُرپَري هم وجود دارد كه بنام مرواريد T. la perle معروف است .
گل مريم Polianthes را در زمين و كلدان هر دو ميتوان كاشت ، در مناطق سرد كه زمستان طولاني است چون پياز گل مريم Polianthes خراب ميشود بهتر است آنها را در گلدان بكارند .

روش كاشت :
براي كاشتن گل مريم Polianthes در گلدان بايد پيازهائي كه گل نداده جدا كرده آنها را در گلدان مملو از خاك تازه سياه مخلوط با خاك برگ كاشته در گلخانه سرد يا اطاق بدون اينكه گلدانها را آبياري كنند تا اواسط اسفند نگاهداري نمايند ، از آن به بعد كم كم شروع به آب دادن گلدانها ميكنند و پس از آنكه مطمئن شدند ديگر در هواي آزاد يخبندان نميشود گلدانها را بيرون آورده جاي آفتاب رو بچينند ، معمولا گل مريم Polianthes از شهريور تا مهرماه گل ميدهد و ممكن است گاهي زودتر هم باز شود ،

تكثير:
براي زياد كردن گل مريم Polianthes پيازهاي ( سوخها ي) كوچك را موقع استراحت گياه جدا كرده ميكارند

[babi 007]

اريکا


ERICA


اريكا Erica جنسي از خانوادهEricaceae ميباشد كه بلندي گياه در انواع مختلف آن به 40 تا 120 سانتيمتر مي رسد .
اين گياه از دسته گياهانيست كه زمستان ها گل ميدهد .
گلدان محتوي اين گياه را تا اوايل دي ماه ميتوان خارج از اطاق نگهداري نمود .
در اين مدت مرتبأ گل خواهد داد .
گهگاه نيز احتياج به كود دارد .
بهترين مكان براي اين گياه اطاقهاي سرد يا كريدورهاي خنك است هرچه محل نگهداري آن خنك تر باشد عمر اريكاErica طولاني تر خواهد شد . پس از پايان دوره گل دهي بايستي كمي شاخه ها را كوتاه كرد .
در صورت امكان تابستانها ميتوان آنرا به باغچه منتقل نمود .
هيچگاه خاك گلدان نبايد خشك شود بنابراين توصيه ميشود از گلدان پلاستيكي براي اين منظور استفاده شود .
از آنجا كه مواد قليائي ( آهكي ) براي اين گياه زيان آور ميباشد بهتر است حتي الامكان از آب غير آلوده به مواد مذكور يا آب باران استفاده شود .




انواع مختلف اريكا :

اين گياه داراي گونه هاي فراوان است كه ما تنها به ذكر چند گونه از آن مي پردازيم .
1 ـ اريكاگراسيليس E. gracilis : اين درختچه به بلندي 45 سانتيمتر مي رسد .
گلهاي آن صورتي و برگهاي سبز روشن دارد .
2 ـ اريكا هيِماليس يا پرسپيكوا ( perpicua ) E. hyemalis : اصل اين گياه از آفريقاي جنوبي است با گلهاي قيفي صورتي با لبه هاي سفيد و برگهاي سبز روشن .
3 ـ اريكا ملانترا E. melanthera : اين درختچه به بلندي 60 سانتيمتر مي رسد .
برگهاي آن كوچك و همچنين گلها كوچك و صورتي رنگ ميباشند .
4 ـ اريكا پاگه آنا E. pageana : بلندي اين درختچه به 90 تا 120 سانتيمتر مي رسد با گلهاي زيباي زرد .



تكثير :

تكثير اين گياه در پائيز يا اواخر زمستان از طريق قلمه زدن در محيط بسته تحت حرارت 24 تا 18 درجه سانتيگراد انجام ميشود .

[babi 007]

