مقدمه ای بر آکواریوم آب شور

مرزهای آب های شور روی علاقمندان به نگهداری آکوآریوم باز شده و امروزه مشکلات نگهداری این ماهی ها حل گردیده اند. سال های زیادی آرزوی آکواریوم دارها، نگهداری ماهی های زیبا و رنگین جزایر مرجانی در آکواریوم بود. تا چندی پیش علاقمندان همواره در نگهداری آنها با شکست روبرو می شدند و فقط گاهی ممکن بود که این ماهی ها را برای مدتی کوتاه نگهداری نمایند.برای پیشکسوتان این کار، بایستی احترام فراوانی قائل شد، زیرا مجبور بودند از وسایل و لوازمی که برای آکواریوم ماهی های آب های شیرین درست شده بود استفاده نمایند. این لوازم که اکثراً فلزی بودند، در اثر تماس با آب شور نوعی زنگ زدگی به وجود می آوردند که شدیداً برای ماهی ها سمی و کشنده بود. آب مورد نیاز آنها نیز از دریاها تأمین و با مشکلات فراوان حمل و نقل می گردید. فقط آنهایی که در نزدیکی دریاها زندگی می کردند، می توانستند در مواقع لزوم آب آکواریوم خود را عوض کنند. حتی در مجاورت و نزدیکی دریاها نیز حمل و نقل آب به آسانی انجام نمی گرفت. ماهی ها را نیز با توجه به رنگ و زیبایی آنها می خریدند و هیچگونه اطلاعاتی در مورد رفتار، مواد غذایی، سایر نیازهای زیستی و روش های خاصی که برای نگهداری آنها لازم است در دست نبود. تقریباً تمام ماهی های زینتی دریایی گران بودند و هر گونه اشتباهی می توانست زیان بار باشد. بیماری های آنها نیز همه برای آکواریوم دارها تازه بودند و داروهایی که برای مداوای ماهی های آب های شیرین به کار می رفتند، اثری در مداوای آنها نداشتند. داروهای خانگی هم که به کار برده می شد در هر حال یا ماهی ها را می کشت و یا آنها را بهبود می بخشید. بر خلاف تمام مشکلات موجود، زیبایی ماهی های دریایی به اندازه ای خیره کننده بود که این علاقمندان هرگز دست از کار نکشیدند و تمام مشکلات را یکی بعد از دیگری حل نمودند.حل و حذف مشکلات

بزرگترین مشکل اولیه تهیه و تقاضا بود. از آنجا که تنها عدهٔ محدودی قادر به نگهداری این ماهی ها بودند، توسعهٔ این کار از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نبود. در کتاب های موجود نیز یا چیزی در مورد ماهی های آب های شور وجود نداشت و یا تنها فصل کوچکی، آن هم در مورد مشکلات و دردسرهای نگهداری آنها به چشم می خورد. البته با تمام آنچه که ذکر گردید، حتی در آن موقع نیز پیشکسوتانی وجود داشتند که در سطح جهانی کار می کردند. با افزایش علاقهٔ مردم به نگهداری ماهی های آب های شور، تولید لوازم و وسایل مربوط به نگهداری آنها شروع گردید. حتی کتاب هایی نیز که تمام فصول آنها مربوط به ماهی های آب های شور بود به رشته تحریر در آمد. آب شور مصنوعی، فیلترهای قوی، رنگ ها و لعاب های مخصوص برای پوشش لوازم فلزی که با آب در ارتباط بودند، و سرانجام آکوآریوم های تمام شیشه و یا تمام پلاستیک تولید و به بازار ارائه گردیدند. غذاهای جدید در بسته بندی های مخصوص و داروهای جدید و لوازم اختصاصی ماهی های آب های شور مانند لامپ های ماوراء بنفش و پروتئین گیر ساخته و وارد بازار شدند. هر چه دانش و تجربه در این زمینه افزایش یافت، موفقیت بیشتری حاصل گردید و دیری نپائید که علاقه به نگهداری ماهی های آب های شور به شکوفایی خود رسید. کتاب سیستم های آب شور برای آکواریوم های تجربی که با کوشش جان و روبرت کلارک انتشار یافت، تمام مشکلات و معماهای علاقمندان را حل و راه را برای توسعه و جهانگیر شدن آن هموار نمود.ماهی های آب های شور و تزئینات آنها

