تاریخ امروز :
تالار های نیک صالحی - Powered by vBulletin
تبلیغات
تولبار جدید و آپدیت شده مخصوص نیک صالحی آماده دانلود است ، برای دانلود کلیک کنید.
صفحه 1 از 18 1234511 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از 1 به 20 از 353

پستهای برگزیده در زمینه ماهی دیسکس

  1. #1
    ahmad آواتار ها
    ahmad آفلاين است همکار قدیمی بخش آبزیان آب شیرین
    pressTV
    تاریخ عضویت
    Dec 2007
    سن کاربر
    33
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    2,349
    تشکر
    17,650
    تشکر شده 18,661 بار در 2,491 پست
    لايك دريافتي
    1
    لايك كرده
    0

    Talking پستهای برگزیده در زمینه ماهی دیسکس

    در این تایپیک مطالب برگزیده از مطالب و سئوال و جوابهای دوستان در تایپیک دیسکس، کپی میشود تا مورد استفاده دوستان قرار گیرد
    با تشکر




    تصاویری از شکار دیسکس از محیط طبیعی اون یعنی رودخونه امازون





    ویرایش توسط ahmad : August 14th, 2011 در ساعت 01:27 PM

  2. کاربران : 10 تشکر کرده اند از شما ahmad برای ارسال این پست سودمند:


  3. #2
    saraman آواتار ها
    saraman آفلاين است همکار قدیمی
    تاریخ عضویت
    Mar 2006
    نوشته ها
    699
    تشکر
    68
    تشکر شده 1,734 بار در 380 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض

    ساختن محل كوچكي براي تخم ريزي ماهي

    هر كسي كه وقت خود را وقف پرورش و نگهداري از ماهي Angel و يا ديسكاس ميكند بالاخره روزي به اين فكر مي افتد كه با ساختن آكواريمي هر چند كوچك شرايط لازم را براي تخم ريزي و توليد مثل ماهي فراهم كند. حتي بعضي با قصد تكثير و فروش ماهي و كسب درآمد از اين طريق به اين كار ميپردازند.



    هدف و قصدتان از اين كار را در ابتداي كار براي خود مشخص كنيد

    اگر انگيزه شما براي پرورش و نگهداري ماهي كسب درآمد است بهتر است كه وقت و پول خود را براي اين منظور هدر ندهيد! چراكه موفق نخواهيد شد. انگيزه برخي ديگر اينست كه ميتوانند ماهي هاي تكثير شده خود را به ديگر علاقه مندان پرورش ماهي بفروشند. مسلما در اين كار نيز موفق نخواهند شد.



    حال كه از حقيقت و نتيجه غايي اين كار مطلع شديم و هدف خود را مشخص نموديم ميتوانيم با خيال راحت به آماده سازي محلي براي تكثير و رشد ماهي مورد علاقه مان بپردازيم.



    اگر شانس با شما يار باشد ميتوانيد با فروش ماهي حتي پولي بيش از هزينه هايي كه صرف كرديد بدست بياوريد البته به شرطي كه زحمات و زمانهاي صرف شده را به حساب نياوريد. اما پرورش ديسكاس يا ماهي Angel بايد به خاطر علاقه شخصي و لذت بردن از آن صورت بگيرد نه صرفا براي كسب درآمد.



    من در پنجاه سال گذشته شكلها و تركيبات گوناگوني از آكواريمها و تجهيزات آنها را ديده ام . بعضي بسيار تميز و مرتب و كارامد و برخي ديگر ساخته شده از روي بي علاقگي و برهم ريخته و بي تناسب. برخي بصورت اتاقي خاص كه تنها آكواريمها در آن نگهداري ميشوند و برخي بصورت آكواريمهايي پخش شده در جاي جاي خانه و يا تلفيقي از اين دو.



    وقتي ميخواهيد از روي برنامه ريزي قبلي دست به چنين كاري بزنيد نكات بسياري وجود دارند كه بايد آنها را مد نظر داشته باشيد. من تنها ميتوانم موارد كلي و ابتدايي را يادآوري كنم چراكه تداركات در تناسب با مكان ها و شرايط مختف تفاوت ميكند تا آنجا كه مكان خاص مورد نظر شما نقش مهمي در موفقيت و يا عدم موفقيت شما بازي ميكند.



    نكات قابل توجه

    1- مساحت مكاني كه براي كار خود در نظر گرفته ايد چقدر است؟

    2- محل ذخيره و يا شير آب شما با توجه به چگونگي استفاده و انتقال آن.

    3- نحوه تخليه كردن آب كهنه و يا تخليه فضولات ماهي ها.

    4- نگهداري و ذخيره آبهايي كه براي استفاده در شرايط ويژه مواد شيميايي به آنها اضافه شده.

    5- قصد و هدف نهايي تان از ساختن اتاق و يا مكاني براي تكثير ماهي چيست؟

    6- چگونه آب را به تانكرها منتقل و يا از آنها خارج ميكنيد؟ از چه سيستم تصفيه ايي براي اتاق ماهي ها استفاده خواهيد كرد؟ آيا از فيلترهاي مركزي استفاده خواهيد كرد؟

    7- آيا تانكر ويژه تكثير شما به سيستم تصفيه مركزي متصل خواهد بود و يا فيلتري جداگانه خواهد داشت؟

    8- ابعاد تانكري كه براي ماهي هاي بلوغ يافته و بزرگ جثه انتخاب كرده ايد چقدر است؟

    9- تعداد ماهي ها و شرايط جايي كه بر اي قرار دادن آكواريمهاي خود در نظر گرفته ايد.



    بدين ترتيب با ملاحظه به نكات بالا تا كنون متوجه شده ايد كه اگر هدف شما چيزي بيش از سرگرمي وپر كردن اوقات فراغت است ، فراهم كردن تجهيزات و شرايط مناسب براي ديسكاس كار ساده اي نيست و بياد داشته باشيد كه هرچه جايي كه در اختيار داريد كوچكتر باشد دقت و توجه بيشتري را در برنامه ريزي شما ميطلبد.







    محل قرار گيري تانكرها

    با توجه به تجربيات گذشته ام من دريافته ام كه بهترين ارتفاء براي آكواريمها قرار گرفتن دربالاي راستاي ديد شما ميباشد. بدين صورت ماهي براحتي ميتواند به پايين بنگرد و وقتي كه شما در اتاق كار ميكنيد با هر حركتتان باعث ترسيدن آن نخواهيد شد( سايه شما در آكواريم نمي‌افتد ). جاسازي آكواريمهايي با ماهي هاي بزرگ در درجه دوم اهميت قرار دارد چرا كه ميتوانيد آنها را بتناسب بزرگي در جاهايي با ارتفاء كمتر در صف آكواريمها قرار دهيد.

    اگر تصميم داريد كه از تانكرهايي با ابعاد بزرگ (400 eliter) استفاده كنيد بايد آنها را در وسط اتاق مورد نظر قرار دهيد و بايد فضاي خالي بين آكواريمها را نيز در نظر داشته باشيد. اگر در چيدن آكواريمها و نظم و ترتيب آنها دقت لازم را بخرج ندهيد و مجموعه آكواريمها را بصورت فشرده در كنار هم قرار دهيد بعدا به هنگام نظافت اتاق از كار خود پشيمان خواهيد شد.



    طرز قرار گيري آكواريمها
    اگر شما از بابت جا در مضيقه قرار نداريد خيلي خوب است كه بزرگترين وجه آكواريمها به طرف شما باشند. اما اگر مانند اكثر علاقه مندان به نگهداري ماهي دچار كمبود جا هستيد چاره اي نخواهيد داشت جز اينكه وجه عرضي و كوچكتر آكواريم را بطرف خود بچرخانيد.



    در اتاق پرورش ماهي من آكواريم هاي 80 ليتري وجود دارد كه هگمي پهلو به پهلو قرار داده شده اند. به اين ترتيتب امكان قرار گرفتن آكواريمهاي بيشتري در فضايي كوچكتر وجود دارد. نكته ديگر اينكه من وجوه كناري و انتهاي آكواريمها را نيز رنگ ميكنم تا جفتها در تانكرهاي جداگانه امكان ديدن همديگر را نداشته باشند. و براي اين كار از رنگهاي پلاستيك كه در آب حل ميشوند استفاده ميكنم چراكه اگر لازم شد ميتوان با يك تيغ و مقداري آب گرم براحتي آنرا پاك كرد.



    از چيزهايي كه در يك اتاق پرورش ماهي بسيار كارآمد ميباشد يك ميز كار است. من هميشه دكوراسيون اتاق را طوري انتخاب ميكنم كه فضاي كافي براي يك ميز كار و در كنار آن يك شير آب در كنار هم قرار بگيرند تا براي استفاده هاي روزانه بسهولت در دسترس باشد. در دسترس بودن آب گرم نيز خالي از فايده نخواهد بود زيرا كار شما را بسيار راحتتر و سريعتر ميكند.



    مسئله ديگري كه باز بستگي به فضاي در دسترس شما دارد وجود ميز ديگري در نزديكي اتاق آكواريمها است كه از آن براي بريدن شيشه و ساختن و يا تعمير آكواريمهاي فرسوده كه نشتي آب دارند استفاده خواهيد كرد چراكه همواره آكواريمهايي كه نياز به درز گيري و چسباندن دارند وجود خواهند داشت.



    اگر شما از سيستم تصفيه مركزي استفاده ميكنيد حتما نياز به سوراخ كردن آكواريمها خواهيد داشت كه گرچه با كمك ابزار و وسايل خاصي براحتي انجام ميشود ، ولي بدون آنها كار پر مشقت و سختي خواهد بود. من شخصا ترجيح ميدهم كه در بلند مدت آكواريمها را در صورت نياز به سوراخ كردن به شيشه فروشي ببرم و يا اينكه در هنگام خريد سفارش آكواريمي از قبل سوراخ شده را بدهم.



    لوله ها و لوازم جاني از جنس PVC

    بهترين نوع لوله براي اتاقهاي پرورش ماهي ، شامل لوله هاي برگشت آب از فيترها و يا اتصالات كم فشار ، از جنس PVC با جداره نازك و يا لوله mm20 است. اگر شما از آب لوله كشي شهر استفاده ميكنيد از لوله mm 40 و يا لوله فشار قوي با جداره كلفت استفاده كنيد. در طي استفاده از لوله هايي با ضخامتهاي متفاوت در قسمتهاي مختلف من به اين نتيجه رسيده ام كه بهترين انتخاب لوله هاي از جنس PVC 3 تا 4 اينچي كه ارزان نيز هستند ميباشند. با اين مزيت كه با استفاده از بستها و گيره هاي متداول براحتي ميتوانيد آنها را به هم متصل و آب بندي كنيد.



    بياد داشته باشيد كه قبل از استفاده از چسب PVC از ماده تميز كننده براي محل اتصال استفاده كنيد در غير اين صورت بعدا با نشتي آب مواجه خواهيد شد.



    مسلما موارد بسيار زياد ديگري براي ايجاد يك اتاق پرورش ماهي بايد در نظر گرفته شوند با اينحال اجازه دهيد من تنها به دو مورد ديگر اشاره كنم.



    گرما و رطوبت اتاق

    از ديگر نكات قابل توجه سيستم گرمايشي و يا در واقع سوخت مورد مصرف شماست. بهترين وسايل گرم كننده براي اين كار انواع گاز سوز هستند كه نصب و استفاده از آنها نيز آسان تر ميباشد چراكه دماي هوا با يك ترموستات براحتي قابل كنترل است. ويژگي ديگر اين وسايل اين است كه با سوختن گاز گرد و غبار و يا گازهاي سمي توليد نميشود.



    انتخاب دوم وسايل نفت سوز هستند. تنها كاستي اين بخاريها اينست كه پس از مدتي لايه نازكي از نفت روي سطح آب آكواريمها پديدار ميشود. اما اگر اين نقص را در نظر نياوريم تقريبا بخوبي بخاريهاي گاز سوز كار ميكنند.



    فاكتور ديگري كه در هواي اتاق ماهي ها حتم بايد اندازه گيري شود رطوبت هواست. اگر رطوبت هوا را در حد مناسب نگاه نداريد احتمالا پس از مدتي با موشها دست و پنجه نرم خواهيد كرد!



    من توصيه ميكنم كه همواره از يك دستگاه تهويه استفاده كنيد بدين وسيله رطوبت اضافي خارج خواهد شد درحالي كه گرماي اتاق حفظ ميشود و به هدر نميرود. مزيت ديگر دستگاه تهويه مطبوع اينست كه مانع از وارد شدن هواي آلوده و گرد و خاك بيرون از اتاق به داخل ميشود.



    در ضمن تنظيم نور اتاق را نيز از ياد نبريد. اگر وضعيت اتاق شما طوري است كه هر روز نور آفتاب مستقيما به داخل و روي آكواريمها ميتابد بايد از نورگير استفاده كنيد.

  4. کاربران : 10 تشکر کرده اند از شما saraman برای ارسال این پست سودمند:


  5. #3
    saraman آواتار ها
    saraman آفلاين است همکار قدیمی
    تاریخ عضویت
    Mar 2006
    نوشته ها
    699
    تشکر
    68
    تشکر شده 1,734 بار در 380 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض

    آناتومی غذا


    با اينكه ماهي مورد علاقه من ديسكاس ميباشد ولي شناخت من از مسائل مربوط به تغذيه و سيستم گوارشي ماهي ها تنها به همين يك ماهي محدود نميشود به اين ترتيب كه درك عادات و نيازهاي غذايي يك ماهي كمك زيادي به درك كلي اين مبحث در مورد بسياري از ماهي ها ميكند چرا كه دستگاه گوارشي ماهي ها در مقايسه با ديگر مهره داران بسيار ابتدايي و ساده است.

    بهر حال تفاوتهاي بيشماري ميان ماهيان وجود دارد. از جمله اين تمايزها ميتوان به ساختارهاي متفاوت دهان ماهي ها اشاره كرد كه در پي تفاوهتهاي نحوه و نوع تغذيه آنها ايجاد شده است.



    به عنوان مثال دهان ماهيان شكارگر در طول دوران طوري تكامل يافته كه بتوانند طعمه هاي نسبتا بزرگ را بدام انداخته و ببلعند. اين نوع از ماهيان معمولا طعمه را از سر آن گرفته و درسته فرو ميدهند.



    برخي ماهي ها از همنوعان خود نيز تغذيه ميكنند مانند اسكار. اين ماهي در صورت شكار طعمه صرفنظر از نوع و اندازه آن را ميبلعد. البته اين عادت بد در برخي موارد هنگام بلعيدن لقمه ايي بسيار بزرگتر از دهانش حتي منجر به مرگ آن نيز ميشود!



    برخي از ماهي ها دندان دارند و برخي فاقد دندان هستند. مثلا پيرانها( Piranha ) از روش بريدن و قطع كردن استفاده ميكنند از طرف ديگر پاكو( Pacu ) كه از خانواده همين ماهيست داراي دندانهاييست كه توان شكستن ميوها را نيز دارد.

    به استثناي روش شكار و بلعيدن غذا بطور كلي نحوه گوارش و هضم غذا در ماهيان يكسان است. همانطور كه بعدا بيشتر توضيح خواهم داد بعضي ماهي ها معده و روده هاي بزرگي دارند كه به همان اندازه توانايي هضم مقداري زيادي غذا را در هر وعده دارند و برخي ديگر همچون ديسكاس وماهي Angel شكم كوچكي دارند بنابراين به همان نسبت بايد وعده هاي غذايي آنها بيشتر و در انداره هاي كوچكتر باشد.

    غذاي بلعيده شده از معده به روده ها ميرود جاييكه عمل گوارش كامل شده و مواد غذايي جذب بدن ميشوند. نمكهاي صفرايي كه توسط كبد توليد شده اند در كيسه صفرا ذخيره شده و باعث خنثي شدن اسيد معده و حل شدن چربيها ميشوند. وجود برخي از اسيدها براي جذب ويتامينها ضروري است بهمين خاطر براي جلوگيري از آسيب ديدن كبد ماهي بايد از دادن ويتامين بدون اين اسيدها خودداري كرد. لوزالمعده نيز توليد آنزيمهايي ميكند كه باعث شكسته و جذب شدن كربوهيدراتها ميشوند.



    مواد غذايي و فوايد آنها



    پروتئينها و مواد انرژي زا: پروتئينها از جمله مواد اصلي و ضروري براي رشد ماهيها هستند و بطور كلي قسمت بيشتر وزن آنها را تشكيل ميدهند اما در تهيه برنامه رژيم غذايي مناسب براي بيشتر ماهيها لزومي ندارد كه پروتئينها را در درجه اول اهميت قرار دهيم.



    از طرف ديگر پروتئينها خود داراي تركيباتي چون آمينو اسيدها هستند كه در بدن ماهي از آنها براي ساختن آنزيمها و بافتهاي جديد استفاده ميشود. با اين وجود درجه نياز ماهي به پروتئينها و طبعا اهميت آنها در طي رشد و تكامل ساختار بدن ماهيها با توجه به منبع و شكل آماده سازي غذا متفاوت است. طبق تحقيقات به عمل آمده اكنون ميدانيم كه ماهيهاي ديگر و بطور كلي غذاهاي دريايي بهترين نوع غذا براي ماهيهاي آكواريمي هستند چراكه آمينو اسيدهاي موجود در آنها براحتي هضم و جذب ميشوند. به ياد داشته باشيد كه غذاهايي كه در درجه حرارت بالا تهيه شده اند خواص غذايي خود را از دست داده اند زيرا در آمينو اسيدها بر اثر گرماي زياد با مواد ديگر تركيب ميشوند و ديگر براحتي قابل جذب نخواهند بود.



    ساختار بيولوژيكي ماهيها كارايي بسيار بالايي در تبديل غذا به بافتها دارد بهمين خاطر است كه ماهيها نسبت به ديگر حيوانات براي رشد به غذاي كمتري نياز دارند. بنابراين زياد غذا دادن به ماهي نتنها به هدر دادن منابع مالي و زماني است بلكه باعث آلودگي و كاهش كيفيت آب آكواريمها نيز خواهد شد. اين مسئله و استفاده بيرويه از مواد و داروهاي شيميايي بويژه بر اي كساني كه از ماهيهاي نواحي گرمسير استوايي نگهداري ميكنند حائض اهميت است.



    پروتئين براي نوزاد ماهيها



    نوزاد از تخم در آمده ماهي بسرعت رشد ميكند و به همان نسبت نياز به وعده هاي غذايي سرشار از پروتئينها و مواد معدني دارد. در زيستگاه وحشي آنها در طبيعت پروتئينها بطور خالص تقريبا 50 درصد وعده هاي غذايي آنها را تشكيل ميدهد. پس ما بايد سعي كنيم تا در زيستگاه مصنوعي آنها - يعني آكواريمها - نيز اين مواد را در غذاي آنها بگنجانيم. هرچقدر كه ماهي از نظر سني و حجمي بزرگتر ميشود نياز آن به پروتئين كمتر ميشود بطوري كه 35 تا 40 درصد پروتين (در هر وعده) براي ماهيهاي جوان بالغ كافي است.



    چربيها و اسيدهاي چرب

    وظيفه اصلي چربيها توليد انرژي براي فعاليتهاي عضلاني است تا پروتئينها صرف رشد بدني ماهي شوند گرچه كربوهيدراتها نيز ميتوانند به جاي چربيها عمل كنند. اگر رژيم غذايي مناسب براي ماهي تهيه شود بطوري كه انرژي لازم به آن برسد بدون چاق شدن ، ماهي رشد كامل خود را هم خواهد كرد. بخصوص كه ماهيهاي آكواريمي استعداد بيشتري براي چاق شدن دارند زيرا براي بدست آوردن غذا انرژي زيادي صرف نميكنند.



    رنگدانه هاي كاروتنويد

    رنگدانه هاي كارتنويد كه در چربي حل ميشوند (كاروتين و زانتوفيليس) باعث رنگ بخشيدن به پوست ، گوشت و تخمهاي بسياري از ماهيها هستند. من مقاله اي خواندم كه حاكي از اهميت ويژه غذايي اين رنگدانه ها نيز بود.

    حتي يكي از عوامل كه در بقاي تخمهاي لقاء يافته و خارج شدن لارو از آنها تاثير دارد تمركز همين ذرات در نطفه تخم و رژيم غذايي ماهي ماده قبل از تخم ريزي است. همچنين ذرات كاروتنويد بنوعي وظيفه محافظت از غشاء بسيار نازك و ديگر قسمتهاي حساس تخمها را دارند. فراموش نكنيد كه در صورت وجود رنگدانه هاي كاروتنويد در غذاي ماهي بايد مقدار ويتامين E و آنتي اكسيدان ها را نيز افزايش داد.



    نكته اساسي ديگري در ضمينه غذاي ماهي بايد به آن توجه كرد اينست كه مقدار نامناسب برخي از مواد معدني و آمينو اسيدها و ويتامينها در برنامه غذايي ماهي ميتواند منجر به بروز آب مرواريد و در نهايت كوري ماهي شود كه مشكل بسياري از علاقه مندان به نگهداري ديسكاس است. آنها معمولا شكايت ميكنند كه حاله سفيد ابر مانندي بر روي چشم ماهي ظاهر شده و غالبا آنرا اشتباها نوعي انگل تصور ميكنند و سعي ميكنند كه آنرا با داروها و آنتي بيوتيكهاي مختلف درمان كنند. در صورتي كه حاله سفيد همان آب مرواريد است كه بر اثر سوء تغذيه ايجاد شده.



    در آخر بايد بگويم نمونه يك برنامه غذايي متنوع و مقوي كه كليه مواد مورد نياز ماهي را به آن ميرساند ميتواند شامل مواد زير باشد:

    ميگوي آب شور ، گوشت تازه ماهي بصورت ريز ريز شده ، جلبكهاي دريايي ، گوشت قلب گاو كه چربيها و رگها و اضافات آن كاملا جدا شده باشند. همچنين اضافه كردن سبزيجات به غذاي آماده سودمند خواهد بود.



    براي داشتن ماهي اي سالم و تندرست تغذيه صحيح و مكفي همان اندازه اهميت دارد كه كيفيت آب در سلامت آن موثر است.

  6. کاربران : 6 تشکر کرده اند از شما saraman برای ارسال این پست سودمند:


  7. #4
    saraman آواتار ها
    saraman آفلاين است همکار قدیمی
    تاریخ عضویت
    Mar 2006
    نوشته ها
    699
    تشکر
    68
    تشکر شده 1,734 بار در 380 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض

    راه آسان نگهداري از Discus : ( قسمت پايانی )

    در دو مقاله گذشته چندي از بايدها و نبايدها را براي علاقه مندان مبتدي نگهداري Discus شرح داديم تا نسبت به اشتباهاتي كه معمولا اين گونه افراد مرتكب ميشنوند آگاهي پيدا كنند. بهترين راه حل مشكلات اينست كه از آنها پيشگيري كنيم.

    تا كنون به مشاهده و بررسي دقيق ماهي دلخواهمان قبل از خريد آن پرداخته ايم و حد اكثر تلاش خود را براي عدم ايجاد استرس و شوك در ماهي هنگام جابجايي آن بكار بسته ايم.

    به غير از موارد ذكر شده بايد دقت بسيار زيادي داشته باشيد اگر تصميم داريد كه از طريق سفارش پستي ماهي خود را خريداري كنيد.