زعفران

زعفران يك گياه علفي چند ساله است كه داراي كورم مي باشد و از شهريور تا آبان گل مي دهد. اين گياه زراعي است و بومي مناطق شرق مديترانه تا خاورميانه مي باشد. كلاله ها كه از گلها جدا مي شوند به منظور اهداف دارويي جمع آوري مي شوند. ابتدا آنها را در سايه خشك كرده و سپس روي غربالي روي آتش ملايم قرار مي دهند. جمع آوري پرزحمت است. تا 000/200 كلاله عملكردي برابر با يك كيلوگرم دارو رامي دهد. دارو به رنگ نارنجي مايل به قرمز براقي مي باشد و بو و طعم تندي دارد. آن را بايد در ظروف سربسته نگهداري كرد زيرا به راحتي رنگ, عطر و طعم خود را از دست مي دهد. بدليل اينكه زعفران گران است اغلب آن را با مواد خام كه رنگ مشابهي دارند مانند گل هميشه بهار و گلرنگ مخلوط مي كنند. حاوي رنگدانه و مقادير كمي اسانس مي باشد. درد را تسكين مي دهد و بعنوان ضد تشنج عمل مي كند. زماني بعنوان دواي خانگي مصرف داشت ولي امروزه براي درمان بيماريها استفاده نمي شود. البته بيشتر بعنوان ادويه و رنگ غذاها بخصوص غذاهاي مشرق زمين كاربرد دارد. مصرف خيلي زياد زعفران ممكن است باعث مسموميت جدي در اثر التهاب موضعي غشاء مخاطي و خونريزي شود. امروزه زعفران بعنوان دارو اهميت زيادي ديگر ندارد زيرا هزينه زيادي داشته و مقدار زيادي گل لازم است تا فقط مقداركمي دارو تهيه شود. زعفران بطور گسترده اي در اسپانيا كشت مي شود كه توليد سالانه آن حدود 000/100 كيلوگرم مي باشد. در قرون وسطي زراعت زعفران در مناطق مديترانه و اروپاي مركزي گسترده شده و در اين مناطق بعنوان رنگ استفاده مي شده است. در انگلستان زماني كشت و كار مي شد ولي امروزه بصورت وحشي يافت مي شود. زعفران در جنوب فرانسه, ايتاليا, سيسيل, مجارستان, يونان, تركيه, ايران, هند و چين نيز كاشته مي شود.

[babi 007]

گل ناز


نام رایج: گل ناز
نام علمی : portulaca grandiflora
نام خانواده : portulacaceae



گل ناز گیاهی یکساله بوده که این گیاه دارای شاخه و برگگوشتی میباشدو گلهای آن به رنگهای مختلف و متنوع سفید، صورتی، قرمز، نارنجی، زرد، بنفش و حنایی قابل رویت است . از این گل در حاشیه چمن کاریها در فضای سبز استفاده میشود.


ساده ترین روش ازدیاد و تکثیر این گیاه از طریق بذر می باشدکه بذر آن در فصل پاییز در کپسولهای کوچکی تشکیل میشود و کاشت بذر از ماه فروردین تا خرداد در خاک سبک صورت میگیرد.

روش دیگر ازدیاد گل ناز تهیه قلمه از ساقه های گوشتی و کاشت آن در خاکهای نرم و سبک است که بعد از چند روز قلمه های ریشه دار شده در محل اصلی کاشته میشوند و در مدت کوتاهی شروع به گلدهی خواهند کرد.

گل ناز مکانهای آفتاب گیر و گرم را میپسندد و خاک آن باید تا حدودی سبک و همیشه مرطوب باشد و آبیاری آن به صورت روزانه انجام میگیرد.

[babi 007]

آرالیا
نام فارسی:آرالیا
نام علمي : Aralia japonica
نام خانواده:Araliaceae




خصوصيات ظاهري گياه :
برگهای این گیاه پنجه ای شکل با هفت بریدگی عمیق و به رنگ سبز روشن و براق میباشد که البته نوع ابلق این گیاه نیز وجود دارد.این گیاه سریع الرشد بوده و نگهداری آن آسان می باشد و در صورتی که مکان آن پر نور باشد گلهای سفید خوشه ای رنگی میدهد.



شرايط نگهداري :
این گیاه مکان روشن را ترجیح میدهدو نیم سایه را بخوبی تحمل مینماید و در تابستان هفته ای 2-3 بارو در زمستان هفته ای 1-2 بار نیاز به آبیاری دارد. عمل غبار پاشی در تابستان روزانه و در زمستان هفته ای 2 بار میباشد.
خاک مناسب آن سبک بوده و تکثیر آن از طریق قلمه زدن در فصل بهار می باشد.



عمده ترين بيماريهاي گياه :

1-اگر گیاه خود را انداخته است به دلیل آبیاری بیش از اندازه می باشد، بهتر است صبر کنید تاسطح خاک گیاه خشک شده سپس آبیاری نمایید.
2- چنانچه گیاه دچار ریزش برگها گردد ممکن است بعلت آبیاری کم و تشنگی گیاه باشد که بهتر است گیاه را آبیاری نمایید.
3- اگر برگهای گیاه کوچک و ریز است گیاه را در مکان روشن قرار داده و آن رابا کود مایع تقویت نمایید و یا گلدان آن رادر صورتی که نسبت به گیاه خیلی بزرگ است تعویض کرده و گلدان کوچکتری را انتخاب نمایید.
4- رنگ پریدگی برگها نیز میتواند به علت فقر خاک باشد که بهتر است گیاه را تقویت نمایید