بر خلاف پیشرفت های وسیع در زمینهٔ ایجاد لوازم و وسایل مورد نیاز برای نگهداری ماهی های آب های شور، مشکلات مربوط به خود ماهی ها و چگونگی تزئین آکواریوم آنها کاملاً حل نگردیدند. از آنجا که به علت عدم تکثیر و پرورش، هر ماهی را می بایست از محیط زیست آن صید و به بازار ارائه نمود، قیمت آنها اکثراً سرسام آور بود. دیری نپائید که روش جدیدی برای حمل و نقل سریع و بیشتر آنها ابداع گردید و این خود باعث شکستن قیمت ها شد. اگر چه در حال حاضر نیز قیمت ها در مقایسه با قیمت ماهی های آب های شیرین بالاست، با وجود این می توان گفت که قیمت ها در حد تحمل علاقمندان می باشد (شروع عرضهٔ ماهی های زینتی آب های شور در ایران همزمان با افزایش غیر منطقی قیمت ماهی های آب های شیرین بود. در آن موقع قیمت این ماهی ها در مقایسه با ماهی های آب های شیرین نسبتاً ارزان بود).همگام با پیشرفت دانش و تجربیات، درصد مرگ و میر ماهی ها کاهش یافت. ماهی های سمی و ماهی های پرخور که رقابت غذایی زیادی با ماهی های دیگر داشتند شناخته شدند. نسبت تراکم ماهی هایی که امکان عادت دادن آنها به آکواریوم کم بود، از ماهی های دیگر بیشتر بود. پس از اینکه احتیاجات غذایی ماهی ها شناخته شد، نگهداری آنها آسان تر و طول عمر آنها در آکواریوم بیشتر شد. تهیه لوازم تزئینی تا حدودی مشکل بود، زیرا هم قیمت آنها بالا و هم اکثراً خطرناک بودند. مرجان ها که بهترین لوازم تزئین آکواریوم ها به حساب می آمدند، علاوه بر اینکه ترد، سنگین و گران بودند، حمل و نقل آنها نیز نسبتاً مشکل بود. به علاوه همه مرجان ها را نمی توانستند به خوبی قبل از جاگذاری در آکواریوم عمل آوری نمایند، لذا اکثراً با کدر کردن آب آکواریوم و ریختن مواد سمی در آن باعث مرگ و میر می شدند. سنگ ها و مواد سخت دیگر نیز اگر در آب دریا قرار می گرفتند، ممکن بود حل شدن قسمتی از آنها باعث مسموم شدن آب و مرگ و میر ماهی ها گردد. در هر حال پیشرفت دانش و تجربه در این زمینه باعث شد که علاقمندان بدانند چه نوع سنگ هایی را می توانند در آکواریوم ماهی های آب های شور برای تزئین بکار برند. مرجان های پلاستیکی مناسب برای آکواریوم ماهی های آب های شور در سال ۱۹۶۹ توسط دکتر اکسلرود طراحی و ساخته شد.تهیه ماهی های دریایی

از آنجا که تعداد ماهی هایی که تکثیر و پرورش آنها به خصوص از نظر تجارتی در آکوآریوم عملی است محدود می باشد، تقریبا تمام آنها را بایستی از محیط زیست طبیعی جمع آوری نمود. با توجه به اینکه زیستگاه این ماهیان جزایر مرجانی است، جمع آوری آنها نیز با مشکلاتی روبرو می باشد. حتی با نگاه کردن به عکس محل زیست واقعی این مرجان ها، به خوبی می توان دید که صید یک ماهی کوچک چابک و زرنگ تا چه حد مشکل می باشد. بنابراین هنگام پرداخت پول زیاد برای یک ماهی کوچک و زیبا، می توان مشکلات صیادی را که با یک تور دستی کوچک آن را صید نموده است در نظر مجسم نمود. بیرون آوردن یک ماهی از مخفیگاه آن کار وقت گیر و طاقت فرسایی است و اگر کسی در آمد زندگیش تنها از این راه تأمین می گردد، ممکن است گاهی با شکست اقتصادی روبرو شود. صیادان حرفه ای مشکلات دیگری نیز دارند. نگهداری ماهی های صید شده در تانکرهای نگهداری و انتظار کشیدن برای حمل و نقل آنها مخارج زیادی بر می دارد. ماهی های صدمه دیده و آنهائی که امکان عادت دادن شان به زندگی کردن در آکواریوم وجود ندارد، بایستی به آب ریخته شوند. مسئله حمل و نقل ماهی ها مرحلهٔ بعدی است. اگر چه امروزه حمل و نقل به سرعت انجام می گیرد، با وجود این برای فاصله های زیاد نه تنها خطر کاهش اکسیژن محلول در آب وجود ندارد، که تغییرات سریع درجه حرارت آب نیز می تواند تحت کنترل قرار گیرد. در هر حال همواره بایستی کار صیادان حرفه ای را که توانسته اند ماهی های زیبای دریایی را به نقاط مختلف دنیا حمل و نقل نمایند تحسین نمود.