    وقتي ماهي خود از طريق سفارش پستي خريداري ميكنيد بهتر است كه مستقيما با پرورش دهندگان قانوني و با تجربه تماس بگيريد مگر اينكه تصميم داشته باشيد پول كمتري خرج كنيد. چراكه آنها تجربه زيادي در مورد جابجايي هاي بلند مدت دارند و صحت و سلامت ماهي را هنگام رسيدن به مقصد و اصالت و مرغوبيت آنرا تضمين ميكنند. بسياري از پرورش دهندگان هستند كه نژادهاي پرورشي خود را تبليغ ميكنند مثلا loly pop قرمز و آبي يا غروب نارنجي با رعد و برق سبز(Sunset orange with green lightning ) و نامهايي از اين قبيل. اين نژادها غالبا اصلا وجود خارجي ندارند و بدليل بي اصالتيشان خوب توليد مثل نمي كنند و از آنها نيز ماهيهاي مرغوبي بوجود نمي آيد. بنابراين فايده رجوع كردن به افراد با سابقه اين است كه ماهي از نژاد اصيل و يا از انواع اصلاح نژاد شده خواهيد داشت كه به معناي واقعي توليدمثل مي‌ كند. با اينحال ميتوانيد انتظار داشته باشيد كه مبلغ بالاتري نسبت به جاهاي ديگر بپردازيد اما ارزش چيزي را كه بدست مي آوريد دارد.



    اكنون ديسكوسهاي شما در آكواريم قرنطينه هستند. اگر آكواريم اصلي خود را هنوز حاضر نكرده ايد و هنوز چرخه زيست محيطی (biologic) در آن ايجاد نشده است ، مواردي هستند كه بايد آنها را در نظر بگيريد.

    1- جايي را براي آن انتخاب كنيد كه تا جايي كه ممكن است رفت و آمد در آن كم باشد. زيراكه رفت و آمد اطراف آكواريم و لرزشهاي ناشي از آن باعث ايجاد تشويش و استرس در ماهي ميشود.

    2- نزديك ترين مكان نسبت به منبع آبي خود را انتخاب كنيد براي اينكه عوض كردن آب آكواريم براحتي انجام شود و جابجايي زياد نياز نباشد. ( كاهش استرس !!! )

    3- جايگاه مقاوم و محكمي براي آكواريم انتخاب كنيد. هر گالون (3.8 ليتر) آب حدود 4 كيلو وزن دارد و با احتساب وزن شن و سنگ‌ها و و وزن خود آكواريم مجموعه بسيار سنگيني خواهيد داشت.

    4- از قبل به فكر شكافها و نشتي هاي احتمالي در آكواريم خود باشيد. مثلا ممكن است آكواريم شما نشت كند و يا لوله هاي آب و يا پمپها خراب شوند (بخصوص مواقعي كه براي مدتي به مسافرت ميرويد) و يا هنگام تعويض آب مقداري روي زمين بريزد. در غير اينصورت از قبل به فكر جوابي برای فرش های زيبای همسر خود باشيد !!!!

    5- خيلي مهم است كه چند پريز برق نزديك و در دسترس باشند.

    6- دو سيم بطور جداگانه براي تخليه جريان اتصال كوتاه براي مجموعه گرم كننده ، پمپ و pH سنج آب به زمين وصل كنيد. بدين ترتيب هر زمان يكي از اين وسايل از كار بيفتد ميتوانيد آنرا خاموش كنيد بدون اينكه وقفه در كار آنهايي كه بايد دائما روشن باشند بيفتد.

    7- چيز ديگري كه معمولا ناديده گرفته ميشود مسئله خرابي ناگهاني تجهيزات ضروري آكواريم است. ممكن است پمپها از كار بيفتند يا گرم كننده ها گرم نكنند و يا خاموش نشوند. هميشه وسايل يدكي پيش خود داشته باشيد. حتي يك پمپ بي ارزش ميتواند باعث حفظ جان ماهي شما و زحماتتان بشود ، وقتي ديگري از كار مي افتد. در هر صورت فراموش نكنيد كه هميشه يك بخاري اضافي داشته باشيد.يك بخاري ارزان قيمت براي يك شب بهتر از هيچ چيز است ... !!!

    8- هر مخرن آبي كه حاوي بين 5 تا 55 گالون آب (20 تا 220 ليتر) كه از ماهي هايي چون اسكار و آروانا و امثال آن (كه فضولات زيادي توليد ميكنند) پر نشده باشد ، چه گياهي در آن كاشته شده باشد چه نشده باشد ، چه پر از ماهيهاي مختلف باشد و چه نباشد با يك فيلتر قوي آويخته به آن تصفيه ميشود. نوعي را انتخاب كنيد كه بتواند كل حجم آب را در ساعت 4 يا 5 بار به گردش در بياورد و اين به شرطي محقق ميشود كه بطور منظم و هفتگي 4/1 آب آكواريم عوض شود آنهم در صورتي كه آكواريم شلوغي نداشته باشيد. به اين صورت كه قبل از در نظر گرفتن ماهي هاي ديگر براي هر Discus 15 گالون (60 ليتر) آب داشته باشيد و اين مقدار حتما بايد براي يك Discus فراهم باشد و كمتر از اين نتيجه مطلوبي نخواهد داشت.

    9- هر كاري ميخواهيد بكنيد ولي به ماهي بيش از حد غذا ندهيد. اين يكي از معمول ترين و بدترين اشتباهاتي است كه افراد مبتدي مرتكب ميشوند. هنگامي كه ماهي شما در حال رشد است بايد چندين بار در روز ولي هر بار به مقدار كم غذا داده شود. ميتوانيد اين قانون كلي را به ياد داشته باشيد كه : معده يك ماهي تقريبا به اندازه چشمانش است. ماهي كه به هنگام نزديك شدن شما به آكواريم براي طلب غذا به ديواره آكواريم نزديك ميشود نه اينكه گرسنه است بلكه اين نشانه سلامت اوست و نيازي نيست كه هر دفعه به آن غذا داده شود.

    10- درجه حرارت آب را بطور دائم در 86 درجه فارنهايت (30 درجه ساتي گراد) نگاه داريد. اگر تصميم داريد كه در كنار Discus از ماهي هاي ديگر نيز نگه داري كنيد آنهايي را انتخاب كنيد كه زيستگاهشان آبهاي گرم است.

    11- چراغها را 12 ساعت در روزروشن نگاه داريد و از زيبايي كم نظير لذت ببريد

  8. کاربران : 7 تشکر کرده اند از شما saraman برای ارسال این پست سودمند:


  9. #5
    saraman آواتار ها
    saraman آفلاين است همکار قدیمی
    تاریخ عضویت
    Mar 2006
    نوشته ها
    699
    تشکر
    68
    تشکر شده 1,734 بار در 380 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض

    راه آسان نگهداري از Discus : ( قسمت دوم )

    در قسمت اول اين سري مقالات به شرح مقدمات و پيش نيازهايي قبل از خريد Discus پرداختيم.

    اين مسئله بسيار اهميت دارد كه شما قبل از انتقال ديسكوسهاي خود به خانه جديد خود يعني منزل شما تمام شرايط لازم را فراهم كرده باشيد و كارهايي را كه بايد انجام دهيد به ياد داشته باشيد. زمان ورود ماهي هم براي شما و هم براي ماهي اهميت ويژه اي دارد. مثلا بسيار خوب است اگر آب مخزن قرنطينه و آكواريم اصلي را از نظر pH و سختي آب آنها آزمايش كنيد. آين عمل را چندين روز قبل از خريد Discus انجام دهيد. وقتي ماهي به دست فروشنده مورد نظر شما رسيد يا هنگامي كه براي اولين بار آنها را ديديد، از يكي از كاركنان مغازه بخواهيد كه ميزان pH و سختي آب را اندازه گيري كرده و به شما بگويد.بهتر است اين كار را 2 روز قبل از اينكه ماهي خود را برگزينيد انجام دهيد. اگر آبي كه در مغازه استفاده ميشده و آبي كه شما استفاده ميكنيد تفاوت قابل توجهي داشته باشند بهتر است كه آب تانك قرنطينه خود را از نظر pH و سختي با آب آكواريم در فروشگاه همسان كنيد تا از شوك اوليه و استرس وارده به ماهي بكاهيد.داشتن يك تانك براي قرنطينه ماهي بسيار اهميت دارد. بدين ترتيب ميتوانيد به ماهيان خود براي خو گرفتن به محل زندگيش كمك كرده و از آنها مراقبت نماييد تا زماني كه براي قرار گرفتن در آكواريم دائمي ، آمادگي لازم را بدست آورند. قابل تجوه است كه همه ماهيها قبل از ورود به آكواريم اصلي بايد حداقل 30 روز در قرنطينه باشند.



    اكنون زمان آوردن آنها به خانه است. اولين موردي كه بايد به آن توجه داشته باشيد اينست كه نحوه بسته بندي ماهيها را براي جابجايي به فروشنده گوشزد كنيد.مي‌توانيم اميدوار باشيم كه فروشگاه كپسول اكسيژن داشته‌ باشد. براي اينكه محكم كاري كرده باشيد بهتر است بدون در نظر گرفتن اندازه هر ماهي را در ظرفي جداگانه قرار دهيد.

    براي بسته بندي ماهيها موارد 1 تا 4 را به فروشنده تذكر دهيد:

    1- كيسه هر يك از ماهيها را بيشتر از 3/1 از آب پر نكند. بيش از يك ماهي در هر كيسه قرار ندهيد.

    2- قبل از بستن سر كيسه در آن فوت نكنيد زيرا اين كار تنها پلاستيك را از”Co2” پرميكند. كيسه را از اكسيژن پر كنيد. اگر اكسيژن در دسترس نيست سر كيسه را بگيريد و ناگهان آن را ببنديد تا كيسه از هواي اتاق پر شود.

    3- سپس اين كيسه را با روزنامه بپوشاند تا هم عايقي براي آب باشد و هم از سوراخ شدن كيسه توسط تيغهاي ماهي جلوگيري ميكند.

    4- حال اين كيسه پوشيده شده را برعكس در كيسه ديگري قرار دهيد و سر آنرا با نوار لاستيكي ببنديد. با اين كار تاهايي احتمالي كه در كيسه اول وجود داشتند و امكان داشت كه ماهي را گير بيندازد از بين ميرود. در خاتمه اين كيسه‌ها را در پاكتي كاغذي بگذاريد.

    5- بسته ماهي را روي كف ماشين قرار دهيد . اگربه بسته نور خورشيد به شدت ميتابد بهيجوه در طول مسير نايستيد و هر چه سريعتر ماهي را به خانه برسانيد.

    6- به محض رسيدن هر يك از كيسه هاي داخلي(1 لايه) را براي 10 تا 15 دقيقه در آب تانك قرنطينه غوطه ور كنيد تا دماي آب آكواريم و كيسه برابر شود.

    7- پس از اين مدت بندها را باز كنيد و كيسه را به اندازه 4/1 از آب پر كنيد و قسمت خالي كيسه را از ديواره ظرف آويزان كنيد و 15 دقيقه صبر كنيد.

    8- هر 15 دقيقه مقداري آب به كيسه اضافه كنيد تا زماني كه 4/3 آن از آب مخزن پر شده باشد.

    9- حالا زمان آزاد كردن ماهي در ظرف است. اگر از تور استفاده ميكنيد حتي الامكان از جنس نرم و لطيف درست شده باشد در غير اينصورت باله ها و يا بدن زيباي ماهي آسيب ميبيند. من از دست خيس خود استفاده ميكنم. ميتوانيد با دقت و به آرامي ماهي را از كيسه خارج كنيد. بدين ترتيب هم آسيبي به ماهي نميرسد و هم اضطرابي در ماهي ايجاد نميشود.

    10- گذشته از روشي كه اتخاذ ميكنيد فقظ اين كار را با خالي كردن آب كيسه در ظرف انجام ندهيد. اين كار ممكن است سريع و آسان بنظر برسد اما با اين كار ديگر نگهداري ماهي در قرنطينه براي پيشگيري از مبتلا شدن آن به انگلها ، باكتريها ، ويروسها و يا تخمهاي احتمالي موجود در آب محل قبلي آنها بيفايده خواهد بود.

    11- در پايان چراغها را خاموش كرده و تا روز بعد به آنها غذا ندهيد.



    بهمين سادگي! اگر راهنماييهاي كه تابحال گفته شدند را بكار بگيريد شانس موفقيت خود را تا حد زيادي افزايش داده ايد.

  10. کاربران : 8 تشکر کرده اند از شما saraman برای ارسال این پست سودمند:


  11. #6
    saraman آواتار ها
    saraman آفلاين است همکار قدیمی
    تاریخ عضویت
    Mar 2006
    نوشته ها
    699
    تشکر
    68
    تشکر شده 1,734 بار در 380 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض

    راه آسان نگهداري از Discus : ( قسمت اول )





    ‎همه ما داستانهاي ترسناك خيالي در مورد نگه داري و پرورش Discus شنيده ايم. فرض كنيم كه آنها بسيار حساس و مستعد مبتلا شدن به بيماراهاي مختلفي هستند ، مراقبت ويژه نياز دارند ، از مخفي گاه خود به ندرت خارج ميشوند ، در مورد غذا مشكل پسند هستند و و و. آيا شما واقعا فكر ميكنيد همه اينها گناه Discus است كه چنين آفريده شده؟



    اجازه دهيد طبق تجربيات شخصي خودم به شما بگويم كه اين ماهي چقدر ظريف طبع و حساس است. اين ماهي ممكن است در معرض هرگونه ناملايمتي قرار بگيرد. حتي قبل از رسيدن آن به كشور مقصد كه ميتواند روي آن تاثير منفي نيز بگذارد. ماهي پس از گرفته شدن از زيستگاه طبيعي اش در پلاستيك هايي قرار ميگيرد كه فقط حدود 2 اينچ (5 سانتيمتر) آب دارد. اين مقدار آب براي آنست كه از بيرون پريدن ماهي جلوگيري شود و بيشترين سطح ممكن براي ميزان هوا نسبت به حجم آب است، به منظور جابجايي گازها فراهم شود. اين آب كه حجم آن بين 2/1 تا 1 گالون (2 تا 4 ليتر) است بايد چند بار در روز تعويض شود ولي به ماهي ها غذا داده نميشود. اين روند معمولا حداقل يك هفته يا بيشتر طول ميكشد تا زماني كه به محل نگه داري موقت برسند. در آنجا آنها را در قفسهايي كه در آب رودخانه قرار دارند نگه داري ميكنند تا وقتي كه قايقي اتفاقا آنها را خريداري كرده و به كشتي‌‌هاي باري ديگري منتقل كند و اين به اين معناست كه ماهيهاي بيچاره باز بايد چندين روز بدون غذا در پلاستيك بسر برند. در كشتي معمولا آنها را در حوضچه هاي سيماني قرار ميدهند تا هنگامي كه به كشور مقصد مانند آمريكا ، آلمان يا ژاپن منتقل شده و بدست عمده فروشها برسند. عمده فروشها معمولا Discus را در آبي نگه ميدارند كه براي آن مناسب نيست. در چنين شرايطي آنها سپس به فروشگاههاي آكواريم يا فروشنده هاي جزء منتقل ميشوند. غذاي مناسب؟ نه خير ، از غذاي آنچناني خبري نيست! استرس؟ تا دلتان بخواهد!

    حالا ماهي بدست شما رسيده در شرايطي كه بشدت تحت فشار روحي بوده كه ممكن است حتي به بيماري هاي انگلي يا باكتريايي منجر شود و به شما مي‌‌گويند كه اين ماهي بسيار لطيف و حساس است! اين واقيت كه ماهي هنوز زنده است نشان دهنده استقامت و پايداري آنست. اكنون با وضعيت موجود شما چگونه ميتوانيد بيشترين كمك را به آن بكنيد؟ بايد بدنبال كدام ويژگيها در يك ماهي باشيد قبل از اينكه آنرا خريداري كنيد؟ چه بايد بكنيد وقتي ماهي را به خانه خود منتقل كرديد؟



    بايد قبل از خريد Discus خود يا هر ماهي ديگر موارد زير را مورد نظر خود داشته باشيد:



    1. به دنبال ماهي باشيد كه وقتي به تانك آب نزديك ميشويد براي غذا خوردن به شما نزديك شود.



    2. آيا پيشاني ماهي به اندازه پهناي چشمها است؟ ديسكوسي را كه پيشاني باريكي دارد انتخاب نكنيد چراكه آنها معمولا مبتلا به انگلهاي داخلي ميباشند.



    3. اگر مدفوع شفاف ، دراز و رشته مانندي بدنبال ماهي مشاهده كرديد هيچ ماهي از آن تانك نخريد. اين هم ميتواند نسان دهنده انگل‌ها يا باكتري‌هاي دروني ماهي باشد.



    4. ماهي را نخريد كه از ديگر ماهيها دوري گزيده و به گوشه ها پناه ميبرد.



    5. ماهي را انتخاب نكنيد كه داراي رنگي تيره و/ يا چشمهاي برجسته است.



    6.مطمئن شويد كه در خط سر يا خطهاي پهلوهاي ماهي جراحتي وجود ندارد. گاه از اين جراحات ماده چركيني تراوش ميكند.



    7. دم و باز دم ماهي را بررسي كنيد. آيا يكنواخت است؟ آبششها بايد تقريبا در هر ثانيه يك بار باز يا بسته شوند.



    بسيار مهم: اگر حتي يكي از ماهيهاي يك ظرف سريع تنفس ميكنند يا تنها از يك آبشش استفاده ميكنند از آن هيچ ماهي نخريد. اين عارضه از انگل فلاك آبشش ناشي ميشود كه از مقاوم ترين ، رايج ترين و كشنده ترين انگلهاي Discus ميباشد.

    8. درجه حرارت مخزن آب را چك كنيد. بايد بين 84 تا 86 درجه فارنهايت باشد (29 تا 30 درجه سانتيگراد). اگر دماي آب 5 يا 6 درجه كمتر است ممكن است ماهي سرما خرده و مستعد ابتلا به انگل "Ich" شده باشد. نگاه كنيد كه لكه كوچك سفيد نمك مانندي روي بدن ماهي وجود نداشته باشد.



    9. از صاحب فروشگاه در مورد غذايي كه به Discus ميدهد سوال كنيد. با اينحال بهتر است خودتان نگاه كنيد كه در حال خوردن چه چيزي هستند. من شخصا اگر ببينم كه به آنها كرماهي بسته بندي شده يا كرمهاي سياه داده ميشود (كه در آمريكا ، كاليفرنيا معمول است) در مورد خريد آنها شك خواهم كرد مگر اينكه شما به عمل خود آگاهي داشته باشيد. علي الخصوص غذاي "Tubifex" بسيار خطرناك است. براي من فرقي نميكند حتي اگر آنها را شسته باشند يا در آب جاري نگه داشته باشند و يا مواد ضدعفوني كننده زده باشند. اين كرمها از گندابهاي تصويه نشده بدست مي آيند. آنها نه تنها همه نوع باكتري مضر براي ماهيها را به همراه دارند بلكه شامل كرمهاي چسبنده نيز ميشوند. از آنها دوري كنيد!



    اخطار – ديسكوسهاي آسياي جنوب شرقي در اكثر موارد بيشتر با كرمهاي "Tubifex" تغذيه ميشوند. بين مراقبت آنها و نگهداري از ديگر ماهيهايي كه به تور افتاده‌اند فرقي وجود ندارد بنابراين مبتلا به اكثر بيماريهاي ذكر شده ميباشند درحاليكه در مورد خريد ديسكوسي كه در آمريكاي شمالي يا آلمان پرورش داده شده با خيال راحت تري ميتوانيد تصميم بگيريد. البته اينها معمولا گرانتر هستند (ولي ارزش پولي را كه ميدهيد دارند).



    كارهاي انگشت شماري هستند كه با انجام دادن آنها ميتوانيد درصد مواجه شدن با مشكلات احتمالي را كم كنيد و در عوض كمك كنيد تا ديسكوسهاي شما به خانه جديد خود خو بگيرند.

  12. کاربران : 7 تشکر کرده اند از شما saraman برای ارسال این پست سودمند:


  13. #7
    saraman آواتار ها
    saraman آفلاين است همکار قدیمی
    تاریخ عضویت
    Mar 2006
    نوشته ها
    699
    تشکر
    68
    تشکر شده 1,734 بار در 380 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض

    نگهداري از Discus در يك آكواريم عمومي :



    هر چيزي را نميتوان با Discus در يك آكواريم نگه‌داشت . بايد تلاش كرد كه محيط اطراف اين ماهي بيشترين شباهت را به محيط طبيعيش داشته باشد.

    آكواريم:

    ابعاد آكواريم يك ماهي Discus معمولا بايد حداقل 120x50x50 باشد. هرچقدر بزرگتر باشد زيبايي رويايي ماهي بيشتر نمايان ميشود! چراكه از نظر زيست شناسي نيز به محيط زندگي طبيعي آن نرديكتر خواهد بود.هر چيزي را نميتوان با Discus در يك آكواريم نگه‌داشت . بايد تلاش كرد كه محيط اطراف اين ماهي بيشترين شباهت را به محيط طبيعيش داشته باشد.



    فضاي مورد نياز:

    در يك آكواريم كاملا مجهز ماهي Discus شما ميتوانيد به نسبت آبي كه در آن است ماهي نگه داريد. به عنوان يك قاعده كلي هر 50 ليتر آب براي يك ماهي بالغ در نظر گرفته ميشود. اما به ياد داشته باشيد كه ماهي Discus از انواع ماهياني است كه بصورت دسته جمعي حركت ميكند.



    پوشش كف:

    به طور طبيعي محل زندگي Discus از زميني تيره و پس زمينه اي شامل مقدار زيادي چوب تشكيل شده است ، اما در اين شرايط رنگهاي زيباي بدن آن نمايان نخواهد شد. بهتر آنست كه زمينه اي به رنگ روشن و پس زمينه‌اي طبيعي داشته باشيم. شما ميتوانيد از شن سفيد يا پودر كوارتز استفاده كنيد.



    ديواره پشتي:

    شما ميتوانيد از چيزهاي مختلفي براي اين منظور استفاده كنيد. به عنوان مثال ميتوانيد از چوب يا از يك سنگ آذرين براي ديواره پس زمينه استفاده كنيد. به خاطر داشته باشيد كه بايد همواره جاهاي كافي براي مخفي شدن ماهي وجود داشته باشد (به پس زمينه ها در صفحه اصلي رجوع كنيد).



    سنگها:

    توجه داشته باشيد كه بايد فقط از سنگهاي كوچك و ظريفي كه درصد آهكي كم دارند در آكواريم خود استفاده كنيد. ( بهترين سنگ‌ها ، سنگ‌هايي هستند كه از آنها در ساخت شيشه استفاده مي‌شود مانند : Si(سنگ سيليس )



    چوب:

    چوبها بايد طوري در آب قرار بگيرند كه براي ماهي بشكل ريشه هايي كه در آب معلق هستند بنظر برسند (زيرا مخفي گاههاي خوبي هستند).



    گياهان:

    در زيستگاه طبيعي Discus خيلي به ندرت ميتوان گياهي پيدا كرد. گياهاني كه ميتوان از آنها در آكواريم Discus استفاده كرد عبارتند از: برگ بلوط معلق روي آب ،watersla و انواع مختلف گياهان شمشيري آمازون(مانند كريپتون ) .



    اينها همگي راهنماييها و دستورالعملهايي هستند كه شما ميتوانيد از آنها پيروي كرده يا از آنها استفاده نكنيد.