[babi 007]

زعفران زینتی

Crocus





اندازه: ارتفاع 10 سانتیمتر – فاصله کاشت 10 سانتیمتر

محل : سایه و آفتاب

خاک : مرطوب

حساسیت :مقاوم به سرما

عمر گل : دو هفته برنگهای سفید - بنفش روشن و تیره دورنگ

قطر گلها 5 سانتیمتر



برگها : نازک و کشیده و باریک با راه راه سفید

کابرد : در حاشیه ها- باغچه های سنگی- میان چمن – بطور پراکنده و توده ای

ازدیاد : پیازها میتوانند بدون آنکه هر ساله نیاز به جابجائی داشته باشند در جای خود باقی بمانند. در ماه اردیبهشت پس از قهوه ای شدن برگها پیازهارا خارج نموده و تمیزکرده در مکان هواداری خشک کرده و در فصل کاشت مورد استفاده قرار گیرد

توصیه ها : از انجائیکه این گیاه دارای واریته های متعددی است بایستی در تنظیم و ترکیب رنگها دقت و توجه داشته و هنگام کاشت پیازها را در عمق 5 سانتیمتر بکارند

[babi 007]

گل انگشتانهigitalis lanata
ا
گل انگشتانه: Digitalis lanata
نام انگليسي: Grecian foxglove
خانواده : گل میمون Scrophulariaceae



گياهشناسي :
گياهي است زيبا، دوساله يا چند ساله و داراي ساقه اي راست بهارتفاع يک متر و حتي بيشتر که در نواحي کوهستاني مي رويد. ساقه بدون كرك و فقط ناحيهمجاور راس آن پوشيده از کرکهاي پنبه اي است. برگهاي بيضوي كشيده، نوک تيز و به رنگ سبز تيرهدارد. پهنک برگهايآن، به پهناي3 وبه طول27 تا30 سانتي متر ميباشد و در سطح آنها2 نوع كرك ترشحي و غير ترشحي ديده مي شود. کاسه گل به رنگ قرمز ديده مي شود.

خواص دارويي وموارد مصرف :
از اين گياه به علت سميت زياد استفاده هاي درماني زيادي نمي شود وفقط براي رفع بعضي از عوارض قلبي مشابه دريچه ميترال استفاده مي گردد. گلیکوزیدهای قلبی دیژیتالین ودیژیوتوکسین که از مهمترین گلیکوزیدهای تقویت کننده ی قلبی می باشند از همین گیاه گرفته می شوند .

پراکنش :
توليد کننده هاي عمدة آن كشورهاي آلمان، لهستان، هلند، مجارستان،انگلستان، روسيه و هند
مي باشد.

نيازهاي اکولوژيکي :
اين گياه آب و هواي گرم وخشک را مي پسندد ولي زمستانهاي سخت رابدون اينکه خسارتي ببيند به خوبي تحمل مي کند. بذور در7 درجه سانتيگراد شروع به جواني زني ميکنند. ولي بهتريندرجه حرارت جوانه زني20-18 درجه سانتيگراد مي باشد. جهت ورود به مرحله گلدهي، نياز به نور و گرماي فراواندر طول دوره رويش خود دارد. اين گياه در صورتي که متوسط درجه حرارت روزانه کمتر از15 درجه سانتيگرادباشد رشد نخواهد کرد. به شرايط اسيدي مقاوم بوده ودر صورتي که ميزان بارندگي بيش از650 ميلي متر باشد بر روي رشد وميزان مواد موثره آن اثر سوء دارد. از لحاظ خاک نياز به خاکهايي با بافت متوسط و غني ازعناصرغذايي و نيز آهک دارد. خاکهاي کاملا" شني و نيزخاکهاي خيلي مرطوب براي کشت اين گياه مناسب نمي باشند

[babi 007]