  14. کاربران : 9 تشکر کرده اند از شما saraman برای ارسال این پست سودمند:


  15. #8
    saraman آواتار ها
    saraman آفلاين است همکار قدیمی
    تاریخ عضویت
    Mar 2006
    نوشته ها
    699
    تشکر
    68
    تشکر شده 1,734 بار در 380 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض

    يادداشت نخستين
    نمایی از دیسکاس

    براي محل نگهداري ديسكاس شايد بهتر باشد يك نما از محيط زيستش را فراهم كنيم .ولي من شك دارم شما تمايلي به انجام اين كار داشته باشيد ، زيرا با اين كار آكواريمتان را به محلي كثيف تبديل خواهيد كرد.شن‌هاي به هم خورده در كف آكواريم به همراه چند برگ پوسيده و شاخه ‌هاي معلق در آب و... پس به جاي اين كار يك نماي كلي از محيط طبيعي ماهي فراهم مي‌كنيم كه حداقل ماهي و گياهان از آمارون باشند.ی

    هميشه ما اين گونه سخن ها را شنيده‌ايم كه مي‌گويند:

    ما دوست داريم ديسكاس نگهداري كنيم اما نمي‌توانيم شرايط مورد نيازش را فراهم كنيم . ( تانك بزرگ ، غذاي مخصوص و... )

    بگذاريد براي اولين و آخرين بار به اين پرسش پاسخ دهم . ديسكاس‌ها به ظرافت شهره ‌اند ولي اين به اين دليل است كه مردم سعي ميكنند آنها را به محيطي كه برايشان فراهم آورده‌اند ، عادت دهند. ماهي هيچگاه بدون اضطراب عادت نمي‌كند و اضطراب سيستم ايمني بدن ماهي را ضعيف ميكند و اگر براي مدت طولاني ادامه يابد مي‌تواند به مرگ ماهي منجر شود، كه در پايان صاحب نظران تشخيص ميدهند كه اين بيماري قارچ در روده ، عفونت باكتريايي ، سوراخ در سر و يا هر بيماري ديگر شايع در اين ماهي بوده است . در حالي كه اضطراب دليل اصلي بيماري بوده و همين اضطراب سبب مرگ ماهي شده است.توجه كنيد كه ما در ماهي پروري ماهي را نگه نمي‌داريم . اين ماهي است كه از خود مراقبت مي‌كند، ما تنها آب را نگه ميداريم.

  16. کاربران : 6 تشکر کرده اند از شما saraman برای ارسال این پست سودمند:


  17. #9
    saraman آواتار ها
    saraman آفلاين است همکار قدیمی
    تاریخ عضویت
    Mar 2006
    نوشته ها
    699
    تشکر
    68
    تشکر شده 1,734 بار در 380 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض

    [right]رفتار و نوع تولید مثل : تخم گذار، این ماهیها آرام ، بسیار زیبا و خوش اندام هستند، تکثیر و نگهداری آنها نیازمند آکواریوم بزرگ، آب زلال سبک، استفاده از غذای زنده و صرف وقت کافی برای مراقبت ار آنها میباشد. خصوصیت منحصر به فرد آنها تغذیه بچه ماهیان در دو هفته اول زندگی از ترشحات روی پوست والدین میباشد.

  18. کاربران : 6 تشکر کرده اند از شما saraman برای ارسال این پست سودمند:


  19. #10
    saraman آواتار ها
    saraman آفلاين است همکار قدیمی
    تاریخ عضویت
    Mar 2006
    نوشته ها
    699
    تشکر
    68
    تشکر شده 1,734 بار در 380 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض

    اولین قدم برای نگهداری ماهی دیسکو س این است که با محیط طبیعی زندگی این آب زی زیبا آشنا شویم تا بتوانیم شرایط زندگی دیسکو س را در یک محیط مصنوعی برای این موجود زیبا شبیه سازی کنیم.

    محل زندگی این ماهی در رودخانه های آمازون می باشد که آمازون شامل بخشهایی از ونزوئلا، کلمبیا، برزیل و پرو است،این مناطق وسیع در فصول بارانی از طریق آب در ارتباط هستند و به همین دلیل این ماهی را می توان در آبهای کوچک آمازون یافت.


    بارانهای سنگین به طور جدی در دسامبر شروع به بارش میکنند اما سطح آب رودخانه تا ماه ژانویه تغییری نخواهد کرد .جالب است بدانید سه نوع آب در آمازون وجود دارد : آب سیاه ،آب پاک و آب سفید .


    · آب سیاه تمیز بسیار شبیه چای پاک و سیاه است .این آب ناشی از وجود اسیدهای هیومیک است که در داخل رودخانه ها در طول فصلهای باران نفوذ میکنند .


    · آب پاک در بسیاری از موارد در رودخانه هایی که به طور واقعی از قسمت اصلی آن تجزیه شده اند در طول فصول خشک سال زمانی که آبهای آمازون به پایین ترین نقطه خود میرسد یافت می شود . این رودخانه های کوچک معمولاً کف شنی دارند
    · آب سفید که ترکیبی از دو مورد فوق می باشد و مانند تمام آب آمازون بدون سدیم ، کلسیم و منیزیم ندارند ، می توان مطمئن بود که سختی کل بسیار پایین است .


    در این آبها ست که می توان ماهی دیسکو س یافت.یعنی آبی که سبک باشد که اصلی ترین فاکتور برای دارندگان ماهی دیسکو س بشمار می رود . دانستن شیمی آب بسیار مهم می باشد که به صورت جامه و کامل توضیح خواهم داد .البته به این امر واقف هستم که دوست داران دیسکو س خواستار دو فاکتور ph و دما نمی باشند


    اولین قدم برای ورود به دنیای شیمی ابزار لازم این کار است که ما از ساده ترین ابزار ممکن استفاده خواهیم کرد و شایان ذکر است که هدف کلی کمک به دوستان برای لذت بردن از نگهداری این ماهی زیبا میباشد .


    داشتن یک کیت سختی سنج آب که در کلیه کالای پزشکی ها با قیمت ارزان و مناسب یافت می شود الزامی است که شما بوسیله این کیت قادر خواهید بود سختی آب اکواریوم خویش را اندازه گیری نمایید و برای کنترل آن اقدام کنید. دانستن سختی آب بسیار مهم است زیرا دیسکوس در آبهای بسیار سبک زندگی میکند . یکی از واحد های اندازه گیری سختی آب PPM میباشد که کیت های موجود در بازار از این مقیاس اندازه گیری تبعیت می کنند.و شما با یک تیتراسیون ساده در کوتاه ترین زمان ممکن سختی آب استفاده شده برای اکواریومتان را بدست خواهید آورد .


    لازم به تذکر است که در بسیاری از مناطق کشور ما سختی آب بیش از150ppm میباشد.


    آب مناسب برای پرورش دیسکوس دارای سختی( 50 ppm) تا ( 130 ppm ) می باشد که آب به این سبکی در معدود مکانهای یافت میشود .دوستان عزیز اگر برچسب های روی بطری های آب معدنی را ملاحظه کنند خواهند فهمید که سختی را بر حسب ppm درج شده است و معمولاً بین 100 تا 170 ppm میباشد .سختی یکی از چند فاکتور است که در موردش به صورت مفصل صحبت خواهیم کرد.نکته بسیار جالب این است سختی رابطه مستقیم با منیزیم و کلسیم دارد .یکی از راه های مقرون به سرفه و آسان برای پایین آوردن سختی استفاده از رزین های کاتیونی می باشد رزین ها داراری درجه بندی های مختلف از نظر سایز و اندازه می باشند که شما می توانید از رزین های ریز که در فیلتر های خانگی استفاده میشود و این رزین ها باید زرد طلای و در بسته های که نور نبینند و خشک نشوند قرار داشته باشند اگر رنگ رزین ها قهوه ای شده باشد خراب است و از خرید ان پرهیز کنید .


    حال می پردازیم به روش درست استفاده کردن از رزین زیرا تعدادی از دوستان بیش از یک بار نمی توانند از رزین خریداری کرده استفاده کنند .وبه همین خاطر سریع سرخورده میشوند و این کار را بیهوده می پندارند.در صورتی که اگر شما به روش صحیح از رزین استفاده کنید خواهید توانست با یک لیتر رزین بیش از 1000 لیتر آب با سختی 450ppm را تا 150ppm پایین آورد البته با صبر و حوصله.
    شما برای این کار نیاز به
    1- یک ظرف پلاستیکی که حدوداً 10 تا 15 لیتر آب را در خود بتواند نگه دارد(( شما رزین را در یک جوراب دولا زنانه ریخته و سر جوراب را گره بزنید)) 2-


    2- به اندازه کل مساحت ظرف چهار لایه پشم شیشه ای که برای گلدوزی در خرازی ها یافت می شود و یا برای هود آشپزخانه استفاده میشود
    3- کاغذ صافی که از لوازم آزمایشگاههای میتوانید تهیه کنید
    4- Water pomp ، اگر بخواهین آب داخل اکواریوم را سبک کنید .که این کار توصیه نمیشود.
    آن را خوارج کنید این کار را چند بار تکرار کنید و بعد رزین را داخل کیسه مشکی قرار داده و در ان را گره بزنین
    ابتدا شما دو طرف ظرف را می بایستی برای ورود و خروج آب در ارتفاع مختلف، برای ورود در قسمت بالا و برای خروجی آب در قسمت پایین سوراخ کنید یک لیتر رزین را در یک جوراب دولا زنانه ریخته و سر جوراب را گره بزنید و در کف ظرف در طرف خروج آب قرار دهید و بر روی ان چهار لایه پشم شیشه قرار دهید . و در سر راه ورود آب کاغذ صافی را تعبیه کنید این کار ها برای فیلتر کليه ذرات و رسوبات معلق در آب را که شامل خاک – شن – ذرات آهن مربوط به لوله های انتقال آب و سایر نا خالصی ها را جدا میکند. اگر این کار را انجام ندهید رزین شما با یک بار گزر آب از روی آن خراب خواهد شد .در این کار پایین بودن سرعت جریان آب خیلی مهم است زیرا در جریان آب با سرعت پایین تبادل یونی بسیار آسانتر و سریعتر انجام میشود. آب خارج شده را در یک مخزن ذخیره کنید تا حجم مورد نظر شما به اندازه ای که می خواهید برسد بعد بوسیله کیت سختی سنج سختی آب ذخیره شده را اندازه گیری کنید توجه کنید که نمی توان ماهی را که ماه ها در آب با سختی بالا زندگی کرده است را ناگهان در آب با سختی پایین قرار داد ولی مطمئن باشید که دیسکوس در آب سبک رنگ زیباتری خواهد داشت و راحت تر تنفس میکند و استرس کمتری خواهد داشت


    با پایین آمدن سختی آب PH نیز پایین خواهد آمد که شرایط مطلوب تری را فراهم می کند.


    در پایان هر دور استفاده از رزین بهتر است آنرا احیا کرد رزین اشباه شده را حمام آب نمک دهید: رزین را داخل ظرف آب نمک اشباه شده فرو برین و بعد از چند دقیقه آن را خارج کنید این کار را چند بار تکرار کنید و بعد رزین را داخل کیسه مشکی قرار داده و در آن را ببندید.

  20. کاربران : 8 تشکر کرده اند از شما saraman برای ارسال این پست سودمند:


  21. #11
    saraman آواتار ها
    saraman آفلاين است همکار قدیمی
    تاریخ عضویت
    Mar 2006
    نوشته ها
    699
    تشکر
    68
    تشکر شده 1,734 بار در 380 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض


    اسیدی کردن آب

    همانطور که قبلا نیز گفته شد دیسکاس ها در طبیعت در محیطی تقریبا اسیدی زندگی می کنند و تجربه نیز اثبات میکند که این گونه از ما هی ها در این شرایط رشدی سریع تر دارند. PH لازم برای آب آکواریوم دیسکاس مابین ۶.۵ تا ۷ می باشد .اگر به هر دلیلی PH اب بالاتر از این حد رفت و محیط قلیایی شد ۲ روش برای نرمال سازی آب وجود دارد که البته هرکدام دقت مخصوص به خود را می طلبد.
    ۱- تعویض مقداری از آب آکواریوم.
    به عنوان مثال یک سوم از آب آکواریوم را برداشته و با آبی که به مدت ۲۴ ساعت مانده و همچنین PH آن نیز چک شده است( قلیایی نیست ) جایگزین کنید.
    اما راه حل بهتر معمولا راه دوم می باشد زیرا هیچ وقت آب لوله کشی که ما از آن استفاده میکنیم اسیدی نیست.
    ۲- اسیدی کردن آب
    فرض می کنیم که شما مقداری اب را حجم آن یک سوم کل آب آکواریوم است و به مدت ۲۴ ساعت مانده است در اختیار دارید و PH آن را نیز چک کرده و می فهمید که بالاتر از ۷ و یا ۷ می باشد ( معمولا همین طور است )
    مقدار ۵ تا ۱۰ قاشق شکر را در آب جوش مخلوط کرده و محلول به دست آمده را در یک بطری پلاستیکی بریزید ( بطری نوشابه خانواده ). حال ۲ قاشق مخمر جو را نیز به آن اضافه کرده و شیشه را از اب پر کنید به طوری که چیزی حدود یک پنجم از شیشه خالی بماند. درب بطری را محکم ببندید و هر ۱ ساعت یکبار به مدت ۵ دقیقه آنرا تکان دهید. یعد از گذشت چند ساعت در داخل بطری گاز کربنیک ایجاد می شود ( البته اگر مستقیما به گاز کربنیک خالص دسترسی دارید نیازی به این کارها نمی باشد ) . درب بطری را سوراخ کنید و یک شیلنگ مخصوص پمپ هوا ( همون شیلینگ های نازک ) را به درون درب بطری فرو کنید به طوری که ۱ سانتیمتر پایین تر از درب بطری قرار بگیرد. حال با چسب تمامی منافذ مابین درب و شیلنگ را کامل بگیرید . سر دیگر شیلنگ را به داخل آبی که آماده کرده اید فرو کنید.مشاهده میکنید که حباب های گاز کربنیک به آرامی وارد آب می شوند. هر چند دقیقه یک بار با یک وسیله آب را به هم بزنید و PH آن را چک کنید. هنگامی که PH به حدود ۶ رسید دست نگاه دارید و آب را به آرامی و در چندین نوبت با یک سوم آب آکواریوم تعویض کنید.
    مشاهده می کنید که PH آب آکواریوم شما پایین می آید.
    گاز کربنیک تولید شده در آب حل شده و تولید اسید کربنیک می کند که این اسید محیط آب را اسیدی میکند.
    توجه:
    به هیچ عنوان این کا را مستقیما با آب درون آکواریوم انجام ندهید زیرا این فرآیند ممکن است سریع اتفاق بیافتد و محیط را ناگهان به اسیدی با PH بسیار پایین تغییر دهد و خطر مرگ سریع ماهی ها را به دنبال خواهد داشت

  22. کاربران : 5 تشکر کرده اند از شما saraman برای ارسال این پست سودمند:


  23. #12
    saraman آواتار ها
    saraman آفلاين است همکار قدیمی
    تاریخ عضویت
    Mar 2006
    نوشته ها
    699
    تشکر
    68
    تشکر شده 1,734 بار در 380 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض





    ماهياني همچون سيچلايد و دسته سيمفيسادن (symphysodon) از خانواده Discus از ديد بسياري از پرورش دهندگان ماهياني هستند كه شديدا به آب تازه و در نتيجه تعويض آب نياز دارند. به اين ترتيب Discus كه به عنوان شاه ماهي آكواريم شناخته ميشود ظاهري زيبا و جذاب و رفتاري فوق‌العاده دارد.
    آب با دماي پايين استرس زاست و بمرور زمان باعث از بين رفتن Discus ميشود و بخصوص باعث آسيب پذير شدن نسبت به تاژكهاي(Flagellate ) رودوي يا هگزاميتا ميشود. بهترين دما براي اين ماهي بين 30ـ28 درجه سانتيگراد است و دماهاي بالاتر تا 32 درجه سانتيگراد براي زماني كه ماهي به خانه جديد خود منتقل ميشود.دماي بالا نيروزاست و ازاين رو تا ماهي‌ها به محيط جديد عادت كنند برايشان مفيد است. دماي بالاي آب براي زماني كه ماهي تحت درمان است نيز مفيد است چراكه سرعت سوخت و ساز بدن ماهي را افزايش ميدهد و موجب تاثير گذاري سريعتر داروها نيز ميگردد
    شما بايد قبل از آوردن Discus خود به خانه تانك آب آماده و فيلترهاي رشد كرده داشته باشيد. اين كار احمقانه ايي است اگر تصميم داريد ابتدا ماهي را خريده و سپس تانك آن را آماده كنيد چراكه اين روش قبلا امتحان شده و در اكثر موارد نتايج نام مطلوبي بدست آمده.
    اگر شما بدفعات يا بصورت مداوم آب را عوض نميكنيد فرقي نميكند كه شما چه فيلتري استفاده ميكنيد(تا زماني كه فشار زيادي نداشته باشد ). بسياري از پرورش دهندگان Discus كه از اسفنجهاي بزرگ تصفيه كننده آب در تانكرهايي با حداكثر 110 ليتر آب (كه زياد شلوغ نيستند) استفاده ميكنند از آن راضي هستند. براي تانكرهاي بزرگ با تعداد بيشتر ماهي بايد از سيستم تصفيه قويتري استفاده كرد. اگر شما در ابتداي كار هستيد و از ماهي هاي كوچك نگهداري ميكنيد از نوع اسفنجي كه باكتري‌هاي فيلتر زيستي در آن رشد كرده ميتوانيد براحتي استفاده كنيد و اگر نميتوانيد صبر كنيد تا باكتري‌ها بطور طبيعي رشد كنند ميتوانيد از باكتريهاي مخصوص تسريع رشد آن استفاده كنيد. با اين كار امكان انتقال بيماري با يك اسفنج كهنه و پير را نيز كاهش ميدهيد. براي 6 Discus جوان (5 تا 5.7 سانتيمتري) تانكري با 75 ليتر ظرفيت مناسب است و براي اينكه بتوانيد از آن براي بلند مدت استفاده كنيد تانكري 110 ليتري مناسب تر خواهد بود.
    معمولا بهتر است كه ما كار خود را با 6 ماهي شروع كنيم و حداقل اين رقم 3 ماهي خواهد بود زيرا امكان دعوا بين دو Discus وجود دارد و ماهي سوم در واقع ميتواند نقش ميانجي و خنثي كننده حس پرخاش جويانه دو ماهي ديگر را داشته باشد. با وجود اين ، در دعواهاي بين Discus هاي كوچك امكان كشته شدن يكي از آنها وجود ندارد و اين صحنه نه ديدني است و نه اينكه سودي براي هيچيك از دو ماهي دارد. نهايتاً بهترين راه اينست كه در ابتدا 3 جفت ماهي را در يك آكواريم قرار دهيم و بمرور زمان ماهيهاي ضعيفتر را از اين جمع خارج كنيم. در نهايت كار به جايي ميكشد كه تنها 2 ماهي در آكواريم خواهند ماند و اين دو ماهي جفتي بسيار ارزشمند خواهند بود كه احتمالا بزودي شروع به تخم ريزي خواهند كرد.
    خيلي وقتها شنيده ايم كه بهتر است براي كف آكواريم Discus از هيچگونه پوششي استفاده نكنيم. من شخصا Discus را در انواع آكواريمها منجمله آكواريمهاي تزييني كه پر از گياهان آبي و جانوران ديگر هستند و يا آكواريمهاي كاملا خالي كه معمولا توسط ديگر پرورش دهنده ها توصيه ميشوند نگه داشته‌ام. اما من براي ماهي هاي خودم چه جوان باشند و چه آماده توليد مثل ، از يك لايه نازك ماسه بسيار ريز در كف استفاده ميكنم و بدين ترتيب تخليه آب نيز آسان تر ميشود چراكه ماسه ها فضولات ماهي ها را در زير خود پنهان ميكند و ماهي نيز از بازي با شن لذت ميبرد و براي پيدا كردن غذا در ماسه ها ميدمد. ولي معمولا با نگه داشتن Discus در آكواريم بدون كف پوش دچار مشكل نميشويد اما اگر تصميم به اين كار گرفتيد فراموش نكنيد كه حتما جداره خارجي كف آكواريم را رنگ بزنيد و يا به نحوي بپوشانيد تا ماهي خارج آكواريم را نبيند در غير اينصورت در روحيه آنها تاثير گذاشته و باعث ترسو و خجالتي شدن آنها ميشود.
    به غير از لايه ماسه كه در كف آكواريم ريخته ميشود من دوست دارم كه از تكه چوبهايي كه از خزه پوشيده شده اند و از گياهان معلق در آب همچون باقلاي آبي و از كوزه هاي گلي كه از ماسه و گياهان ديگر پر شده اند استفاده كنم. يك لامپ فلوروسنت با يك حباب گرم و يك حباب سرد نياز گياهان را به نور تامين ميكنند. ولي به ياد داشته باشيد كه روشن شدن ناگهاني آكواريم Discus باعث عكس العمل ناگهاني و جهش آن ميشود كه با استفاده از گياهان غوطه ور در آب – كه جلو رسيدن ناگهاني نور به Discus را ميگيرند - براحتي ميتوان از اين مسئله جلوگيري كرد.
    با تمام اين تفاسير من براي تانكر بيمارستان Discus يا تانكر قرنطينه از ماسه يا هيچ تجهيزات ديگري استفاده نميكنم. اگر اولين باري است كه از Discus نگهداري ميكنيد مسلما تانكر اوليه شما محل قرنطينه نيز خواهد بود. در اين صورت تانكر آب بايد به غير از فيلتر و هيتر و چراغها خالي از هرگونه تجهيزات اضافي باشد. دليل اين بي تجملي اينست كه شما بتوانيد ماهي خود را بدقت زير نظر بگيريد و از صحت و سلامت آن اطمينان حاصل كنيد چراكه خيلي وقتها ماهي سعي در پنهان كردن خود در پشت گياهان ، از چشم شما ميكند.و اگر قصد مداواي ماهي را داريد وجود گياهان و ماسه و ديگر تزيينات بي فايده و مزاحم خواهد بود. بعد از مداوا و اطمينان از سلامت ماهي ميتوانيد ديگر تجهيزات و تزيينات را اضافه كنيد. اين دوره قرنطيه نبايد كوتاهتر از 15 روز باشد. اگر ميخواهيد به آكواريم Discus خود ماهي ديگري اضافه كنيد ابتدا آنرا در تانكري حدااقل 38 ليتري نگه داري كنيد تا زماني كه كاملا از مبتلا و آلوده نبودن آنها مطمئن شويد.
    آيا شما از كيفيت آب لوله كشي منزلتان اطلاع داريد؟ البته اكثر آبهاي لوله كشي منازل با تغيير اندكي براي Discus مناسب خواهند بود. اگر شما از آب شير منزلتان براي نوشيدن استفاده ميكنيد اين آب قطعا ماهي شما را نخواهد كشت (البته در بعضي كشورها از آب شير براي نوشيدن استفاده نميشود). اگر ماهيان شما در سن و در حال توليد مثل هستند بايد كلر(chlorine) و كلرين (choloramine) را از آب جدا كنيد و pH آنرا تغيير دهيد ولي سختي آب مشكل حادي ايجاد نمي‌كند. بهترين آب براي Discus آب با سختي پايين كه كمي اسيدي باشد ، است. با اينحال بسياري از پرورش دهندگان Discus هاي جوان خود را در آب شير معمولي ديكلره شده ( منظور از ديكلره ، جداسازي كلر از آب است) و با phکمتر نگهداري ميكنند.
    اين مسئله خيلي اهميت دارد كه قبل از درست كردن آكواريم ، كيفت آبي را كه ماهي شما قبلا در آن بوده را آزمايش كنيد يا بپرسيد. اگر ماهي مورد نظر شما در آب با pH خنثي نگهداري ميشده شما نيز بايد در ابتدا آبي با همان كيفيات در آكواريم خانه خود فراهم كنيد به جاي اينكه از pH هاي معمول 6 و 6.5 استفاده كنيد و هميشه سعي كنيد كه تغييرات اعمال شده در آب همواره به تدريج صورت گيرد.
    من بسياري از Discus هايم را در آب با pH بسيار پايين 4.5 نگهداري ميكنم البته آنهايي را كه در شرايط توليد مثل هستند و بصورت وحشي از زيستگاهشان گرفته شده اند نه ماهي هاي جواني را كه در آكواريم بدنيا آمده اند. ماهي هايي كه در حال رشد هستند معمولا در pH 6.5 نگه داري ميشوند چون امكان اينكه در آبي با pH كاملا متفاوت قرار بگيرند بسيار كم است.
    روشهاي زيادي براي تغيير pH آب وجود دارد كه از جمله آنها عبارتند از مواد از پيش آماده شده و يا كودهاي تصفيه كننده. بنابراين انتخاب هر يك از اين روشها به سليقه شخصي خودتان بستگي دارد.
    يكي از وسايلي كه براي من بسيار اهميت دارد pH سنج است. شما بايد همواره از اندازه pH بطور دقيق مطلع باشيد ولي بسياري از اين وسايل اندازه گيري دقت لازمه كار پرورش دهندگان Discusا ندارند.
    Ph با آب در برخي موارد راحت تبخير ميشود و از آب آكواريم شما كاسته ميشود بنابراين pH آب بايد دائما اندازه گيری شود.
    يكي از موادي كه باعث ايجاد تفاوت محسوسيدر رنگ Discus ميشود زانتان (روناس) است كه ماده اي طبيعي است و بسيار مؤثرتر از پاپريكا(ميوه رسيده فلفل قرمز ) ميباشد. زانتان در گلبرگ‌هاي گل جعفري است و در بسياري از غذاهاي آماده نيز مي‌باشد
    گوشت قلب گاو براي اينكه به Discus داده شود بسيار آلوده است و باعث چاق شدن ماهي ميشود. اگر شما جيره گوشت قلب گاو را طوري طبق برنامه زماني به ماهي بدهيد كه دقيقا قبل از تعويض آب آكواريم باشد بدين ترتيب آب آكواريمتان آلوده نخواهد شد. به غير از قلب گاو و فليكس Discus هاي سالم اشتهاي زيادي براي خوردن بسياري از غذاهاي ديگر دارند. اما مطلقا نبايد به آنها از انواع كرم هاي تيوبيفكس(Tubifex) يا كرمهاي سياه و يا انواع موجودات زنده آبي داده شود. البته اين نوع غذاها مورد علاقه بيشتر ماهي ها هستند اما خطر انگل هايي كه ممكن است در آنها وجود داشته باشد ريسك اين كار را بسيار بالا ميبرد. ازديگر غذاهايي كه مورد علاقه Discus و در عين حال بسيار آلوده است كرمهاي يخ زده هستند كه فكر اين انگلها مرا از دادن آنها به Discus هايم باز ميدارد. من تنها زماني از اين كرمها و موجودات آبي زنده به ماهيهايم ميدهم كه در حال مرگ باشند و احتياج مبرمي به غذاي انرژي زا كه مورد علاقه شان نيز ميباشد ، داشته باشند. در صورتي كه خواستيد از اين نوع غذاها استفاده كنيد ، بهتر است از ميگوي آب شور شسته شده استفاده كنيد كه از غذاهاي مورد علاقه Discus نيز هست.
    Discus ها معمولا با متانت و آرامش غذا ميخورند مگر اينكه اندوهگين يا پريشان باشند. سعي كنيد كه بيش از حد به ماهي هاي خود غذا ندهيد و يا آنها را گرسنه نگاه نداريد. بسيار خوب است كه باقي مانده غذاي ماهي ها را يك تا دو ساعت بعد از هر وعده از غذايشان از تانكر خارج كنيد. ماهي هاي در حال رشد بايد دو يا سه وعده در روز غذا داده شوند. آنها را زير نظر بگيريد و بيشتر از مقداري كه در يك ساعت ميتوانند بخورند به آنها ندهيد . Discus معمولا غذا را با اشتهاي زيادي در دقايق اول ميخورد ولي بعد از آن تنها به آن نوك ميزنند بنابراين اصلاً در خارج كردن پس مانده ها عجله نكنيد.
    انتخاب جفت يا گروه كوچكي از Discus كه قرار است با هم زندگي كنند كار بسيار طاقت فرساييست. اصولا در اين رويه سلامت ماهي ها خيلي بيشتر از نژاد و رنگ آنها اهميت دارد. دنبال ماهي باشيد كه شكل ظريف و گردي دارد و اثر زخم يا نقصي بر روي آن ديد نميشود ، تعداد باله هايش درست باشد و اندازه چشمهاشي با اندازه ماهي تناسب داشته باشد. Discus ي كه چشمهاي بزرگ و جسه كوچكي دارد نشان دهنده اينست كه بشدت ترسانده شده و حداكثر رشد خود را نخواهد كرد. بدنبال Discus ي باشيد كه چشمهاي قرمز و يا كهربايي و يا رنگي روشن داشته باشد. رنگ سياه يا رنگهاي كدر نشان دهنده بيمار بودن ماهي است. حركت همزمان آبشش هاي ماهي نيز بسيار مهم است. به عنوان مثال اگر ماهي با يك آبشش خود به سختي نفس ميكشد و آبشش ديگر بسته مانده احتمالا آن ماهي به فلوك آبششي مبتلا شده. البته فلوك آبششي و بسياري ديگر از بيماريهاي Discus بسادگي با كمي تجربه و مراقبت درمان ميشوند اما اگر اين تجربه اول شما در زمينه نگهداري Discus است ، بهتر آنست كه شما براي بار اول با اين گونه مشكلات روبرو نشويد. شما همچنين بايد فضولات ماهي را نيز بنگريد. اگر ضايعات تيره اي در ته تانكر ديديد دليل خوبي براي اثبات سلامت ماهي و عدم ابتلاي آن به انگلهاي رودوي ميباشد. فضولات سفيد چه در ته آكواريم و چه متصل به بدن ماهي نشان دهنده انگلهايي چون كاپيلاريا ، هگزاميتا و ... ميباشد. باز گفتن اين نكته ضرورت دارد كه همه اين بيماريها قابل درمان هستند اما اين كار براي مبتديها كار خسته كننده و پر زحمتي خواهد بود. اگر شما ماهي خود را از يك فروشگاه خريداري ميكنيد خالي از فايده نيست كه ماهي را هنگام غذا خوردن نيز نگاه كنيد. اگر ديديد كه با اشتها غذا ميخورند ميتوانيد مطمئن باشيد كه در وضعيت خوبي هستند و در خانه شما نيز به اين صورت خواهند ماند.
    هنگامي كه ماهي را به خانه منتقل ميكنيد به خاطر داشته باشيد كه آب آنرا كم كم با آب آكواريمتان همسان كنيد . به اين صورت كه از آب آكواريم در سطلي كه ماهي و آب آكواريم قبلي در آن هستند بريزيد. و وقتي كه آب ظرف پس از مدتي با اين كار دوبرابر شد ميتوانيد با يك تور يا دست خودتان ماهي را به آكواريم جديد منتقل كنيد ولي آب ماهي را هرگز در آكواريم خودتان نريزيد. چراغها را در روز اول يا حداقل تا زماني كه ماهي با آرامش شنا كند خاموش يا كم نور نگاه داريد. اين غير طبيعي نيست كه Discus بعد از انتقال به محل جديد براي چند ساعت در كف آكواريم بخوابند يا بي‌حركت بمانند. همچنين غير طبيعي نيست اگر در ده دقيقه‌ي اول هم شروع به حركت كنند و با آمدن به طرف شما درخواست غذا كنند. در هر صورت اگر در مراحل جابه جايي و رساندن ماهي ها به منزل شوك شديدي به آنها وارد نشده باشد همگي بعد از يك يا دو روز براي اولين وعده غذاي خود آماده خواهند بود.
    بعد از سكني گرفتن ماهي ها در خانه جديدشان شما باشد حتي الامكان از نزديك شدن و دست زدن به ماهي ها خودداري كنيد مگر اينكه واقعا نياز باشد. آنها به مرور زمان شما را خواهند شناخت وتعجب نكنيد اگر به هنگام نزديك شدن شما به سرعت فرار كرده و خود را مخفي كنند. پس عجله نكنيد. كنجكاوي زاتي آنها بالاخره باعث ميشود كه به شما خو بگيرند و پس از مدتي براي جلب توجه شما در جلوي آكواريم به خود نمايي بپردازند. موفق باشيد و از آكواريم خود لذت ببريد ...

  24. کاربران : 3 تشکر کرده اند از شما saraman برای ارسال این پست سودمند:


  25. #13
    saraman آواتار ها
    saraman آفلاين است همکار قدیمی
    تاریخ عضویت
    Mar 2006
    نوشته ها
    699
    تشکر
    68
    تشکر شده 1,734 بار در 380 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض


    آماده سازی
    وقتی که یک آکواریم جدید را نصب می کنید، مهمترین مرحله ای که قابل بحث است معروف به چرخه و سیکل آکواریم می باشد. اولین دوره ( که حدود 4 الی 6 هفته طول می کشد )، زمانی است که کلونی باکتریهای مفید شروع به رشد می کنند و به چرخه تجزیه مواد زائد تولید شده بوسیله آبزیان، کمک می نمایند. در طول چرخه آکواریم، سموم - بیشتر آمونیاک و نیتریت -? به میزان بالایی افزایش می یابند تا زمانی که کلونی باکترهای مفید به حد کافی برای تجزیه آنها رشد کنند.? از هنگامی که وجود زباله ها و مواد دفعی ماهی ها به عنوان نقطه آغازین چرخه آکواریم به حساب می آمد، بطور سنتی چرخه را به این نحو آغاز می کردند که تعدادی ماهی مقاوم و قوی (مانندZebra Danios) را به آکواریم می افزودند و اجازه می دادند که مواد دفعی آنها چرخه آکواریم را برقرار کنند. این متد براستی مؤثر است، هرچند که این سموم حتی برای ماهی های مقاوم هم بسیار استرس زا هستند. آمونیاک سمی است بسیار قوی و اثر آن بر روی دستگاه تنفس ماهی ها را می توان با اثر شامپویی که به چشم انسان وارد می شود مقایسه کرد - می سوزاند! - حتی بدتر از این، سبب پایداری آسیب بافتهایی می شود که در تنفس ماهی نقش دارند. این آسیب ها بقدری جدی هستند که ممکن است باعث مرگ ماهیها شوند و حتی اگر برخی از آنها بتوانند این وضعیت را تحمل کنند، طول عمر آنها بسیار کاهش خواهد یافت و اغلب بجای اینکه 3 تا 10 سال عمر مفید داشته باشند، ظرف چند ماه می میرند. در بسیاری از موارد، مردم برای شروع کار و در آکواریمی که تازه آنرا به کار انداخته اند برخی از ماهیانی را انتخاب می کنند که اصلاً تمایلی به قرار گرفتن در چنین محیط به اصطلاح صفر کیلومتری را ندارند. آنها این ماهی ها را می خرند فقط به خاطر اینکه کسی به آنها گفته این ماهی ها برای شروع چرخه خوب هستند؛ اگر واقعاً اینطور باشد.
    در سالهای اخیر، اکنون که اطلاعات? بیشتری در مورد شیمی و بیولوژی ماهی های آکواریمی دریافتیم، به این تشخیص رسیده ایم که تنها عامل لازم برای انجام شدن چرخه ابتدایی، مواد دفعی ماهی ها نیست، بلکه خود آمونیاک است. بنابراین به این نکته می رسیم که از خود درباره ضرورت قرار دادن ماهی های ضعیفمان در معرض عذاب و شکنجه ای که در بالا شرح آن رفت، سؤال کنیم. خوشحالم از این که باید بگویم جواب اینست: واقعاً ضرورتی ندارد.
    ?
    روند رشد در چرخه آکواریم روشی است که به? (Fishless Cycling) یعنی چرخه فاقد ماهی معروف است. این روش بیشتر از روش سنتی، انسانی بنظر می رسد چرا که - همانطور که از نامش پیداست - در آن از ماهی استفاده نمی شود. انجام آن بسیار ساده است و من چرخه آکواریم های بسیاری را به این روش برقرار کردم و از نتایج آن بسیار راضی و خشنودم. چرخه آکواریم در زمان طبیعی خودش? انجام می شود و شما واقعاً نمی توانید آن چرخه را به اجبار بوجود آورید. اگرچه من در تجربیاتم روش برقراری چرخه بدون وجود ماهی را بسیار سریعتر از روش سنتی یافتم. آکواریم 100 لیتری من که چرخه آن با روش سنتی برقرار شده بود شش هفته کامل طول کشید.? در حالی که با این متد به نتایج زیر دست یافتم:
    ?
    آکواریم 40 لیتری (10گالن ) - بدون گیاه هفت روز
    آکواریم 70 لیتری (18گالن )- گیاهدار 2 هفته
    آکواریم 23 لیتری ( 6 گالن )- گیاهدار? 10 روز
    آکواریم 23 لیتری ( 6 گالن ) - بدون گیاه? 3 هفته

    این روش چطور کار می کند ؟
    تنها به دو چیز احتیاج دارید: منبعی از آمونیاک و کیت آزمایش برای ترکیبات نیتروژن.
    شما یک کیت برای آزمایش آمونیاک نیاز دارید و یکی برای نیتریت. داشتن یک کیت برای نیترات نیز می تواند بخوبی کمک کننده باشد، اما من دریافتم که همان دو کیت اول برای ایجاد این چرخه مهمتر و کافی است. ( دقت کنید که دو اسم نیتریت و نیترات با وجود شباهت زیادی که به هم دارند، دو فاکتور متفاوت می باشند که نقش آنها در چرخه نیتروژن و آسیبی که به ماهی ها وارد می کنند کاملاً متفاوت است. ) این کیت های آزمایش را در لوازم آزمایشگاهی تهیه کرد.
    بسیار خوب است که یک پیمانه درجه بندی شده برای اندازه گیری مقدار آمونیاکی که اضافه می کنید داشته باشید و همینطور تمام وسایلی که در نهایت برای تعویض آب به آنها نیاز دارید. برخی از مردم، ترجیح می دهند برای انجام این چرخه? از محصولات تجاری استفاده کنند و برخی نیز فکر می کنند که این محصولات فقط عامل هدر دادن پول است. اینها همه عقاید شخصی است و شما بطور قطع می توانید چرخه را بدون استفاده از باکتری های بسته بندی شده در بطری های تجاری هم ایجاد کنید چرا که آنها همه جا هستند، حتی بطور معلق در هوا.
    اگر شما یک آکواریم دیگر که قبلاً نصب شده باشد در دسترس خود دارید، استفاده از شن های آن می تواند در ایجاد چرخه بسیار کمک کننده باشد.این شن ها را در داخل یک جوراب یا جوراب شلواری قرار دهید و سر آنرا گره بزنید، سپس آنرا ته آکواریم جدیدی که بکار انداختید بگذارید تا اینکه بخوبی با باکتریهای عالی بذرپاشی شود. همچنین مقداری آب تمیز از آکواریم قدیمی به آکوراریم جدید اضافه کنید که به ایجاد چرخه کمک می نماید. حقه دیگری که می توانید بکار ببرید این است که فیلتر آکواریم جدید را برای یک هفته در آکواریم قدیمی قرار دهید و بعد به آکواریم جدید منتقل نمایید. یا اینکه بسادگی لوازم فیلتر جدید را برای یک هفته در آکواریم قدیمی قرار دهید و بعد آنرا در فیلتر مناسب قرار داده و? قبل از شروع چرخه در آکواریم جدید بگذارید.اگر هم که این آکواریم جدید اولین آکواریم شماست و دسترسی به آکواریم قدیمی نیز ندارید، اصلاً نگران نباشید، چرا که باز هم می توانید از روش چرخه بدون ماهی استفاده کنید.
    بسیار خوب، دکوراسیون را قرار دادید و آکواریم را پر نمودید، فیلتر هم بخوبی بکار خود مشغول است. دمای آب را به اندازه 30 تا 32 درجه بالا ببرید . این عمل به سرعت چرخه کمک می نماید. اما نیاز نیست که شما صبر کنید تا دما به این حد برسد و بعد آمونیاک را اضافه کنید . این کار را بعد از پر کردن آکواریم ، هر زمان که خواستید می توانید انجام دهید. اگر می خواهید که یک آکواریم محتوی گیاه داشته باشید، حتماً در طول چرخه این گیاهان را اضافه کنید ( برعکس ماهی ها، گیاهان مقادیر کم آمونیاک را دوست دارند) اما در اینصورت دما را به 25 تا 27 درجه کاهش دهید چرا که بیشتر گیاهان آب گرم را دوست ندارند.
    کیت آزمایش آمونیاک خود را آماده کنید. مقداری آمونیاک اضافه نمایید. با مقدارکم شروع کنید. فقط دو قاشق چایخوری برای یک آکواریم کوچک ( حدود 40 لیتر آب ) و نصف? فنجان برای آکواریم های بزرگ ( حدود 200 لیتر ). حدود یک ساعت صبر کنید و اجازه بدهید که آمونیاک منتشر شود و بگردش درآید. حال آزمایش کنید. هدف شما باید قرائت رنج آمونیاک در حدود 3 تا 5? میلی گرم بر لیتر(یا ppm) باشد. اگر قرائت آمونیاک صفر بود.مقدار بیشتری به آب اضافه کنید نه خیلی زیاد؛ به هر صورت شما یک ماده شیمیایی سمی را به کار می برید. اجازه بدهید که آکواریم به کار خود ادامه دهد. دوباره آزمایش کنید. به همین روش آنقدر این اضافه کردن آمونیاک و تست کردن را ادامه دهید تا اینکه به هدف تعیین شده برسید. برای اینکار ممکن است بخواهید که از محصولات تجاری استفاده کنید. فراموش نکنید که باکتریهای تجاری در بطری ها و به فرم آمونیاک غیر سمی وجود دارند و اگر از آنها استفاده می کنید قرائت آمونیاک شما بالاتر از حدی خواهد رفت که در هنگام استفاده نکردن از این محصولات شاهد هستید. شما ممکن است رنج آمونیاک را بالاتر از 6 ppm? (parts per million ( مشاهده کنید که برای ماهی ها بسیار سمی است اما تا زمانی که از ماهی در چرخه استفاده نمی کنید نیازی به نگرانی در این زمینه نیست.
    بلافاصله پس از اینکه به رنج بالای آمونیاک دست یافتید، اضافه کردن آنرا قطع کنید و حالا زمانی است که باید در انجام آزمایش? و اندازه گیری مقدار آن صبور باشید. اجازه دهید همه چیز روند خود را طی کند و به آزمایش آب ادامه دهید. روزی یکبار مناسب است و یا یک روز در میان. بعد از چند روز می توانید آزمایش مقدار نیتریت را مثل آمونیاک شروع کنید. اگر مقادیری? از نیتریت را مشاهده نکردید،مسئله ای نیست. این مسئله نیاز به زمان دارد. هنوز تعویض آب را انجام ندهید و باز هم اجازه بدهید که همه چیز روال خود را دنبال کند. وقتی میزان آمونیاک? شروع به کاهش کرد باید بتوانید مقادیری از نیتریت را اندازه گیری کنید. وقتی که مقدار آمونیاک به صفر کاهش یافت، دوباره شروع کنید به اضافه کردن روزانه مقدار کمی از آن. فقط حدود یک قاشق چایخوری.
    هر وقت دیدید که میزان نیتریت شما به ماکسیسم خود رسیده و شروع به کاهش کرد، بدانید که تقریباً کارتان تمام شده است. در تجربیاتی که من داشتم چرخه آکواریم سه تا چهار روز بعد از این زمان کامل شد. اما این زمان برای افراد مختلف ممکن است متفاوت باشد. زمانی که میزان نیتریت و آمونیاک به صفر رسید چرخه آکواریم شما کامل شده است. حالا زمان آن است که مقدار زیادی از آب آکواریم را تعویض کنید ( در حدود 50 تا 80 درصد ). لوازم فیلتر خود را تعویض نکنید و در حین تعویض آب شن های کف آکواریم را نیز تمیز ننمایید. آکواریم را دوباره با آب مناسب پر کنید و دمای آن را تا حدی که برای ماهی انتخاب شده نیاز است پایین بیاورید. اجازه دهید که چند ساعت یا برای تمام مدت شب، همه چیز روال خود را طی کند .? دوباره میزان آمونیاک و نیتریت را چک کنید و اگرمیزان هر دوی آنها هنوز صفر بود، چرخه آکواریم به خوبی انجام شده و آماده پذیرش ماهی می باشد.?
    اگرچه در اکثر منابع این طور ذکر شده که بهتر است همه ماهی ها را دریک زمان به آکواریم وارد کنیم، برای آکواریم های با جمعیت های بالا و خصوصاً برای افراد مبتدی ، بهتر است که ماهی ها به آهستگی و با فاصله اضافه شوند- تنها چند عدد در هفته، تا اینکه -? صرفنظر از روش کامل شدن چرخه آکواریم - کلنی باکتریها همزمان با افزایش فضولات ماهی ها، فرصت رشد داشته باشند. اضافه کردن تمام ماهی ها در یک زمان اغلب سبب می شود که میزان آمونیاک و نیتریت حتی در آکواریم هایی که چرخه آن به خوبی انجام شده افزایش یابد که ممکن است باعث تلفات گروهی ماهیان و یا سبب ایجاد بیماری شود که علت آن سست و ضعیف شدن ماهی هاست. درصورتیکه جمعیت آکواریم بالاست، سرعت افزودن تدریجی ماهی ها باید به گونه ای باشد که جمعیت آکواریم، یک ماه بعد از پایان چرخه، کامل شود.




    مواد غذایی و فواید آنها

    پروتئينها و مواد انرژی زا: پروتئينها از جمله مواد اصلی و ضروری برای رشد ماهیها هستند و بطور کلی قسمت بیشتر وزن آنها را تشکیل میدهند اما در تهیه برنامه رژیم غذایی مناسب برای بیشتر ماهیها لزومی ندارد که پروتئينها را در درجه اول اهمیت قرار دهیم.