نکته ای در مورد گل انگشتانه

ويليام ويدرينگ، در مدتي طولاني نتوانست هيچ درماني براي يك بيمار مبتلا به استسقاي شديد ناشي از نارسايي قلبي پيدا كند. ناگهان بيمار رو به بهبود رفت. بستگان او اقرار كردند كه به او يك جوشانده گياهي تهيه شده بر مبناي يك دستورالعمل قديمي خانوادگي داده‏اند و در سال 1775دكتر ويدرينگ شروع به تجربه كردن با گياهان دارويي گوناگون موجود در آن جوشانده كرد و گل انگشتانه را به عنوان مهمترين آنها شناسايي كرد. در سال 1785او مقاله خود را تحت عنوان «شرح گل انگشتانه و برخي از كاربردهاي پزشكي آن» منتشر كرد. اين مقاله شرح 200مورد استسقا و نارسايي قلبي بود كه او با استفاده از اين گياه موفق به درمان آنها شده بود و همراه آن يادداشت هايي در مورد اينكه كدام قسمت‏هاي گياه بيشترين اثر را دارند و چه موقع بايد آنها را جمع آوري كرد تا اين اثر را داشته باشند. ويدرينگ همچنين دريافت كه مقدار درماني گل انگشتانه بسيار نزديك به مقداري است كه مسموميت ايجاد مي‏كند، بنابراين در تجويز و مصرف آن احتياط فراواني لازم است. تجزيه و تحليل‏هاي بعدي منجر به استخراج دو گليكوزيد قلبي ديگوكسين و ديژيتوكسين شد. اين داروها امروزه هنوز هم براي درمان ناراحتي‏هاي قلبي به كار مي‏روند.

[mnikzad]

آزولا ميهمان ناخوانده ( شيطان سبز )
ريشه كلمه آزولا يوناني است به معني «در خشكي مردن». وجه تسميه آن هم شايد به خاطر محل زندگي اين گياه باشد چرا كه آزولا وابسته به آب است و به طور كلي مرطوب پسند. اين گياه در همزيستي با جلبكي سبز- آبي به نام آنابينا توانايي جذب ازت مولكولي هوا را پيدا مي كند. زادگاه اوليه اين سرخس، آمريكاي شمالي است ...

‹‹ آيا تا كنون درمورد اين گياه چيزي شنيده ايد››؟

ريشه كلمه آزولا يوناني است به معني «در خشكي مردن». وجه تسميه آن هم شايد به خاطر محل زندگي اين گياه باشد چرا كه آزولا وابسته به آب است و به طور كلي مرطوب پسند. اين گياه در همزيستي با جلبكي سبز- آبي به نام آنابينا توانايي جذب ازت مولكولي هوا را پيدا مي كند. زادگاه اوليه اين سرخس، آمريكاي شمالي است .آزولا نوعي سرخس است با برگ‌هاي كوچك به رنگ سبز تيره تا قرمز قهوه‌اي. طول اين گياه نهايتا به 5/2 سانتي متر مي‌رسد. اين گياه براي اولين بار در سال 1873 ميلادي شناسايي شد و تاكنون هفت گونه از اين گياه در جهان به ثبت رسيده است. آزولا در هم‌زيستي با جلبك سبز، آبي قابليت جذب نيتروژن هوا را به دست مي‌آوردكه وظيفه تامين مواد غذايي جلبك به عهده آزولا است و جلبك نيز در مقابل ازت مورد نياز آزولا را فراهم مي‌كند. آزولا در شرايط مناسب روزانه مي‌تواند 2 تا 4 كيلوگرم ازت به هر هكتار مزرعه ارايه كند كه معادل 10 تا 20 كيلوگرم سولفات آمونيوم است امروزه دردنيا به سرخس آزولا به چشم يك علف هرز نگريسته نمي شود، بلكه آن را يك گياه مفيد و منبع غذايي به حساب مي آورند جالب است بدانيد كه يكي از دلايل شكست آمريكا در ويتنام كشت آزولا در مزارع برنج ويتنام بود. چون اين گياه با رشد سريع خود هم غذاي مردم ويتنام را فراهم مي آورد، هم غذاي دام و طيور آنها را. آزولا گياه سرشار از پروتئين بوده و بتاكاروتن آن از هويج بيشتر است.