    از طرف دیگر پروتئينها خود دارای ترکیباتی چون آمينواسیدها هستند که در بدن ماهی از آنها برای ساختن آنزیمها و بافتهای جدید استفاده میشود. با این وجود درجه نیاز ماهی به پروتئينها و طبعاً اهمیت آنها در طی رشد و تکامل ساختار بدن ماهیها با توجه به منبع و شکل آماده سازی غذا متفاوت است. طبق تحقیقات به عمل آمده اکنون میدانیم كه ماههای دیگر و بطور كلي غذاهای دريايي بهترین نوع غذا برای ماهيهاي آكواريمي هستند چراکه آمينواسیدها موجود در آنها براحتی هضم و جذب میشوند. به یاد داشته باشید كه غذاهايي كه در درجه حرارت بالا تهیه شده اند خواص غذايي خود را از دست داده اند زیرا در آمينو اسيدها بر اثر گرمای زیاد با مواد دیگر تركيب میشوند و دیگر براحتی قابل جذب نخواهند بود.
    ساختار بيولوژيكي ماهیها كارايي بسیار بالايي در تبدیل غذا به بافتها دارد بهمين خاطر است كه ماهیها نسبت به دیگر حیوانات برای رشد به غذای كمتري نیاز دارند. بنابراین زیاد غذا دادن به ماهی نتنها به هدر دادن منابع مالی و زمانی است بلکه باعث آلودگی و کاهش كيفيت آب آكواريمها نیز خواهد شد. این مسئله و استفاده بیرویه از مواد و داروهای شیمیایی بویژه برای کسانی که از ماههای نواحی گرمسیر استوایی نگهداری میکنند حائز اهمیت است.
    پروتئین برای نوزاد ماهیها

    نوزاد از تخم در آمده ماهی به سرعت رشد میکند و به همان نسبت نیاز به وعده های غذایی سرشار از پروتئينها و مواد معدنی دارد. در زیستگاه وحشی آنها در طبیعت پروتئينها بطور خالص تقریباً 50 درصد وعده های غذایی آنها را تشکیل میدهد. پس ما باید سعی کنیم تا در زیستگاه مصنوعی آنها - یعنی آکواریمها -? نیز این مواد را در غذای آنها بگنجانیم. هر چقدر که ماهی از نظر سنی و حجمی بزرگتر میشود نیاز آن به پروتئین کمتر میشود بطوری که 35 تا 40 درصد پروتین (در هر وعده) برای ماهیهای جوان بالغ کافی است.
    چربیها و اسیدهای چرب

    وظیفه اصلی چربیها تولید انرژی برای فعالیتهای عضلانی است تا پروتئينها صرف رشد بدنی ماهی شوند گرچه کربوهیدراتها نیز میتوانند به جايی چربیها عمل کنند. اگر رژیم غذایی مناسب برای ماهی تهیه شود بطوری که انرژی لازم به آن برسد بدون چاق شدن ، ماهی رشد کامل خود را هم خواهد کرد. بخصوص که ماهیهای آكواريمي استعداد بیشتری برای چاق شدن دارند زیرا برای بدست آوردن غذا انرژی زیادی صرف نمیکنند.
    رنگدانه های كاروتنويد

    رنگدانه های كارتنويد كه در چربی حل میشوند (كاروتين و زانتوفيليس) باعث رنگ بخشیدن به پوست ، گوشت و تخمهای بسیاری از ماهیها هستند. من مقاله ای خواندم که حاکی از اهمیت ویژه غذایی این رنگدانه ها نیز بود.

    حتی يكي از عوامل که در بقای تخمهای لقاء یافته و خارج شدن لارو از آنها تاثیر دارد تمركز همين ذرات در نطفه تخم و رژیم غذايي ماهی ماده قبل از تخمریزی است. همچنین ذرات كاروتنويد بنوعی وظیفه محافظت از غشاء بسیار نازک و دیگر قسمتهای حساس تخمها را دارند. فراموش نكنيد در صورت وجود رنگدانه های كاروتنويد در غذای ماهی باید مقدار ویتامین E و آنتی اکسیدان ها را نیز افزایش داد.
    نکته اساسی دیگری در ضمينه غذای ماهی باید به آن توجه کرد اینست که مقدار نامناسب برخی از مواد معدنی و آمينو اسید ها و ویتامینها در برنامه غذايي ماهی میتواند منجر به بروز آب مروارید و در نهایت كوري ماهی شود که مشکل بسیاری از علاقه مندان به نگهداری دیسکوس است. آنها معمولا شکایت ميكنند كه حاله سفید ابر مانندی بر روی چشم ماهی ظاهر شده و غالبا آنرا اشتباها نوعی انگل تصور ميكنند و سعی ميكنند كه آنرا با داروها و آنتی بيوتيكهاي مختلف درمان کنند. در صورتی كه حاله سفید همان آب مروارید است كه بر اثر سوء تغذیه ایجاد شده.
    ?در آخر باید بگویم نمونه يك برنامه غذايي متنوع و مقوی که کليه مواد مورد نیاز ماهی را به آن میرساند میتواند شامل مواد زیر باشد:
    ميگوي آب شور ، گوشت تازه ماهی بصورت ریز ریز شده ، جلبک های دریایی ، گوشت قلب گاو كه چربیها و رگها و اضافات آن کاملا جدا شده باشند. همچنین اضافه کردن سبزیجات به غذای آماده سودمند خواهد بود.
    برای داشتن ماهی ای سالم و تندرست تغذیه صحیح و مکفی همان اندازه اهمیت دارد كه کیفیت آب در سلامت آن موثر است


  26. کاربران : 2 تشکر کرده اند از شما saraman برای ارسال این پست سودمند:


  27. #14
    Rezai آواتار ها
    Rezai آفلاين است کاربر خوب
    تاریخ عضویت
    Jul 2006
    نوشته ها
    408
    تشکر
    899
    تشکر شده 885 بار در 261 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    Talking تکثير ماهي ديسکاس

    بدون شك ماهي ديسكس Discus با نام علمي Symphysodon discus
    (كه از خانواده سيچلايدهاست) يكي از زيباترين ماهيهاي آب شيرين و يكي
    از گرانقيمت ترين ماهيهاي زينتي، آكواريومي آب شيرين است. اين ماهي
    بسيار مورد توجه علاقه مندان به آكواريم قرار داشته و داراي چند زير گونه
    مي باشد. امروزه با تلاش بسيار و تحقيقات فراوان كه حاصل از اصلاح
    نژادهاي ژنتيكي مي باشد متخصصين توانسته اند واريته هاي بسيار زيبا و
    متنوع با رنگهاي نارنجي، قرمز، سبز، آبي، خاكستري، سفيد، طلايي، راه
    راه، خالدار و ... از اين ماهي در شرايط آكواريوم بدست آورند. اين ماهي
    بومي آمريكاي جنوبي و حوضه رود آمازون است و در مردابها و حوضچه
    هاي آرام منطقه آمازون وجود دارد. پراكندگي آن در كشورهاي ونزوئلا،
    كلمبيا، پرو، پاراگوئه و ... در آمريكاي جنوبي است. متخصصين بسياري از
    اروپا، آمريكا، آسيا و ... اين ماهي را از محيط طبيعي صيد و با مطالعه و كار
    تكثير و پرورش بر روي آنها در شرايط اكواريوم موفق به توليد انبوه و تجاري
    آن شوند. اين ماهي بسيار حساس و شرايط آب با PH اسيدي را مي
    پسندد دامنه تحمل آن PH 7-5 مي باشد. دماي مناسب 26 تا 30 درجه
    سانتيگراد مي باشد و نيازمند آب خيلي سبك مي باشد. ثابت نگه داشتن
    دما و PH و سختي آب آكواريوم آنها نگهداري شان را مشكل نموده است.

    در مورد گياه:
    اغلب گياهان آب شيرين منطقه آمريكاي جنوبي و گياهاني كه PH آب را
    اسدي نمايند مناسب براي آكواريوم ديسكس مي باشند. گياهاني مانند:
    انواع كريپتون، برگ سيبي، واليزنريا، دم گربه اي و ... ، گياهان را براي
    آكواريوم هاي دكوري تعبيه مي نمايند و براي تكثير و پرورش نياز به گياه
    نيست.
    تعيين جنسيت:
    مولدين اين ماهي را به راحتي نمي توان شناسايي نمود تنها متخصصين و
    تكثير كنندگان مي توانند جنسيت اين ماهيان را در گله تشخيص دهند. اين
    ماهي جفت خود را از درون دسته ماهيهاي هم نوع انتخاب مي نمايد.
    جفتگيري اجباري آنها بسيار نادرست است و زوجين در انتخاب يكديگر
    وسواس داردند. مشخصه و يا تفاوت ظاهري نمي توان براي تعيين جنسيت
    عنوان كرد و تنها درهنگام آمادگي جنسي و پس از انتخاب جفت با بيرون
    آمدن لوله هاي تناسلي مي توان جنس نر را از ماده تشخيص داد.


    نکته های اساسی در تولید مثل دیسکاس :
    وقتی دیسکاس هایتان همدیگر را برمیگزینند ( جفت میخورند)، آنها احتمالا آماده ی تولید مثل هستند
    1آنها را در یک تانک جدا گذاشته اید . اگر واقعا جفت باشند کار خوبی کرده اید.
    2در تولید مثل دیسکاس ها آب اسیدی را ترجیح میدهند.
    3آنها یک گوشه ی مناسب مورد پسند خود را برمیگزینند، آن را تمیز میکنند. آنها را به حال خود رها کنید ... آنها کار خود را انجام میدهند و سرانجام تخم میریزند.
    4روش نرمال تخم ریزی به این گونه است که ماهی ماده تخم ها را میریزد و به دنبال او ماهی نر آنها را بارور میکند.
    5هر کدام به نوبت مواظب تخم هایشان هستند .
    7بعد از 4-5 روز می بینید که تخم ها تیره تر میشوند . آنها لاروها هستند.
    8لاروها را میبینید که تکان میخورند.
    9هنگامی که لارو ها می افتند، والدین به آنها کمک میکنند و آنها را به جای اولیه بازمیگردانند.
    10برای یک هفته لاروها شروع به شنا میکنند و به بدن پدرومادر خود میچسبند.
    11والدین از آنها مراقبت میکنند.
    12اولین غذایی که به بچه ها میدهید، آرتمیا است (بچه میگوی شور)
    13سپس با کرم و دافنی ادامه دهید .
    14وقتی آنها یک ماهه شدند میتوانید به آنها غذا بدهید.
    اگر تخم ها به بپه تبدیل نشدند :
    1تخم ریزی کرده اند اما تولید مثل نه.
    2ممکن است هردو ماده باشند.
    3آنها به نوبت تخم میریزند.
    4تخم ها بارور نشده اند.
    برای پیدا کردن جفت :
    1یک نر را که راجب به آن مطمئن هستید برگزینید و آنها را به طور موقت جفت بیندازید.
    2سپس جنسیت آنها را تایید کنید.
    8.بعد از تخم ریزی محلول ضد قارچ (Anti-fungus) را بیفزایید.
    9.از یک تور برای پوشاندن آنها استفاده کنید.
    10.گر تخم ها دوباره سفید شدند، آنها را جدا کنید. بگذارید ماهی نر استراحت کنند.
    11.البته دما مهم است. هرچه سرما بیشتر باشد احتمال به بار نشینی تخم ها کمتر است.
    زمان غذایی برای بچه ماهی ها :
    1.از زمان لاروی تا هنگامی که آنها آزادانه شنا میکنند به غذا نیاز ندارند.
    2.در روز دوم شنای آزادانه، والدین به مراقبت از آنها می پردازند. بچه ها غذا را از والدین میگیرند.
    3.پس از تقریبا یک هفته، اولین غذا باید داده شود : آرتمیا ( میگو آب شور)
    4.سپس دافنی ، کرم ، غذای دیسکاس(ماهی برگر) یا تترا بیت.

    در تصوير زير تغذيه بچه ها بوسيله والدين را ميبينيد:

    [IMG]http://i5.*******.com/15x7jbr.jpg[/IMG]

  28. تشکرها از این نوشته :


  29. #15
    msmmaze آواتار ها
    msmmaze آفلاين است کاربر خوب
    تاریخ عضویت
    Jun 2007
    محل سکونت
    P990i
    نوشته ها
    385
    تشکر
    982
    تشکر شده 1,265 بار در 383 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض Discus

    ماهياني همچون سيچلايد و دسته سيمفيسادنsymphysodon)) از خانواده Discus از ديد بسياري از پرورش دهندگان ماهياني هستند كه شديدا به آب تازه و در نتيجه تعويض آب نياز دارند. به اين ترتيب Discus كه به عنوان شاه ماهي آكواريم شناخته ميشود ظاهري زيبا و جذاب و رفتاري فوق‌العاده دارد.

    وقتي از پرورش دهنده هاي باتجربه در مورد Discus بپرسيد از سختي نگه داري آن و از سختي فراهم آوردن شرايط توليد مثل آن و از نيازهاي زياده از حدش ميگويد در نهايت بيان خواهند كرد كه Discus ارزش نگه داري را ندارد. با اينكه اطلاعات پرورش دهندگان در مورد اين ماهي بايد بيشتر از اين باشد برخي حتي از آن ها به خاطر اينكه سيچلايد هستند ايراد مي‌گيرند. به خاطر همين غرض ورزي و پيش داوري هاست كه اگر كسي قصد نگهداري Discus را دارد بايد در ابتدا شكيبايي و حاظر جوابي لازم را داشته باشد. وقتي شما از قصدتان براي نگهداري Discus صحبت ميكنيد احتمالا افراد زيادي به شما خواهند خنديد ! آنها شما را به خاطر حماقتتان سرزنش ميكنند و به شما برچسب خودآزار ميزنند! از شما با وقاحت تمام در مورد در آمدتان ميپرسند و اينكه آيا پولتان را از سر راه آورده‌ايد كه براي اين ماهي هزينه مي كنيد. با اين وجود وقتي اين افراد ميبينند كه شما در كار خود موفق شده ايد براي تمسخر خواهند گفت كه ماهي بسيار لذيذي براي خوردن است چراكه Discus بالغ شما به اندازه وشكل يك ماهي تابه است! متاسفانه عكسهاي تاريخي وجود دارد كه نشان ميدهد قبايلي وحشي در جنگاهاي آمازون در حال به دندان كشيدن Discus هاي آبي هستند. اما رنگ اين ماهي بقدري درخشان و زيباست كه امكان ندارد پخته شده باشد در نتيجه ما تنها ميتوانيم اينطور تصور كنيم كه عكسها عممدا براي ايجاد شگفتي در بيننده و با برنامه ريزي قبلي برداشته شده اند. البته ممكن است تصور ما غلط باشد و اين صحنه و خورده شدن Discus كاملا تصافي بوده و سوژه عكس بردار تنها آن قبايل وحشي بوده باشد. پس براي آرامش ذهني خودتان هم كه شده زياد به اين موضوع فكر نكنيد.



    به كساني كه شما را به تمسخر ميگيرند توجه نكنيد. اينان افرادي تنگ نظر و حسود هستند و گرفتار عقده هاي روحي خود هستند. شما ميتوانيد با اعتماد بنفس كامل به پرورش و توليد مثل Discus بپردازيد بدون اينك سختيها و مشلات زيادي را متحمل شويد. با كمي فراست و توجه به نيازهاي اساسي و اصلي ماهي ميتوانيد در كار خود موفق شويد.



    من قصد اين را ندارم با گفتن آزماشها و خطاهاي خود در مورد Discus شما را خسته كنم. چون من آدم سرسخت و لجوجي هستم و معمولا به راهنماييها و كتابها رجوع نميكنم زيرا تصور ميكنم كاري كه انجام ميدهم درست است با اينحال نتايج كارهايم هميشه مطلوب است. اما با گذشت زمان و اضافه شدن سنم و از بين رفتن غرور جواني ام حس ميكنم كه هميشه ايده خوبي است اگر قبل از انجام هر كاري با مراجعه واستفاده از تجربيات ديگران در آن زمينه نگاهي بيندازم حتي اگر ميدانم كه كارم درست است. ممكن است مهمل به نظر بيايد اما وقتي ما به مطالعه زياد در مورد يك موضوع ميپردازيم اين نشان ميدهد كه تجربه لازم را در اين زمينه كسب كرده ايم و ديگر يك تازه كار نيستيم و ميتوانيم اميدوار باشيم كه با درايت و عقل سليم خود و با كمي شانس ميتوانيم موفق شويم. بطور كلي نگهداري Discus با پرورش هر ماهي آمريكايي جنوبي مانند اسكار ، كوري ها يا Angel ماهي فرق چنداني ندارد بنابراين اگر تجربه كافي در نگهداري هر يك از اين ماهي ها داريد با افزودن چند نكته به تجربياتتان براي پرورش Discus با مشكل خاصي روبرو نخواهيد شد.



    براي قوت قلب دادن به شما خيلي حرف زدم ، حالا ميپردازيم به اصول و مباني نگهداري Discus.



    Discus ذاتا ماهي آبهاي حاره ايي است چراكه در گرمترين آبهاي رودخانه هاي استوايي زندگي ميكند بنابراين آب آكواريم آن نيز بايد گرم باشد. برخي سعي كرده اند كه Discus را در آبي با دماي 26 درجه سانتيگراد نگهداري كنند كه شايد بخاطر گياهان و يا ماهي هاي ديگر درون آكواريم بوده كه تنها در كوتاه مدت موفقيت آميز بوده است. اين به اين خاطر است كه آب با دماي پايين استرس زاست و بمرور زمان باعث از بين رفتن Discus ميشود و بخصوص باعث آسيب پذير شدن نسبت به تاژكهاي(Flagellate ) رودوي يا هگزاميتا ميشود. بهترين دما براي اين ماهي بين 30ـ28 درجه سانتيگراد است و دماهاي بالاتر تا 32 درجه سانتيگراد براي زماني كه ماهي به خانه جديد خود منتقل ميشود.دماي بالا نيروزاست و ازاين رو تا ماهي‌ها به محيط جديد عادت كنند برايشان مفيد است. دماي بالاي آب براي زماني كه ماهي تحت درمان است نيز مفيد است چراكه سرعت سوخت و ساز بدن ماهي را افزايش ميدهد و موجب تاثير گذاري سريعتر داروها نيز ميگردد. من براي 110 ليتر آب از بخاري‌هاي 150 وات داخل آب و از انواع 100 وات براي 75 ليتر آب استفاده ميكنم.



    شما بايد قبل از آوردن Discus خود به خانه تانك آب آماده و فيلترهاي رشد كرده داشته باشيد. اين كار احمقانه ايي است اگر تصميم داريد ابتدا ماهي را خريده و سپس تانك آن را آماده كنيد چراكه اين روش قبلا امتحان شده و در اكثر موارد نتايج نام مطلوبي بدست آمده.

    اگر شما بدفعات يا بصورت مداوم آب را عوض نميكنيد فرقي نميكند كه شما چه فيلتري استفاده ميكنيد(تا زماني كه فشار زيادي نداشته باشد ). بسياري از پرورش دهندگان Discus كه از اسفنجهاي بزرگ تصفيه كننده آب در تانكرهايي با حداكثر 110 ليتر آب (كه زياد شلوغ نيستند) استفاده ميكنند از آن راضي هستند. براي تانكرهاي بزرگ با تعداد بيشتر ماهي بايد از سيستم تصفيه قويتري استفاده كرد. اگر شما در ابتداي كار هستيد و از ماهي هاي كوچك نگهداري ميكنيد از نوع اسفنجي كه باكتري‌هاي فيلتر زيستي در آن رشد كرده ميتوانيد براحتي استفاده كنيد و اگر نميتوانيد صبر كنيد تا باكتري‌ها بطور طبيعي رشد كنند ميتوانيد از باكتريهاي مخصوص تسريع رشد آن استفاده كنيد. با اين كار امكان انتقال بيماري با يك اسفنج كهنه و پير را نيز كاهش ميدهيد. براي 6 Discus جوان (5 تا 5.7 سانتيمتري) تانكري با 75 ليتر ظرفيت مناسب است و براي اينكه بتوانيد از آن براي بلند مدت استفاده كنيد تانكري 110 ليتري مناسب تر خواهد بود.

    معمولا بهتر است كه ما كار خود را با 6 ماهي شروع كنيم و حداقل اين رقم 3 ماهي خواهد بود زيرا امكان دعوا بين دو Discus وجود دارد و ماهي سوم در واقع ميتواند نقش ميانجي و خنثي كننده حس پرخاش جويانه دو ماهي ديگر را داشته باشد. با وجود اين ، در دعواهاي بين Discus هاي كوچك امكان كشته شدن يكي از آنها وجود ندارد و اين صحنه نه ديدني است و نه اينكه سودي براي هيچيك از دو ماهي دارد. نهايتا بهترين راه اينست كه در ابتدا 3 جفت ماهي را در يك آكواريم قرار دهيم و بمرور زمان ماهيهاي ضعيفتر را از اين جمع خارج كنيم. در نهايت كار به جايي ميكشد كه تنها 2 ماهي در آكواريم خواهند ماند و اين دو ماهي جفتي بسيار ارزشمند خواهند بود كه احتمالا بزودي شروع به تخم ريزي خواهند كرد.



    خيلي وقتها شنيده ايم كه بهتر است براي كف آكواريم Discus از هيچگونه پوششي استفاده نكنيم. من شخصا Discus را در انواع آكواريمها منجمله آكواريمهاي تزييني كه پر از گياهان آبي و جانوران ديگر هستند و يا آكواريمهاي كاملا خالي كه معمولا توسط ديگر پرورش دهنده ها توصيه ميشوند نگه داشته‌ام. اما من براي ماهي هاي خودم چه جوان باشند و چه آماده توليد مثل ، از يك لايه نازك ماسه بسيار ريز در كف استفاده ميكنم و بدين ترتيب تخليه آب نيز آسان تر ميشود چراكه ماسه ها فضولات ماهي ها را در زير خود پنهان ميكند و ماهي نيز از بازي با شن لذت ميبرد و براي پيدا كردن غذا در ماسه ها ميدمد. ولي معمولا با نگه داشتن Discus در آكواريم بدون كف پوش دچار مشكل نميشويد اما اگر تصميم به اين كار گرفتيد فراموش نكنيد كه حتما جداره خارجي كف آكواريم را رنگ بزنيد و يا به نحوي بپوشانيد تا ماهي خارج آكواريم را نبيند در غير اينصورت در روحيه آنها تاثير گذاشته و باعث ترسو و خجالتي شدن آنها ميشود.



    به غير از لايه ماسه كه در كف آكواريم ريخته ميشود من دوست دارم كه از تكه چوبهايي كه از خزه پوشيده شده اند و از گياهان معلق در آب همچون باقلاي آبي و از كوزه هاي گلي كه از ماسه و گياهان ديگر پر شده اند استفاده كنم. يك لامپ فلوروسنت با يك حباب گرم و يك حباب سرد نياز گياهان را به نور تامين ميكنند. ولي به ياد داشته باشيد كه روشن شدن ناگهاني آكواريم Discus باعث عكس العمل ناگهاني و جهش آن ميشود كه با استفاده از گياهان غوطه ور در آب – كه جلو رسيدن ناگهاني نور به Discus را ميگيرند - براحتي ميتوان از اين مسئله جلوگيري كرد.



    با تمام اين تفاسير من براي تانكر بيمارستان Discus يا تانكر قرنطينه از ماسه يا هيچ تجهيزات ديگري استفاده نميكنم. اگر اولين باري است كه از Discus نگهداري ميكنيد مسلما تانكر اوليه شما محل قرنطينه نيز خواهد بود. در اين صورت تانكر آب بايد به غير از فيلتر و هيتر و چراغها خالي از هرگونه تجهيزات اضافي باشد. دليل اين بي تجملي اينست كه شما بتوانيد ماهي خود را بدقت زير نظر بگيريد و از صحت و سلامت آن اطمينان حاصل كنيد چراكه خيلي وقتها ماهي سعي در پنهان كردن خود در پشت گياهان ، از چشم شما ميكند.و اگر قصد مداواي ماهي را داريد وجود گياهان و ماسه و ديگر تزيينات بي فايده و مزاحم خواهد بود. بعد از مداوا و اطمينان از سلامت ماهي ميتوانيد ديگر تجهيزات و تزيينات را اضافه كنيد. اين دوره قرنطيه نبايد كوتاهتر از 30 روز باشد. اگر ميخواهيد به آكواريم Discus خود ماهي ديگري اضافه كنيد ابتدا آنرا در تانكري حدااقل 38 ليتري نگه داري كنيد تا زماني كه كاملا از مبتلا و آلوده نبودن آنها مطمئن شويد.



    آيا شما از كيفيت آب لوله كشي منزلتان اطلاع داريد؟ البته اكثر آبهاي لوله كشي منازل با تغيير اندكي براي Discus مناسب خواهند بود. اگر شما از آب شير منزلتان براي نوشيدن استفاده ميكنيد اين آب قطعا ماهي شما را نخواهد كشت (البته در بعضي كشورها از آب شير براي نوشيدن استفاده نميشود). اگر ماهيان شما در سن و در حال توليد مثل هستند بايد كلر(cholorine) و كلرين (choloramine) را از آب جدا كنيد و pH آنرا تغيير دهيد ولي سختي آب مشكل حادي ايجاد نمي‌كند. بهترين آب براي Discus آب با سختي پايين كه كمي اسيدي باشد ، است. با اينحال بسياري از پرورش دهندگان Discus هاي جوان خود را در آب شير معمولي ديكلره شده ( منظور از ديكلره ، جداسازي كلر از آب است) و با pH كمتر نگهداري ميكنند.

    اين مسئله خيلي اهميت دارد كه قبل از درست كردن آكواريم ، كيفت آبي را كه ماهي شما قبلا در آن بوده را آزمايش كنيد يا بپرسيد. اگر ماهي مورد نظر شما در آب با pH خنثي نگهداري ميشده شما نيز بايد در ابتدا آبي با همان كيفيات در آكواريم خانه خود فراهم كنيد به جاي اينكه از pH هاي معمول 6 و 6.5 استفاده كنيد و هميشه سعي كنيد كه تغييرات اعمال شده در آب همواره به تدريج صورت گيرد.

    من بسياري از Discus هايم را در آب با pH بسيار پايين 4.5 نگه داري ميكنم البته آنهايي را كه در شرايط توليد مثل هستند و بصورت وحشي از زيستگاهشان گرفته شده اند نه ماهي هاي جواني را كه در آكواريم بدنيا آمده اند. ماهي هايي كه در حال رشد هستند معمولا در pH 6.5 نگه داري ميشوند چون امكان اينكه در آبي با pH كاملا متفاوت قرار بگيرند بسيار كم است.

    روشهاي زيادي براي تغيير pH آب وجود دارد كه از جمله آنها عبارتند از مواد از پيش آماده شده و يا كودهاي تصفيه كننده. بنابراين انتخاب هر يك از اين روشها به سليقه شخصي خودتان بستگي دارد.

    يكي از وسايلي كه براي من بسيار اهميت دارد pH سنج است. شما بايد همواره از اندازه pH بطور دقيق مطلع باشيد ولي بسياري از اين وسايل اندازه گيري دقت لازمه كار پرورش دهندگان Discus را ندارند.

    آب با pH در برخي موارد راحت تبخير ميشود و از آب آكواريم شما كاسته ميشود بنابراين pH آب بايد دائما اندازه گيري شود.



    همچنين در مورد قضاي ماهي خود از فروشنده آن سوال كنيد كه تابحال چه با آن ميداده است. اگر غذايي است كه Discus شما با ميل حاضر به خوردن است مقداري از آن را تهييه كنيد. همه Discus هاي من روزي حداقل يكبار تكه اي از گوشت قلب گاو را با اشتها ميخورند.

    اخيرا تحقيقاتي در مورد غذاي Discus در دانشگاه سنگاپور انجام شده كه نشان ميدهد كه وقتي به Discus گوشت تميز و ريز شده قلب گاو داده ميشود به حداكثر ميزان رشد خود ميرسد بدون اينكه هيچ ماده ديگري به غذاي آن اضافه شود.

    برخي افراد عادت دارند كه به ماهي هاي خود غذاهايي همچون ميگو يا حبوبات بدهند كه سود چنداني براي ماهيها ندارد. يكي از موادي كه باعث ايجاد تفاوت محسوسي در رنگ Discus ميشود زانتان (روناس) است كه ماده اي طبيعي است و بسيار مؤثرتر از پاپريكا(ميوه رسيده فلفل قرمز ) ميباشد. زانتان در گلبرگ‌هاي گل جعفري است و در بسياري از غذاهاي آماده نيز مي‌باشد).

    گوشت قلب گاو براي اينكه به Discus داده شود بسيار آلوده است و باعث چاق شدن ماهي ميشود. اگر شما جيره گوشت قلب گاو را طوري طبق برنامه زماني به ماهي بدهيد كه دقيقا قبل از تعويض آب آكواريم باشد بدين ترتيب آب آكواريمتان آلوده نخواهد شد. به غير از قلب گاو و فليكس Discus هاي سالم اشتهاي زيادي براي خوردن بسياري از غذاهاي ديگر دارند. اما مطلقا نبايد به آنها از انواع كرم هاي تيوبيفكس(Tubifex) يا كرمهاي سياه و يا انواع موجودات زنده آبي داده شود. البته اين نوع غذاها مورد علاقه بيشتر ماهي ها هستند اما خطر انگل هايي كه ممكن است در آنها وجود داشته باشد ريسك اين كار را بسيار بالا ميبرد. ازديگر غذاهايي كه مورد علاقه Discus و در عين حال بسيار آلوده است كرمهاي يخ زده هستند كه فكر اين انگلها مرا از دادن آنها به Discus هايم باز ميدارد. من تنها زماني از اين كرمها و موجودات آبي زنده به ماهيهايم ميدهم كه در حال مرگ باشند و احتياج مبرمي به غذاي انرژي زا كه مورد علاقه شان نيز ميباشد ، داشته باشند. در صورتي كه خواستيد از اين نوع غذاها استفاده كنيد ، بهتر است از ميگوي آب شور شسته شده استفاده كنيد كه از غذاهاي مورد علاقه Discus نيز هست.



    Discus ها معمولا با متانت و آرامش غذا ميخورند مگر اينكه اندوهگين يا پريشان باشند. سعي كنيد كه بيش از حد به ماهي هاي خود غذا ندهيد و يا آنها را گرسنه نگاه نداريد. بسيار خوب است كه باقي مانده غذاي ماهي ها را يك تا دو ساعت بعد از هر وعده از غذايشان از تانكر خارج كنيد. ماهي هاي در حال رشد بايد دو يا سه وعده در روز غذا داده شوند. آنها را زير نظر بگيريد و بيشتر از مقداري كه در يك ساعت ميتوانند بخورند به آنها ندهيد. Discus معمولا غذا را با اشتهاي زيادي در دقايق اول ميخورد ولي بعد از آن تنها به آن نوك ميزنند بنابراين اصلا در خارج كردن پس مانده ها عجله نكنيد.



    انتخاب جفت يا گروه كوچكي از Discus كه قرار است با هم زندگي كنند كار بسيار طاقت فرساييست. اصولا در اين رويه سلامت ماهي ها خيلي بيشتر از نژاد و رنگ آنها اهميت دارد. دنبال ماهي باشيد كه شكل ظريف و گردي دارد و اثر زخم يا نقصي بر روي آن ديد نميشود ، تعداد باله هايش درست باشد و اندازه چشمهاشي با اندازه ماهي تناسب داشته باشد. Discus ي كه چشمهاي بزرگ و جسه كوچكي دارد نشان دهنده اينست كه بشدت ترسانده شده و حداكثر رشد خود را نخواهد كرد. بدنبال Discus ي باشيد كه چشمهاي قرمز و يا كهربايي و يا رنگي روشن داشته باشد. رنگ سياه يا رنگهاي كدر نشان دهنده بيمار بودن ماهي است. حركت همزمان آبشش هاي ماهي نيز بسيار مهم است. به عنوان مثال اگر ماهي با يك آبشش خود به سختي نفس ميكشد و آبشش ديگر بسته مانده احتمالا آن ماهي به فلوك آبششي مبتلا شده. البته فلوك آبششي و بسياري ديگر از بيماريهاي Discus بسادگي با كمي تجربه و مراقبت درمان ميشوند اما اگر اين تجربه اول شما در زمينه نگهداري Discus است ، بهتر آنست كه شما براي بار اول با اين گونه مشكلات روبرو نشويد. شما همچنين بايد فضولات ماهي را نيز بنگريد. اگر ضايعات تيره اي در ته تانكر ديديد دليل خوبي براي اثبات سلامت ماهي و عدم ابتلاي آن به انگلهاي رودوي ميباشد. فضولات سفيد چه در ته آكواريم و چه متصل به بدن ماهي نشان دهنده انگلهايي چون كاپيلاريا ، هگزاميتا و ... ميباشد. باز گفتن اين نكته ضرورت دارد كه همه اين بيماريها قابل درمان هستند اما اين كار براي مبتديها كار خسته كننده و پر زحمتي خواهد بود. اگر شما ماهي خود را از يك فروشگاه خريداري ميكنيد خالي از فايده نيست كه ماهي را هنگام غذا خوردن نيز نگاه كنيد. اگر ديديد كه با اشتها غذا ميخورند ميتوانيد مطمئن باشيد كه در وضعيت خوبي هستند و در خانه شما نيز به اين صورت خواهند ماند.



    هنگامي كه ماهي را به خانه منقل ميكنيد به خاطر داشته باشيد كه آب آنرا كم كم با آب آكواريمتان همسان كنيد . به اين صورت كه از آب آكواريم در سطلي كه ماهي و آب آكواريم قبلي در آن هستند بريزيد. و وقتي كه آب ظرف پس از مدتي با اين كار دوبرابر شد ميتوانيد با يك تور يا دست خودتان ماهي را به آكواريم جديد منتقل كنيد ولي آب ماهي را هرگز در آكواريم خودتان نريزيد. چراغها را در روز اول يا حداقل تا زماني كه ماهي با آرامش شنا كند خاموش يا كم نور نگاه داريد. اين غير طبيعي نيست كه Discus بعد از انتقال به محل جديد براي چند ساعت در كف آكواريم بخوابند يا بي‌حركت بمانند. همچنين غير طبيعي نيست اگر در ده دقيقه‌ي اول هم شروع به حركت كنند و با آمدن به طرف شما درخواست غذا كنند. در هر صورت اگر در مراحل جابه جايي و رساندن ماهي ها به منزل شوك شديدي به آنها وارد نشده باشد همگي بعد از يك يا دو روز براي اولين وعده غذاي خود آماده خواهند بود.



    بعد از سكني گرفتن ماهي ها در خانه جديدشان شما باشد حتي الامكان از نزديك شدن و دست زدن به ماهي ها خودداري كنيد مگر اينكه واقعا نياز باشد. آنها به مرور زمان شما را خواهند شناخت وتعجب نكنيد اگر به هنگام نزديك شدن شما به سرعت فرار كرده و خود را مخفي كنند. پس عجله نكنيد. كنجكاوي زاتي آنها بالاخره باعث ميشود كه به شما خو بگيرند و پس از مدتي براي جلب توجه شما در جلوي آكواريم به خود نمايي بپردازند. موفق باشيد و از آكواريم خود لذت ببريد!

    منبع: saraman

  30. تشکرها از این نوشته :


  31. #16
    msmmaze آواتار ها
    msmmaze آفلاين است کاربر خوب
    تاریخ عضویت
    Jun 2007
    محل سکونت
    P990i
    نوشته ها
    385
    تشکر
    982
    تشکر شده 1,265 بار در 383 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض

    دومين مقاله :


    رفتارهاي عمومي دیسکاس :
    ماهياني همچون سيچلايد و دسته سيمفيسادنsymphysodon)) از خانواده Discus از ديد بسياري از پرورش دهندگان ماهياني هستند كه شديدا به آب تازه و در نتيجه تعويض آب نياز دارند. به اين ترتيب Discus كه به عنوان شاه ماهي آكواريم شناخته ميشود ظاهري زيبا و جذاب و رفتاري فوق‌العاده دارد.

    وقتي از پرورش دهنده هاي باتجربه در مورد Discus بپرسيد از سختي نگه داري آن و از سختي فراهم آوردن شرايط توليد مثل آن و از نيازهاي زياده از حدش ميگويد در نهايت بيان خواهند كرد كه Discus ارزش نگه داري را ندارد. با اينكه اطلاعات پرورش دهندگان در مورد اين ماهي بايد بيشتر از اين باشد برخي حتي از آن ها به خاطر اينكه سيچلايد هستند ايراد مي‌گيرند. به خاطر همين غرض ورزي و پيش داوري هاست كه اگر كسي قصد نگهداري Discus را دارد بايد در ابتدا شكيبايي و حاظر جوابي لازم را داشته باشد. وقتي شما از قصدتان براي نگهداري Discus صحبت ميكنيد احتمالا افراد زيادي به شما خواهند خنديد ! آنها شما را به خاطر حماقتتان سرزنش ميكنند و به شما برچسب خودآزار ميزنند! از شما با وقاحت تمام در مورد در آمدتان ميپرسند و اينكه آيا پولتان را از سر راه آورده‌ايد كه براي اين ماهي هزينه مي كنيد. با اين وجود وقتي اين افراد ميبينند كه شما در كار خود موفق شده ايد براي تمسخر خواهند گفت كه ماهي بسيار لذيذي براي خوردن است چراكه Discus بالغ شما به اندازه وشكل يك ماهي تابه است! متاسفانه عكسهاي تاريخي وجود دارد كه نشان ميدهد قبايلي وحشي در جنگاهاي آمازون در حال به دندان كشيدن Discus هاي آبي هستند. اما رنگ اين ماهي بقدري درخشان و زيباست كه امكان ندارد پخته شده باشد در نتيجه ما تنها ميتوانيم اينطور تصور كنيم كه عكسها عممدا براي ايجاد شگفتي در بيننده و با برنامه ريزي قبلي برداشته شده اند. البته ممكن است تصور ما غلط باشد و اين صحنه و خورده شدن Discus كاملا تصافي بوده و سوژه عكس بردار تنها آن قبايل وحشي بوده باشد. پس براي آرامش ذهني خودتان هم كه شده زياد به اين موضوع فكر نكنيد.



    به كساني كه شما را به تمسخر ميگيرند توجه نكنيد. اينان افرادي تنگ نظر و حسود هستند و گرفتار عقده هاي روحي خود هستند. شما ميتوانيد با اعتماد بنفس كامل به پرورش و توليد مثل Discus بپردازيد بدون اينك سختيها و مشلات زيادي را متحمل شويد. با كمي فراست و توجه به نيازهاي اساسي و اصلي ماهي ميتوانيد در كار خود موفق شويد.



    من قصد اين را ندارم با گفتن آزماشها و خطاهاي خود در مورد Discus شما را خسته كنم. چون من آدم سرسخت و لجوجي هستم و معمولا به راهنماييها و كتابها رجوع نميكنم زيرا تصور ميكنم كاري كه انجام ميدهم درست است با اينحال نتايج كارهايم هميشه مطلوب است. اما با گذشت زمان و اضافه شدن سنم و از بين رفتن غرور جواني ام حس ميكنم كه هميشه ايده خوبي است اگر قبل از انجام هر كاري با مراجعه واستفاده از تجربيات ديگران در آن زمينه نگاهي بيندازم حتي اگر ميدانم كه كارم درست است. ممكن است مهمل به نظر بيايد اما وقتي ما به مطالعه زياد در مورد يك موضوع ميپردازيم اين نشان ميدهد كه تجربه لازم را در اين زمينه كسب كرده ايم و ديگر يك تازه كار نيستيم و ميتوانيم اميدوار باشيم كه با درايت و عقل سليم خود و با كمي شانس ميتوانيم موفق شويم. بطور كلي نگهداري Discus با پرورش هر ماهي آمريكايي جنوبي مانند اسكار ، كوري ها يا Angel ماهي فرق چنداني ندارد بنابراين اگر تجربه كافي در نگهداري هر يك از اين ماهي ها داريد با افزودن چند نكته به تجربياتتان براي پرورش Discus با مشكل خاصي روبرو نخواهيد شد.



    براي قوت قلب دادن به شما خيلي حرف زدم ، حالا ميپردازيم به اصول و مباني نگهداري Discus.



    Discus ذاتا ماهي آبهاي حاره ايي است چراكه در گرمترين آبهاي رودخانه هاي استوايي زندگي ميكند بنابراين آب آكواريم آن نيز بايد گرم باشد. برخي سعي كرده اند كه Discus را در آبي با دماي 26 درجه سانتيگراد نگهداري كنند كه شايد بخاطر گياهان و يا ماهي هاي ديگر درون آكواريم بوده كه تنها در كوتاه مدت موفقيت آميز بوده است. اين به اين خاطر است كه آب با دماي پايين استرس زاست و بمرور زمان باعث از بين رفتن Discus ميشود و بخصوص باعث آسيب پذير شدن نسبت به تاژكهاي(Flagellate ) رودوي يا هگزاميتا ميشود. بهترين دما براي اين ماهي بين 30ـ28 درجه سانتيگراد است و دماهاي بالاتر تا 32 درجه سانتيگراد براي زماني كه ماهي به خانه جديد خود منتقل ميشود.دماي بالا نيروزاست و ازاين رو تا ماهي‌ها به محيط جديد عادت كنند برايشان مفيد است. دماي بالاي آب براي زماني كه ماهي تحت درمان است نيز مفيد است چراكه سرعت سوخت و ساز بدن ماهي را افزايش ميدهد و موجب تاثير گذاري سريعتر داروها نيز ميگردد. من براي 110 ليتر آب از بخاري‌هاي 150 وات داخل آب و از انواع 100 وات براي 75 ليتر آب استفاده ميكنم.



    شما بايد قبل از آوردن Discus خود به خانه تانك آب آماده و فيلترهاي رشد كرده داشته باشيد. اين كار احمقانه ايي است اگر تصميم داريد ابتدا ماهي را خريده و سپس تانك آن را آماده كنيد چراكه اين روش قبلا امتحان شده و در اكثر موارد نتايج نام مطلوبي بدست آمده.

    اگر شما بدفعات يا بصورت مداوم آب را عوض نميكنيد فرقي نميكند كه شما چه فيلتري استفاده ميكنيد(تا زماني كه فشار زيادي نداشته باشد ). بسياري از پرورش دهندگان Discus كه از اسفنجهاي بزرگ تصفيه كننده آب در تانكرهايي با حداكثر 110 ليتر آب (كه زياد شلوغ نيستند) استفاده ميكنند از آن راضي هستند. براي تانكرهاي بزرگ با تعداد بيشتر ماهي بايد از سيستم تصفيه قويتري استفاده كرد. اگر شما در ابتداي كار هستيد و از ماهي هاي كوچك نگهداري ميكنيد از نوع اسفنجي كه باكتري‌هاي فيلتر زيستي در آن رشد كرده ميتوانيد براحتي استفاده كنيد و اگر نميتوانيد صبر كنيد تا باكتري‌ها بطور طبيعي رشد كنند ميتوانيد از باكتريهاي مخصوص تسريع رشد آن استفاده كنيد. با اين كار امكان انتقال بيماري با يك اسفنج كهنه و پير را نيز كاهش ميدهيد. براي 6 Discus جوان (5 تا 5.7 سانتيمتري) تانكري با 75 ليتر ظرفيت مناسب است و براي اينكه بتوانيد از آن براي بلند مدت استفاده كنيد تانكري 110 ليتري مناسب تر خواهد بود.

    معمولا بهتر است كه ما كار خود را با 6 ماهي شروع كنيم و حداقل اين رقم 3 ماهي خواهد بود زيرا امكان دعوا بين دو Discus وجود دارد و ماهي سوم در واقع ميتواند نقش ميانجي و خنثي كننده حس پرخاش جويانه دو ماهي ديگر را داشته باشد. با وجود اين ، در دعواهاي بين Discus هاي كوچك امكان كشته شدن يكي از آنها وجود ندارد و اين صحنه نه ديدني است و نه اينكه سودي براي هيچيك از دو ماهي دارد. نهايتا بهترين راه اينست كه در ابتدا 3 جفت ماهي را در يك آكواريم قرار دهيم و بمرور زمان ماهيهاي ضعيفتر را از اين جمع خارج كنيم. در نهايت كار به جايي ميكشد كه تنها 2 ماهي در آكواريم خواهند ماند و اين دو ماهي جفتي بسيار ارزشمند خواهند بود كه احتمالا بزودي شروع به تخم ريزي خواهند كرد.



    خيلي وقتها شنيده ايم كه بهتر است براي كف آكواريم Discus از هيچگونه پوششي استفاده نكنيم. من شخصا Discus را در انواع آكواريمها منجمله آكواريمهاي تزييني كه پر از گياهان آبي و جانوران ديگر هستند و يا آكواريمهاي كاملا خالي كه معمولا توسط ديگر پرورش دهنده ها توصيه ميشوند نگه داشته‌ام. اما من براي ماهي هاي خودم چه جوان باشند و چه آماده توليد مثل ، از يك لايه نازك ماسه بسيار ريز در كف استفاده ميكنم و بدين ترتيب تخليه آب نيز آسان تر ميشود چراكه ماسه ها فضولات ماهي ها را در زير خود پنهان ميكند و ماهي نيز از بازي با شن لذت ميبرد و براي پيدا كردن غذا در ماسه ها ميدمد. ولي معمولا با نگه داشتن Discus در آكواريم بدون كف پوش دچار مشكل نميشويد اما اگر تصميم به اين كار گرفتيد فراموش نكنيد كه حتما جداره خارجي كف آكواريم را رنگ بزنيد و يا به نحوي بپوشانيد تا ماهي خارج آكواريم را نبيند در غير اينصورت در روحيه آنها تاثير گذاشته و باعث ترسو و خجالتي شدن آنها ميشود.



    به غير از لايه ماسه كه در كف آكواريم ريخته ميشود من دوست دارم كه از تكه چوبهايي كه از خزه پوشيده شده اند و از گياهان معلق در آب همچون باقلاي آبي و از كوزه هاي گلي كه از ماسه و گياهان ديگر پر شده اند استفاده كنم. يك لامپ فلوروسنت با يك حباب گرم و يك حباب سرد نياز گياهان را به نور تامين ميكنند. ولي به ياد داشته باشيد كه روشن شدن ناگهاني آكواريم Discus باعث عكس العمل ناگهاني و جهش آن ميشود كه با استفاده از گياهان غوطه ور در آب – كه جلو رسيدن ناگهاني نور به Discus را ميگيرند - براحتي ميتوان از اين مسئله جلوگيري كرد.



    با تمام اين تفاسير من براي تانكر بيمارستان Discus يا تانكر قرنطينه از ماسه يا هيچ تجهيزات ديگري استفاده نميكنم. اگر اولين باري است كه از Discus نگهداري ميكنيد مسلما تانكر اوليه شما محل قرنطينه نيز خواهد بود. در اين صورت تانكر آب بايد به غير از فيلتر و هيتر و چراغها خالي از هرگونه تجهيزات اضافي باشد. دليل اين بي تجملي اينست كه شما بتوانيد ماهي خود را بدقت زير نظر بگيريد و از صحت و سلامت آن اطمينان حاصل كنيد چراكه خيلي وقتها ماهي سعي در پنهان كردن خود در پشت گياهان ، از چشم شما ميكند.و اگر قصد مداواي ماهي را داريد وجود گياهان و ماسه و ديگر تزيينات بي فايده و مزاحم خواهد بود. بعد از مداوا و اطمينان از سلامت ماهي ميتوانيد ديگر تجهيزات و تزيينات را اضافه كنيد. اين دوره قرنطيه نبايد كوتاهتر از 30 روز باشد. اگر ميخواهيد به آكواريم Discus خود ماهي ديگري اضافه كنيد ابتدا آنرا در تانكري حدااقل 38 ليتري نگه داري كنيد تا زماني كه كاملا از مبتلا و آلوده نبودن آنها مطمئن شويد.