آزولا درايران

جلبك آزولا يكي از گونه هاي گياهي وارداتي است كه در دهه اخير تمام و يا اكثر مردابها و شاليزارها و بركه هاي شمالي را به سلطه خود در آورده است . در مدت زمان بسيار كمي از طريق كانال‌هاي آبياري، رودخانه‌ها، گسترش پيدا ميكند. به طوري‌كه يك توده كوچك آزولا در عرض 3 روز به دو برابر افزايش پيدا ميكند .حتماً كساني كه در تابستان به شمال ايران مسافرت نموده اند وسري به اين مناطق زده اند فرشي زيبايي را مشاهده مي كنند سبزرنگ كه اكوسيستم شمال را تحت اثر سوء قرارداده است . آزولادراواخر سال ۱۳۶۳متناسب سازگاري با مناطق شاليكاري باهدف توليد كود ازته به صورت طبيعي براي مناطق برنج خيز از كشور فيليپين وارد ايران شده است.اما پس از مدت كوتاهي همه متوجه مشكلي بزرگتر شدند كه گريبان اين مناطق را گرفته. اين سرخس، ظرف مدتي كوتاه از طريق كانال هاي آبياري و رودخانه در محدوده اي وسيع پراكنده شده و به تمام آب هاي سطحي شمال كشور به خصوص گيلان ، مازندران وگلستان راه پيدا كرد. اين گياه با برگ هاي ريز و رشدسريع، سطح آبها را مي پوشاند و مانع رسيدن نور خورشيد و اكسيژن به درون آب مي شود. علاوه بر اين با مصرف اكسيژن و مواد غذايي و بالا بردن اسيديته آب، اين زيستگاه ها را تضعيف كرده تا جايي كه رفته رفته تنوع گياهي و جانوري زيستگاه به نابودي كشيده مي شود. وبه خاطرنداشتن دشمن طبيعي و شرايط خوب زيستي به يك گياه مهاجم و مرگ‌آور تبديل شد.

جلبك آزولا داراي خصوصياتي منحصر بفرد بوده ، بطوريكه توانائي سازگاري آن با محيط بسيار اعجاب آور است و براحتي و با سرعت زياد با هر محيطي مانوس ميشود. ريشه هاي آويزان و معلق در آب اين گياه ، براحتي اين امكان را بآن ميدهد كه تغيير مكان داده و با جريان آب بسهولت جابجا گردد و يكي از علل پراكندگي سريع آن نيز همين موضوع است

آزولا ، بمجرد ثابت شدن در يك مكان ، شروع به تكثير ميكند و ظرف مدت كوتاهي ، تمام سطح آب را مي پوشاند، بطوريكه هيچ روزنه اي براي ورود نور خورشيد به درون آب، وجود نخواهد داشت. ريشه هاي معلق جلبك ، تمام و يا اكثر املاح آب را جذب و صرف رشد و تكثير خود ميكند. طبيعي است ، وقتي نور بدرون آب نفوذ نكند و مواد مغذي هم كه نباشد ( يا كم باشد ) ديگر از رشد گياهان آبزي ديگر و همچنين ديگر آبزيان مثل فيتوپلانگتونها و... خبري نيست . با توقف و يا كند شدن رشد اين آبزيان مفيد ، در داخل آب اكسيژن توليد نخواهد شد و بهمين دليل جانوران آبزي مثل ماهيها و موجودات ذره بيني قادر به رشد و تكثير نبوده و سير نابودي را در پيش ميگيرند. در عوض سيستمهاي غير هوازي شروع به فعاليت كرده و مرداب يا بركه را تدريجا به سياهچاله هائي بد بو و غير قابل زيست ، تبديل ميكند.از آنطرف هم موقعي كه مردابها خالي از موجودات آبزي گردند، ديگر مكان مناسبي براي پرندگان مهاجر نخواهد بود .

با اين وصف ، بهمين سادگي اكوسيستم منظم چندين هزار ساله موجود بهم ريخته و رو به نابودي خواهد رفت و ما هم در حال نظاره و تماشا نشسته ايم.اين جلبك در شاليزارها هم بعنوان يك رقيب جدي برنج در استفاده از املاح معدني و مواد مغذي آب ، قرار گرفته و از رشد مناسب برنج جلوگيري كرده و قطعاً در صورت صحت اين امر ، هزينه كشت برنج را بخاطر استفاده بيشتري كه بايد از كود شيميائي بشود، بالا ميبرد. علاوه بر آنكه روند افزايشي استفاده از كود شيميائي در طولاني مدت هزينه هاي سرمايه اي فوق العاده اي را بر مهمترين منبع حيات بشر يعني خاك ، تحميل ميكند كه اصلا جبران پذير نميباشد.

كارشناسان شيلات معتقدند رشد شناور و سرطاني آزولا در سطح تالابها مردابها وشاليزارهاي شمال باعث شده است تا اكثر گياهان بومي منطقه به دليل خفگي نابود شوند و نفس زندگي اين اكوسيستم چندين هزار ساله به شماره افتد. هر چه هست آزولا زيستگاه‌هاي آبي شمال كشور به خصوص گيلان ومازندران را شديدا تحت فشار قرار‌داده است و اگر روند رشد اين گياه به همين صورت ادامه يابد معلوم نيست بر سر اين اكوسيستم منحصر به فرد جهاني چه خواهد آمد. و اينگونه شد كه آزولا در مدت زماني اندك پوشش يكپارچه و در هم تنيده‌اي را روي منابع آبي شمال كشور گستراند.