    آيا شما از كيفيت آب لوله كشي منزلتان اطلاع داريد؟ البته اكثر آبهاي لوله كشي منازل با تغيير اندكي براي Discus مناسب خواهند بود. اگر شما از آب شير منزلتان براي نوشيدن استفاده ميكنيد اين آب قطعا ماهي شما را نخواهد كشت (البته در بعضي كشورها از آب شير براي نوشيدن استفاده نميشود). اگر ماهيان شما در سن و در حال توليد مثل هستند بايد كلر(cholorine) و كلرين (choloramine) را از آب جدا كنيد و pH آنرا تغيير دهيد ولي سختي آب مشكل حادي ايجاد نمي‌كند. بهترين آب براي Discus آب با سختي پايين كه كمي اسيدي باشد ، است. با اينحال بسياري از پرورش دهندگان Discus هاي جوان خود را در آب شير معمولي ديكلره شده ( منظور از ديكلره ، جداسازي كلر از آب است) و با pH كمتر نگهداري ميكنند.

    اين مسئله خيلي اهميت دارد كه قبل از درست كردن آكواريم ، كيفت آبي را كه ماهي شما قبلا در آن بوده را آزمايش كنيد يا بپرسيد. اگر ماهي مورد نظر شما در آب با pH خنثي نگهداري ميشده شما نيز بايد در ابتدا آبي با همان كيفيات در آكواريم خانه خود فراهم كنيد به جاي اينكه از pH هاي معمول 6 و 6.5 استفاده كنيد و هميشه سعي كنيد كه تغييرات اعمال شده در آب همواره به تدريج صورت گيرد.

    من بسياري از Discus هايم را در آب با pH بسيار پايين 4.5 نگه داري ميكنم البته آنهايي را كه در شرايط توليد مثل هستند و بصورت وحشي از زيستگاهشان گرفته شده اند نه ماهي هاي جواني را كه در آكواريم بدنيا آمده اند. ماهي هايي كه در حال رشد هستند معمولا در pH 6.5 نگه داري ميشوند چون امكان اينكه در آبي با pH كاملا متفاوت قرار بگيرند بسيار كم است.

    روشهاي زيادي براي تغيير pH آب وجود دارد كه از جمله آنها عبارتند از مواد از پيش آماده شده و يا كودهاي تصفيه كننده. بنابراين انتخاب هر يك از اين روشها به سليقه شخصي خودتان بستگي دارد.

    يكي از وسايلي كه براي من بسيار اهميت دارد pH سنج است. شما بايد همواره از اندازه pH بطور دقيق مطلع باشيد ولي بسياري از اين وسايل اندازه گيري دقت لازمه كار پرورش دهندگان Discus را ندارند.

    آب با pH در برخي موارد راحت تبخير ميشود و از آب آكواريم شما كاسته ميشود بنابراين pH آب بايد دائما اندازه گيري شود.



    همچنين در مورد قضاي ماهي خود از فروشنده آن سوال كنيد كه تابحال چه با آن ميداده است. اگر غذايي است كه Discus شما با ميل حاضر به خوردن است مقداري از آن را تهييه كنيد. همه Discus هاي من روزي حداقل يكبار تكه اي از گوشت قلب گاو را با اشتها ميخورند.

    اخيرا تحقيقاتي در مورد غذاي Discus در دانشگاه سنگاپور انجام شده كه نشان ميدهد كه وقتي به Discus گوشت تميز و ريز شده قلب گاو داده ميشود به حداكثر ميزان رشد خود ميرسد بدون اينكه هيچ ماده ديگري به غذاي آن اضافه شود.

    برخي افراد عادت دارند كه به ماهي هاي خود غذاهايي همچون ميگو يا حبوبات بدهند كه سود چنداني براي ماهيها ندارد. يكي از موادي كه باعث ايجاد تفاوت محسوسي در رنگ Discus ميشود زانتان (روناس) است كه ماده اي طبيعي است و بسيار مؤثرتر از پاپريكا(ميوه رسيده فلفل قرمز ) ميباشد. زانتان در گلبرگ‌هاي گل جعفري است و در بسياري از غذاهاي آماده نيز مي‌باشد).

    گوشت قلب گاو براي اينكه به Discus داده شود بسيار آلوده است و باعث چاق شدن ماهي ميشود. اگر شما جيره گوشت قلب گاو را طوري طبق برنامه زماني به ماهي بدهيد كه دقيقا قبل از تعويض آب آكواريم باشد بدين ترتيب آب آكواريمتان آلوده نخواهد شد. به غير از قلب گاو و فليكس Discus هاي سالم اشتهاي زيادي براي خوردن بسياري از غذاهاي ديگر دارند. اما مطلقا نبايد به آنها از انواع كرم هاي تيوبيفكس(Tubifex) يا كرمهاي سياه و يا انواع موجودات زنده آبي داده شود. البته اين نوع غذاها مورد علاقه بيشتر ماهي ها هستند اما خطر انگل هايي كه ممكن است در آنها وجود داشته باشد ريسك اين كار را بسيار بالا ميبرد. ازديگر غذاهايي كه مورد علاقه Discus و در عين حال بسيار آلوده است كرمهاي يخ زده هستند كه فكر اين انگلها مرا از دادن آنها به Discus هايم باز ميدارد. من تنها زماني از اين كرمها و موجودات آبي زنده به ماهيهايم ميدهم كه در حال مرگ باشند و احتياج مبرمي به غذاي انرژي زا كه مورد علاقه شان نيز ميباشد ، داشته باشند. در صورتي كه خواستيد از اين نوع غذاها استفاده كنيد ، بهتر است از ميگوي آب شور شسته شده استفاده كنيد كه از غذاهاي مورد علاقه Discus نيز هست.



    Discus ها معمولا با متانت و آرامش غذا ميخورند مگر اينكه اندوهگين يا پريشان باشند. سعي كنيد كه بيش از حد به ماهي هاي خود غذا ندهيد و يا آنها را گرسنه نگاه نداريد. بسيار خوب است كه باقي مانده غذاي ماهي ها را يك تا دو ساعت بعد از هر وعده از غذايشان از تانكر خارج كنيد. ماهي هاي در حال رشد بايد دو يا سه وعده در روز غذا داده شوند. آنها را زير نظر بگيريد و بيشتر از مقداري كه در يك ساعت ميتوانند بخورند به آنها ندهيد. Discus معمولا غذا را با اشتهاي زيادي در دقايق اول ميخورد ولي بعد از آن تنها به آن نوك ميزنند بنابراين اصلا در خارج كردن پس مانده ها عجله نكنيد.



    انتخاب جفت يا گروه كوچكي از Discus كه قرار است با هم زندگي كنند كار بسيار طاقت فرساييست. اصولا در اين رويه سلامت ماهي ها خيلي بيشتر از نژاد و رنگ آنها اهميت دارد. دنبال ماهي باشيد كه شكل ظريف و گردي دارد و اثر زخم يا نقصي بر روي آن ديد نميشود ، تعداد باله هايش درست باشد و اندازه چشمهاشي با اندازه ماهي تناسب داشته باشد. Discus ي كه چشمهاي بزرگ و جسه كوچكي دارد نشان دهنده اينست كه بشدت ترسانده شده و حداكثر رشد خود را نخواهد كرد. بدنبال Discus ي باشيد كه چشمهاي قرمز و يا كهربايي و يا رنگي روشن داشته باشد. رنگ سياه يا رنگهاي كدر نشان دهنده بيمار بودن ماهي است. حركت همزمان آبشش هاي ماهي نيز بسيار مهم است. به عنوان مثال اگر ماهي با يك آبشش خود به سختي نفس ميكشد و آبشش ديگر بسته مانده احتمالا آن ماهي به فلوك آبششي مبتلا شده. البته فلوك آبششي و بسياري ديگر از بيماريهاي Discus بسادگي با كمي تجربه و مراقبت درمان ميشوند اما اگر اين تجربه اول شما در زمينه نگهداري Discus است ، بهتر آنست كه شما براي بار اول با اين گونه مشكلات روبرو نشويد. شما همچنين بايد فضولات ماهي را نيز بنگريد. اگر ضايعات تيره اي در ته تانكر ديديد دليل خوبي براي اثبات سلامت ماهي و عدم ابتلاي آن به انگلهاي رودوي ميباشد. فضولات سفيد چه در ته آكواريم و چه متصل به بدن ماهي نشان دهنده انگلهايي چون كاپيلاريا ، هگزاميتا و ... ميباشد. باز گفتن اين نكته ضرورت دارد كه همه اين بيماريها قابل درمان هستند اما اين كار براي مبتديها كار خسته كننده و پر زحمتي خواهد بود. اگر شما ماهي خود را از يك فروشگاه خريداري ميكنيد خالي از فايده نيست كه ماهي را هنگام غذا خوردن نيز نگاه كنيد. اگر ديديد كه با اشتها غذا ميخورند ميتوانيد مطمئن باشيد كه در وضعيت خوبي هستند و در خانه شما نيز به اين صورت خواهند ماند.



    هنگامي كه ماهي را به خانه منقل ميكنيد به خاطر داشته باشيد كه آب آنرا كم كم با آب آكواريمتان همسان كنيد . به اين صورت كه از آب آكواريم در سطلي كه ماهي و آب آكواريم قبلي در آن هستند بريزيد. و وقتي كه آب ظرف پس از مدتي با اين كار دوبرابر شد ميتوانيد با يك تور يا دست خودتان ماهي را به آكواريم جديد منتقل كنيد ولي آب ماهي را هرگز در آكواريم خودتان نريزيد. چراغها را در روز اول يا حداقل تا زماني كه ماهي با آرامش شنا كند خاموش يا كم نور نگاه داريد. اين غير طبيعي نيست كه Discus بعد از انتقال به محل جديد براي چند ساعت در كف آكواريم بخوابند يا بي‌حركت بمانند. همچنين غير طبيعي نيست اگر در ده دقيقه‌ي اول هم شروع به حركت كنند و با آمدن به طرف شما درخواست غذا كنند. در هر صورت اگر در مراحل جابه جايي و رساندن ماهي ها به منزل شوك شديدي به آنها وارد نشده باشد همگي بعد از يك يا دو روز براي اولين وعده غذاي خود آماده خواهند بود.



    بعد از سكني گرفتن ماهي ها در خانه جديدشان شما باشد حتي الامكان از نزديك شدن و دست زدن به ماهي ها خودداري كنيد مگر اينكه واقعا نياز باشد. آنها به مرور زمان شما را خواهند شناخت وتعجب نكنيد اگر به هنگام نزديك شدن شما به سرعت فرار كرده و خود را مخفي كنند. پس عجله نكنيد. كنجكاوي زاتي آنها بالاخره باعث ميشود كه به شما خو بگيرند و پس از مدتي براي جلب توجه شما در جلوي آكواريم به خود نمايي بپردازند. موفق باشيد و از آكواريم خود لذت ببريد!

    منبع: saraman

  32. کاربران : 2 تشکر کرده اند از شما msmmaze برای ارسال این پست سودمند:


  33. #17
    msmmaze آواتار ها
    msmmaze آفلاين است کاربر خوب
    تاریخ عضویت
    Jun 2007
    محل سکونت
    P990i
    نوشته ها
    385
    تشکر
    982
    تشکر شده 1,265 بار در 383 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض

    بسمه تعالی
    اولین قدم برای نگهداری ماهی دیسکو س این است که با محیط طبیعی زندگی این آب زی زیبا آشنا شویم تا بتوانیم شرایط زندگی دیسکو س را در یک محیط مصنوعی برای این موجود زیبا شبیه سازی کنیم.
    محل زندگی این ماهی در رودخانه های آمازون می باشد که آمازون شامل بخشهایی از ونزوئلا، کلمبیا، برزیل و پرو است،این مناطق وسیع در فصول بارانی از طریق آب در ارتباط هستند و به همین دلیل این ماهی را می توان در آبهای کوچک آمازون یافت.
    بارانهای سنگین به طور جدی در دسامبر شروع به بارش میکنند اما سطح آب رودخانه تا ماه ژانویه تغییری نخواهد کرد .جالب است بدانید سه نوع آب در آمازون وجود دارد : آب سیاه ،آب پاک و آب سفید .
    · آب سیاه تمیز بسیار شبیه چای پاک و سیاه است .این آب ناشی از وجود اسیدهای هیومیک است که در داخل رودخانه ها در طول فصلهای باران نفوذ میکنند .
    · آب پاک در بسیاری از موارد در رودخانه هایی که به طور واقعی از قسمت اصلی آن تجزیه شده اند در طول فصول خشک سال زمانی که آبهای آمازون به پایین ترین نقطه خود میرسد یافت می شود . این رودخانه های کوچک معمولاً کف شنی دارند
    · آب سفید که ترکیبی از دو مورد فوق می باشد و مانند تمام آب آمازون بدون سدیم ، کلسیم و منیزیم ندارند ، می توان مطمئن بود که سختی کل بسیار پایین است .
    در این آبها ست که می توان ماهی دیسکو س یافت.یعنی آبی که سبک باشد که اصلی ترین فاکتور برای دارندگان ماهی دیسکو س بشمار می رود . دانستن شیمی آب بسیار مهم می باشد که به صورت جامه و کامل توضیح خواهم داد .البته به این امر واقف هستم که دوست داران دیسکو س خواستار دو فاکتور ph و دما نمی باشند
    اولین قدم برای ورود به دنیای شیمی ابزار لازم این کار است که ما از ساده ترین ابزار ممکن استفاده خواهیم کرد و شایان ذکر است که هدف کلی کمک به دوستان برای لذت بردن از نگهداری این ماهی زیبا میباشد .
    داشتن یک کیت سختی سنج آب که در کلیه کالای پزشکی ها با قیمت ارزان و مناسب یافت می شود الزامی است که شما بوسیله این کیت قادر خواهید بود سختی آب اکواریوم خویش را اندازه گیری نمایید و برای کنترل آن اقدام کنید. دانستن سختی آب بسیار مهم است زیرا دیسکوس در آبهای بسیار سبک زندگی میکند . یکی از واحد های اندازه گیری سختی آب PPM میباشد که کیت های موجود در بازار از این مقیاس اندازه گیری تبعیت می کنند.و شما با یک تیتراسیون ساده در کوتاه ترین زمان ممکن سختی آب استفاده شده برای اکواریومتان را بدست خواهید آورد .
    لازم به تذکر است که در بسیاری از مناطق کشور ما سختی آب بیش از150ppm میباشد.
    آب مناسب برای پرورش دیسکوس دارای سختی( 50 ppm) تا ( 130 ppm ) می باشد که آب به این سبکی در معدود مکانهای یافت میشود .دوستان عزیز اگر برچسب های روی بطری های آب معدنی را ملاحظه کنند خواهند فهمید که سختی را بر حسب ppm درج شده است و معمولاً بین 100 تا 170 ppm میباشد .سختی یکی از چند فاکتور است که در موردش به صورت مفصل صحبت خواهیم کرد.نکته بسیار جالب این است سختی رابطه مستقیم با منیزیم و کلسیم دارد .یکی از راه های مقرون به سرفه و آسان برای پایین آوردن سختی استفاده از رزین های کاتیونی می باشد رزین ها داراری درجه بندی های مختلف از نظر سایز و اندازه می باشند که شما می توانید از رزین های ریز که در فیلتر های خانگی استفاده میشود و این رزین ها باید زرد طلای و در بسته های که نور نبینند و خشک نشوند قرار داشته باشند اگر رنگ رزین ها قهوه ای شده باشد خراب است و از خرید ان پرهیز کنید .
    حال می پردازیم به روش درست استفاده کردن از رزین زیرا تعدادی از دوستان بیش از یک بار نمی توانند از رزین خریداری کرده استفاده کنند .وبه همین خاطر سریع سرخورده میشوند و این کار را بیهوده می پندارند.در صورتی که اگر شما به روش صحیح از رزین استفاده کنید خواهید توانست با یک لیتر رزین بیش از 1000 لیتر آب با سختی 450ppm را تا 150ppm پایین آورد البته با صبر و حوصله.
    شما برای این کار نیاز به
    1- یک ظرف پلاستیکی که حدوداً 10 تا 15 لیتر آب را در خود بتواند نگه دارد(( شما رزین را در یک جوراب دولا زنانه ریخته و سر جوراب را گره بزنید)) 2-
    2- به اندازه کل مساحت ظرف چهار لایه پشم شیشه ای که برای گلدوزی در خرازی ها یافت می شود و یا برای هود آشپزخانه استفاده میشود
    3- کاغذ صافی که از لوازم آزمایشگاههای میتوانید تهیه کنید
    4- Water pomp ، اگر بخواهین آب داخل اکواریوم را سبک کنید .که این کار توصیه نمیشود.
    آن را خوارج کنید این کار را چند بار تکرار کنید و بعد رزین را داخل کیسه مشکی قرار داده و در ان را گره بزنین
    ابتدا شما دو طرف ظرف را می بایستی برای ورود و خروج آب در ارتفاع مختلف، برای ورود در قسمت بالا و برای خروجی آب در قسمت پایین سوراخ کنید یک لیتر رزین را در یک جوراب دولا زنانه ریخته و سر جوراب را گره بزنید و در کف ظرف در طرف خروج آب قرار دهید و بر روی ان چهار لایه پشم شیشه قرار دهید . و در سر راه ورود آب کاغذ صافی را تعبیه کنید این کار ها برای فیلتر کليه ذرات و رسوبات معلق در آب را که شامل خاک – شن – ذرات آهن مربوط به لوله های انتقال آب و سایر نا خالصی ها را جدا میکند. اگر این کار را انجام ندهید رزین شما با یک بار گزر آب از روی آن خراب خواهد شد .در این کار پایین بودن سرعت جریان آب خیلی مهم است زیرا در جریان آب با سرعت پایین تبادل یونی بسیار آسانتر و سریعتر انجام میشود. آب خارج شده را در یک مخزن ذخیره کنید تا حجم مورد نظر شما به اندازه ای که می خواهید برسد بعد بوسیله کیت سختی سنج سختی آب ذخیره شده را اندازه گیری کنید توجه کنید که نمی توان ماهی را که ماه ها در آب با سختی بالا زندگی کرده است را ناگهان در آب با سختی پایین قرار داد ولی مطمئن باشید که دیسکوس در آب سبک رنگ زیباتری خواهد داشت و راحت تر تنفس میکند و استرس کمتری خواهد داشت
    با پایین آمدن سختی آب PH نیز پایین خواهد آمد که شرایط مطلوب تری را فراهم می کند.
    در پایان هر دور استفاده از رزین بهتر است آنرا احیا کرد رزین اشباه شده را حمام آب نمک دهید: رزین را داخل ظرف آب نمک اشباه شده فرو برین و بعد از چند دقیقه آن را خارج کنید این کار را چند بار تکرار کنید و بعد رزین را داخل کیسه مشکی قرار داده و در آن را ببندید.

    منبع: saraman

  34. کاربران : 2 تشکر کرده اند از شما msmmaze برای ارسال این پست سودمند:


  35. #18
    msmmaze آواتار ها
    msmmaze آفلاين است کاربر خوب
    تاریخ عضویت
    Jun 2007
    محل سکونت
    P990i
    نوشته ها
    385
    تشکر
    982
    تشکر شده 1,265 بار در 383 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض

    اسیدی کردن آب

    همانطور که قبلا نیز گفته شد دیسکاس ها در طبیعت در محیطی تقریبا اسیدی زندگی می کنند و تجربه نیز اثبات میکند که این گونه از ما هی ها در این شرایط رشدی سریع تر دارند. PH لازم برای آب آکواریوم دیسکاس مابین ۶.۵ تا ۷ می باشد .اگر به هر دلیلی PH اب بالاتر از این حد رفت و محیط قلیایی شد ۲ روش برای نرمال سازی آب وجود دارد که البته هرکدام دقت مخصوص به خود را می طلبد.
    ۱- تعویض مقداری از آب آکواریوم.
    به عنوان مثال یک سوم از آب آکواریوم را برداشته و با آبی که به مدت ۲۴ ساعت مانده و همچنین PH آن نیز چک شده است( قلیایی نیست ) جایگزین کنید.
    اما راه حل بهتر معمولا راه دوم می باشد زیرا هیچ وقت آب لوله کشی که ما از آن استفاده میکنیم اسیدی نیست.
    ۲- اسیدی کردن آب
    فرض می کنیم که شما مقداری اب را حجم آن یک سوم کل آب آکواریوم است و به مدت ۲۴ ساعت مانده است در اختیار دارید و PH آن را نیز چک کرده و می فهمید که بالاتر از ۷ و یا ۷ می باشد ( معمولا همین طور است )
    مقدار ۵ تا ۱۰ قاشق شکر را در آب جوش مخلوط کرده و محلول به دست آمده را در یک بطری پلاستیکی بریزید ( بطری نوشابه خانواده ). حال ۲ قاشق مخمر جو را نیز به آن اضافه کرده و شیشه را از اب پر کنید به طوری که چیزی حدود یک پنجم از شیشه خالی بماند. درب بطری را محکم ببندید و هر ۱ ساعت یکبار به مدت ۵ دقیقه آنرا تکان دهید. یعد از گذشت چند ساعت در داخل بطری گاز کربنیک ایجاد می شود ( البته اگر مستقیما به گاز کربنیک خالص دسترسی دارید نیازی به این کارها نمی باشد ) . درب بطری را سوراخ کنید و یک شیلنگ مخصوص پمپ هوا ( همون شیلینگ های نازک ) را به درون درب بطری فرو کنید به طوری که ۱ سانتیمتر پایین تر از درب بطری قرار بگیرد. حال با چسب تمامی منافذ مابین درب و شیلنگ را کامل بگیرید . سر دیگر شیلنگ را به داخل آبی که آماده کرده اید فرو کنید.مشاهده میکنید که حباب های گاز کربنیک به آرامی وارد آب می شوند. هر چند دقیقه یک بار با یک وسیله آب را به هم بزنید و PH آن را چک کنید. هنگامی که PH به حدود ۶ رسید دست نگاه دارید و آب را به آرامی و در چندین نوبت با یک سوم آب آکواریوم تعویض کنید.
    مشاهده می کنید که PH آب آکواریوم شما پایین می آید.
    گاز کربنیک تولید شده در آب حل شده و تولید اسید کربنیک می کند که این اسید محیط آب را اسیدی میکند.
    توجه:
    به هیچ عنوان این کا را مستقیما با آب درون آکواریوم انجام ندهید زیرا این فرآیند ممکن است سریع اتفاق بیافتد و محیط را ناگهان به اسیدی با PH بسیار پایین تغییر دهد و خطر مرگ سریع ماهی ها را به دنبال خواهد داشت.

    ببخشید پست های پشت سر هم زیاد شد. گفتم ایتارو دارم بذارم.
    منبع: saraman

  36. کاربران : 2 تشکر کرده اند از شما msmmaze برای ارسال این پست سودمند:


  37. #19
    msmmaze آواتار ها
    msmmaze آفلاين است کاربر خوب
    تاریخ عضویت
    Jun 2007
    محل سکونت
    P990i
    نوشته ها
    385
    تشکر
    982
    تشکر شده 1,265 بار در 383 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض

    ماهياني همچون سيچلايد و دسته سيمفيسادن (symphysodon) از خانواده Discus از ديد بسياري از پرورش دهندگان ماهياني هستند كه شديدا به آب تازه و در نتيجه تعويض آب نياز دارند. به اين ترتيب Discus كه به عنوان شاه ماهي آكواريم شناخته ميشود ظاهري زيبا و جذاب و رفتاري فوق‌العاده دارد.
    آب با دماي پايين استرس زاست و بمرور زمان باعث از بين رفتن Discus ميشود و بخصوص باعث آسيب پذير شدن نسبت به تاژكهاي(Flagellate ) رودوي يا هگزاميتا ميشود. بهترين دما براي اين ماهي بين 30ـ28 درجه سانتيگراد است و دماهاي بالاتر تا 32 درجه سانتيگراد براي زماني كه ماهي به خانه جديد خود منتقل ميشود.دماي بالا نيروزاست و ازاين رو تا ماهي‌ها به محيط جديد عادت كنند برايشان مفيد است. دماي بالاي آب براي زماني كه ماهي تحت درمان است نيز مفيد است چراكه سرعت سوخت و ساز بدن ماهي را افزايش ميدهد و موجب تاثير گذاري سريعتر داروها نيز ميگردد
    شما بايد قبل از آوردن Discus خود به خانه تانك آب آماده و فيلترهاي رشد كرده داشته باشيد. اين كار احمقانه ايي است اگر تصميم داريد ابتدا ماهي را خريده و سپس تانك آن را آماده كنيد چراكه اين روش قبلا امتحان شده و در اكثر موارد نتايج نام مطلوبي بدست آمده.
    اگر شما بدفعات يا بصورت مداوم آب را عوض نميكنيد فرقي نميكند كه شما چه فيلتري استفاده ميكنيد(تا زماني كه فشار زيادي نداشته باشد ). بسياري از پرورش دهندگان Discus كه از اسفنجهاي بزرگ تصفيه كننده آب در تانكرهايي با حداكثر 110 ليتر آب (كه زياد شلوغ نيستند) استفاده ميكنند از آن راضي هستند. براي تانكرهاي بزرگ با تعداد بيشتر ماهي بايد از سيستم تصفيه قويتري استفاده كرد. اگر شما در ابتداي كار هستيد و از ماهي هاي كوچك نگهداري ميكنيد از نوع اسفنجي كه باكتري‌هاي فيلتر زيستي در آن رشد كرده ميتوانيد براحتي استفاده كنيد و اگر نميتوانيد صبر كنيد تا باكتري‌ها بطور طبيعي رشد كنند ميتوانيد از باكتريهاي مخصوص تسريع رشد آن استفاده كنيد. با اين كار امكان انتقال بيماري با يك اسفنج كهنه و پير را نيز كاهش ميدهيد. براي 6 Discus جوان (5 تا 5.7 سانتيمتري) تانكري با 75 ليتر ظرفيت مناسب است و براي اينكه بتوانيد از آن براي بلند مدت استفاده كنيد تانكري 110 ليتري مناسب تر خواهد بود.
    معمولا بهتر است كه ما كار خود را با 6 ماهي شروع كنيم و حداقل اين رقم 3 ماهي خواهد بود زيرا امكان دعوا بين دو Discus وجود دارد و ماهي سوم در واقع ميتواند نقش ميانجي و خنثي كننده حس پرخاش جويانه دو ماهي ديگر را داشته باشد. با وجود اين ، در دعواهاي بين Discus هاي كوچك امكان كشته شدن يكي از آنها وجود ندارد و اين صحنه نه ديدني است و نه اينكه سودي براي هيچيك از دو ماهي دارد. نهايتاً بهترين راه اينست كه در ابتدا 3 جفت ماهي را در يك آكواريم قرار دهيم و بمرور زمان ماهيهاي ضعيفتر را از اين جمع خارج كنيم. در نهايت كار به جايي ميكشد كه تنها 2 ماهي در آكواريم خواهند ماند و اين دو ماهي جفتي بسيار ارزشمند خواهند بود كه احتمالا بزودي شروع به تخم ريزي خواهند كرد.
    خيلي وقتها شنيده ايم كه بهتر است براي كف آكواريم Discus از هيچگونه پوششي استفاده نكنيم. من شخصا Discus را در انواع آكواريمها منجمله آكواريمهاي تزييني كه پر از گياهان آبي و جانوران ديگر هستند و يا آكواريمهاي كاملا خالي كه معمولا توسط ديگر پرورش دهنده ها توصيه ميشوند نگه داشته‌ام. اما من براي ماهي هاي خودم چه جوان باشند و چه آماده توليد مثل ، از يك لايه نازك ماسه بسيار ريز در كف استفاده ميكنم و بدين ترتيب تخليه آب نيز آسان تر ميشود چراكه ماسه ها فضولات ماهي ها را در زير خود پنهان ميكند و ماهي نيز از بازي با شن لذت ميبرد و براي پيدا كردن غذا در ماسه ها ميدمد. ولي معمولا با نگه داشتن Discus در آكواريم بدون كف پوش دچار مشكل نميشويد اما اگر تصميم به اين كار گرفتيد فراموش نكنيد كه حتما جداره خارجي كف آكواريم را رنگ بزنيد و يا به نحوي بپوشانيد تا ماهي خارج آكواريم را نبيند در غير اينصورت در روحيه آنها تاثير گذاشته و باعث ترسو و خجالتي شدن آنها ميشود.
    به غير از لايه ماسه كه در كف آكواريم ريخته ميشود من دوست دارم كه از تكه چوبهايي كه از خزه پوشيده شده اند و از گياهان معلق در آب همچون باقلاي آبي و از كوزه هاي گلي كه از ماسه و گياهان ديگر پر شده اند استفاده كنم. يك لامپ فلوروسنت با يك حباب گرم و يك حباب سرد نياز گياهان را به نور تامين ميكنند. ولي به ياد داشته باشيد كه روشن شدن ناگهاني آكواريم Discus باعث عكس العمل ناگهاني و جهش آن ميشود كه با استفاده از گياهان غوطه ور در آب – كه جلو رسيدن ناگهاني نور به Discus را ميگيرند - براحتي ميتوان از اين مسئله جلوگيري كرد.
    با تمام اين تفاسير من براي تانكر بيمارستان Discus يا تانكر قرنطينه از ماسه يا هيچ تجهيزات ديگري استفاده نميكنم. اگر اولين باري است كه از Discus نگهداري ميكنيد مسلما تانكر اوليه شما محل قرنطينه نيز خواهد بود. در اين صورت تانكر آب بايد به غير از فيلتر و هيتر و چراغها خالي از هرگونه تجهيزات اضافي باشد. دليل اين بي تجملي اينست كه شما بتوانيد ماهي خود را بدقت زير نظر بگيريد و از صحت و سلامت آن اطمينان حاصل كنيد چراكه خيلي وقتها ماهي سعي در پنهان كردن خود در پشت گياهان ، از چشم شما ميكند.و اگر قصد مداواي ماهي را داريد وجود گياهان و ماسه و ديگر تزيينات بي فايده و مزاحم خواهد بود. بعد از مداوا و اطمينان از سلامت ماهي ميتوانيد ديگر تجهيزات و تزيينات را اضافه كنيد. اين دوره قرنطيه نبايد كوتاهتر از 15 روز باشد. اگر ميخواهيد به آكواريم Discus خود ماهي ديگري اضافه كنيد ابتدا آنرا در تانكري حدااقل 38 ليتري نگه داري كنيد تا زماني كه كاملا از مبتلا و آلوده نبودن آنها مطمئن شويد.
    آيا شما از كيفيت آب لوله كشي منزلتان اطلاع داريد؟ البته اكثر آبهاي لوله كشي منازل با تغيير اندكي براي Discus مناسب خواهند بود. اگر شما از آب شير منزلتان براي نوشيدن استفاده ميكنيد اين آب قطعا ماهي شما را نخواهد كشت (البته در بعضي كشورها از آب شير براي نوشيدن استفاده نميشود). اگر ماهيان شما در سن و در حال توليد مثل هستند بايد كلر(chlorine) و كلرين (choloramine) را از آب جدا كنيد و pH آنرا تغيير دهيد ولي سختي آب مشكل حادي ايجاد نمي‌كند. بهترين آب براي Discus آب با سختي پايين كه كمي اسيدي باشد ، است. با اينحال بسياري از پرورش دهندگان Discus هاي جوان خود را در آب شير معمولي ديكلره شده ( منظور از ديكلره ، جداسازي كلر از آب است) و با phکمتر نگهداري ميكنند.
    اين مسئله خيلي اهميت دارد كه قبل از درست كردن آكواريم ، كيفت آبي را كه ماهي شما قبلا در آن بوده را آزمايش كنيد يا بپرسيد. اگر ماهي مورد نظر شما در آب با pH خنثي نگهداري ميشده شما نيز بايد در ابتدا آبي با همان كيفيات در آكواريم خانه خود فراهم كنيد به جاي اينكه از pH هاي معمول 6 و 6.5 استفاده كنيد و هميشه سعي كنيد كه تغييرات اعمال شده در آب همواره به تدريج صورت گيرد.
    من بسياري از Discus هايم را در آب با pH بسيار پايين 4.5 نگهداري ميكنم البته آنهايي را كه در شرايط توليد مثل هستند و بصورت وحشي از زيستگاهشان گرفته شده اند نه ماهي هاي جواني را كه در آكواريم بدنيا آمده اند. ماهي هايي كه در حال رشد هستند معمولا در pH 6.5 نگه داري ميشوند چون امكان اينكه در آبي با pH كاملا متفاوت قرار بگيرند بسيار كم است.
    روشهاي زيادي براي تغيير pH آب وجود دارد كه از جمله آنها عبارتند از مواد از پيش آماده شده و يا كودهاي تصفيه كننده. بنابراين انتخاب هر يك از اين روشها به سليقه شخصي خودتان بستگي دارد.
    يكي از وسايلي كه براي من بسيار اهميت دارد pH سنج است. شما بايد همواره از اندازه pH بطور دقيق مطلع باشيد ولي بسياري از اين وسايل اندازه گيري دقت لازمه كار پرورش دهندگان Discusا ندارند.
    Ph با آب در برخي موارد راحت تبخير ميشود و از آب آكواريم شما كاسته ميشود بنابراين pH آب بايد دائما اندازه گيری شود.
    يكي از موادي كه باعث ايجاد تفاوت محسوسيدر رنگ Discus ميشود زانتان (روناس) است كه ماده اي طبيعي است و بسيار مؤثرتر از پاپريكا(ميوه رسيده فلفل قرمز ) ميباشد. زانتان در گلبرگ‌هاي گل جعفري است و در بسياري از غذاهاي آماده نيز مي‌باشد
    گوشت قلب گاو براي اينكه به Discus داده شود بسيار آلوده است و باعث چاق شدن ماهي ميشود. اگر شما جيره گوشت قلب گاو را طوري طبق برنامه زماني به ماهي بدهيد كه دقيقا قبل از تعويض آب آكواريم باشد بدين ترتيب آب آكواريمتان آلوده نخواهد شد. به غير از قلب گاو و فليكس Discus هاي سالم اشتهاي زيادي براي خوردن بسياري از غذاهاي ديگر دارند. اما مطلقا نبايد به آنها از انواع كرم هاي تيوبيفكس(Tubifex) يا كرمهاي سياه و يا انواع موجودات زنده آبي داده شود. البته اين نوع غذاها مورد علاقه بيشتر ماهي ها هستند اما خطر انگل هايي كه ممكن است در آنها وجود داشته باشد ريسك اين كار را بسيار بالا ميبرد. ازديگر غذاهايي كه مورد علاقه Discus و در عين حال بسيار آلوده است كرمهاي يخ زده هستند كه فكر اين انگلها مرا از دادن آنها به Discus هايم باز ميدارد. من تنها زماني از اين كرمها و موجودات آبي زنده به ماهيهايم ميدهم كه در حال مرگ باشند و احتياج مبرمي به غذاي انرژي زا كه مورد علاقه شان نيز ميباشد ، داشته باشند. در صورتي كه خواستيد از اين نوع غذاها استفاده كنيد ، بهتر است از ميگوي آب شور شسته شده استفاده كنيد كه از غذاهاي مورد علاقه Discus نيز هست.
    Discus ها معمولا با متانت و آرامش غذا ميخورند مگر اينكه اندوهگين يا پريشان باشند. سعي كنيد كه بيش از حد به ماهي هاي خود غذا ندهيد و يا آنها را گرسنه نگاه نداريد. بسيار خوب است كه باقي مانده غذاي ماهي ها را يك تا دو ساعت بعد از هر وعده از غذايشان از تانكر خارج كنيد. ماهي هاي در حال رشد بايد دو يا سه وعده در روز غذا داده شوند. آنها را زير نظر بگيريد و بيشتر از مقداري كه در يك ساعت ميتوانند بخورند به آنها ندهيد . Discus معمولا غذا را با اشتهاي زيادي در دقايق اول ميخورد ولي بعد از آن تنها به آن نوك ميزنند بنابراين اصلاً در خارج كردن پس مانده ها عجله نكنيد.
    انتخاب جفت يا گروه كوچكي از Discus كه قرار است با هم زندگي كنند كار بسيار طاقت فرساييست. اصولا در اين رويه سلامت ماهي ها خيلي بيشتر از نژاد و رنگ آنها اهميت دارد. دنبال ماهي باشيد كه شكل ظريف و گردي دارد و اثر زخم يا نقصي بر روي آن ديد نميشود ، تعداد باله هايش درست باشد و اندازه چشمهاشي با اندازه ماهي تناسب داشته باشد. Discus ي كه چشمهاي بزرگ و جسه كوچكي دارد نشان دهنده اينست كه بشدت ترسانده شده و حداكثر رشد خود را نخواهد كرد. بدنبال Discus ي باشيد كه چشمهاي قرمز و يا كهربايي و يا رنگي روشن داشته باشد. رنگ سياه يا رنگهاي كدر نشان دهنده بيمار بودن ماهي است. حركت همزمان آبشش هاي ماهي نيز بسيار مهم است. به عنوان مثال اگر ماهي با يك آبشش خود به سختي نفس ميكشد و آبشش ديگر بسته مانده احتمالا آن ماهي به فلوك آبششي مبتلا شده. البته فلوك آبششي و بسياري ديگر از بيماريهاي Discus بسادگي با كمي تجربه و مراقبت درمان ميشوند اما اگر اين تجربه اول شما در زمينه نگهداري Discus است ، بهتر آنست كه شما براي بار اول با اين گونه مشكلات روبرو نشويد. شما همچنين بايد فضولات ماهي را نيز بنگريد. اگر ضايعات تيره اي در ته تانكر ديديد دليل خوبي براي اثبات سلامت ماهي و عدم ابتلاي آن به انگلهاي رودوي ميباشد. فضولات سفيد چه در ته آكواريم و چه متصل به بدن ماهي نشان دهنده انگلهايي چون كاپيلاريا ، هگزاميتا و ... ميباشد. باز گفتن اين نكته ضرورت دارد كه همه اين بيماريها قابل درمان هستند اما اين كار براي مبتديها كار خسته كننده و پر زحمتي خواهد بود. اگر شما ماهي خود را از يك فروشگاه خريداري ميكنيد خالي از فايده نيست كه ماهي را هنگام غذا خوردن نيز نگاه كنيد. اگر ديديد كه با اشتها غذا ميخورند ميتوانيد مطمئن باشيد كه در وضعيت خوبي هستند و در خانه شما نيز به اين صورت خواهند ماند.
    هنگامي كه ماهي را به خانه منتقل ميكنيد به خاطر داشته باشيد كه آب آنرا كم كم با آب آكواريمتان همسان كنيد . به اين صورت كه از آب آكواريم در سطلي كه ماهي و آب آكواريم قبلي در آن هستند بريزيد. و وقتي كه آب ظرف پس از مدتي با اين كار دوبرابر شد ميتوانيد با يك تور يا دست خودتان ماهي را به آكواريم جديد منتقل كنيد ولي آب ماهي را هرگز در آكواريم خودتان نريزيد. چراغها را در روز اول يا حداقل تا زماني كه ماهي با آرامش شنا كند خاموش يا كم نور نگاه داريد. اين غير طبيعي نيست كه Discus بعد از انتقال به محل جديد براي چند ساعت در كف آكواريم بخوابند يا بي‌حركت بمانند. همچنين غير طبيعي نيست اگر در ده دقيقه‌ي اول هم شروع به حركت كنند و با آمدن به طرف شما درخواست غذا كنند. در هر صورت اگر در مراحل جابه جايي و رساندن ماهي ها به منزل شوك شديدي به آنها وارد نشده باشد همگي بعد از يك يا دو روز براي اولين وعده غذاي خود آماده خواهند بود.
    بعد از سكني گرفتن ماهي ها در خانه جديدشان شما باشد حتي الامكان از نزديك شدن و دست زدن به ماهي ها خودداري كنيد مگر اينكه واقعا نياز باشد. آنها به مرور زمان شما را خواهند شناخت وتعجب نكنيد اگر به هنگام نزديك شدن شما به سرعت فرار كرده و خود را مخفي كنند. پس عجله نكنيد. كنجكاوي زاتي آنها بالاخره باعث ميشود كه به شما خو بگيرند و پس از مدتي براي جلب توجه شما در جلوي آكواريم به خود نمايي بپردازند. موفق باشيد و از آكواريم خود لذت ببريد ..

    منبع: saraman

  38. کاربران : 2 تشکر کرده اند از شما msmmaze برای ارسال این پست سودمند:


  39. #20
    msmmaze آواتار ها
    msmmaze آفلاين است کاربر خوب
    تاریخ عضویت
    Jun 2007
    محل سکونت
    P990i
    نوشته ها
    385
    تشکر
    982
    تشکر شده 1,265 بار در 383 پست
    لايك دريافتي
    0
    لايك كرده
    0

    پیش فرض

    آماده سازی
    وقتی که یک آکواریم جدید را نصب می کنید، مهمترین مرحله ای که قابل بحث است معروف به چرخه و سیکل آکواریم می باشد. اولین دوره ( که حدود 4 الی 6 هفته طول می کشد )، زمانی است که کلونی باکتریهای مفید شروع به رشد می کنند و به چرخه تجزیه مواد زائد تولید شده بوسیله آبزیان، کمک می نمایند. در طول چرخه آکواریم، سموم - بیشتر آمونیاک و نیتریت -? به میزان بالایی افزایش می یابند تا زمانی که کلونی باکترهای مفید به حد کافی برای تجزیه آنها رشد کنند.? از هنگامی که وجود زباله ها و مواد دفعی ماهی ها به عنوان نقطه آغازین چرخه آکواریم به حساب می آمد، بطور سنتی چرخه را به این نحو آغاز می کردند که تعدادی ماهی مقاوم و قوی (مانندZebra Danios) را به آکواریم می افزودند و اجازه می دادند که مواد دفعی آنها چرخه آکواریم را برقرار کنند. این متد براستی مؤثر است، هرچند که این سموم حتی برای ماهی های مقاوم هم بسیار استرس زا هستند. آمونیاک سمی است بسیار قوی و اثر آن بر روی دستگاه تنفس ماهی ها را می توان با اثر شامپویی که به چشم انسان وارد می شود مقایسه کرد - می سوزاند! - حتی بدتر از این، سبب پایداری آسیب بافتهایی می شود که در تنفس ماهی نقش دارند. این آسیب ها بقدری جدی هستند که ممکن است باعث مرگ ماهیها شوند و حتی اگر برخی از آنها بتوانند این وضعیت را تحمل کنند، طول عمر آنها بسیار کاهش خواهد یافت و اغلب بجای اینکه 3 تا 10 سال عمر مفید داشته باشند، ظرف چند ماه می میرند. در بسیاری از موارد، مردم برای شروع کار و در آکواریمی که تازه آنرا به کار انداخته اند برخی از ماهیانی را انتخاب می کنند که اصلاً تمایلی به قرار گرفتن در چنین محیط به اصطلاح صفر کیلومتری را ندارند. آنها این ماهی ها را می خرند فقط به خاطر اینکه کسی به آنها گفته این ماهی ها برای شروع چرخه خوب هستند؛ اگر واقعاً اینطور باشد.
    در سالهای اخیر، اکنون که اطلاعات? بیشتری در مورد شیمی و بیولوژی ماهی های آکواریمی دریافتیم، به این تشخیص رسیده ایم که تنها عامل لازم برای انجام شدن چرخه ابتدایی، مواد دفعی ماهی ها نیست، بلکه خود آمونیاک است. بنابراین به این نکته می رسیم که از خود درباره ضرورت قرار دادن ماهی های ضعیفمان در معرض عذاب و شکنجه ای که در بالا شرح آن رفت، سؤال کنیم. خوشحالم از این که باید بگویم جواب اینست: واقعاً ضرورتی ندارد.
    ?
    روند رشد در چرخه آکواریم روشی است که به? (Fishless Cycling) یعنی چرخه فاقد ماهی معروف است. این روش بیشتر از روش سنتی، انسانی بنظر می رسد چرا که - همانطور که از نامش پیداست - در آن از ماهی استفاده نمی شود. انجام آن بسیار ساده است و من چرخه آکواریم های بسیاری را به این روش برقرار کردم و از نتایج آن بسیار راضی و خشنودم. چرخه آکواریم در زمان طبیعی خودش? انجام می شود و شما واقعاً نمی توانید آن چرخه را به اجبار بوجود آورید. اگرچه من در تجربیاتم روش برقراری چرخه بدون وجود ماهی را بسیار سریعتر از روش سنتی یافتم. آکواریم 100 لیتری من که چرخه آن با روش سنتی برقرار شده بود شش هفته کامل طول کشید.? در حالی که با این متد به نتایج زیر دست یافتم:
    ?
    آکواریم 40 لیتری (10گالن ) - بدون گیاه هفت روز
    آکواریم 70 لیتری (18گالن )- گیاهدار 2 هفته
    آکواریم 23 لیتری ( 6 گالن )- گیاهدار? 10 روز
    آکواریم 23 لیتری ( 6 گالن ) - بدون گیاه? 3 هفته

    این روش چطور کار می کند ؟
    تنها به دو چیز احتیاج دارید: منبعی از آمونیاک و کیت آزمایش برای ترکیبات نیتروژن.
    شما یک کیت برای آزمایش آمونیاک نیاز دارید و یکی برای نیتریت. داشتن یک کیت برای نیترات نیز می تواند بخوبی کمک کننده باشد، اما من دریافتم که همان دو کیت اول برای ایجاد این چرخه مهمتر و کافی است. ( دقت کنید که دو اسم نیتریت و نیترات با وجود شباهت زیادی که به هم دارند، دو فاکتور متفاوت می باشند که نقش آنها در چرخه نیتروژن و آسیبی که به ماهی ها وارد می کنند کاملاً متفاوت است. ) این کیت های آزمایش را در لوازم آزمایشگاهی تهیه کرد.
    بسیار خوب است که یک پیمانه درجه بندی شده برای اندازه گیری مقدار آمونیاکی که اضافه می کنید داشته باشید و همینطور تمام وسایلی که در نهایت برای تعویض آب به آنها نیاز دارید. برخی از مردم، ترجیح می دهند برای انجام این چرخه? از محصولات تجاری استفاده کنند و برخی نیز فکر می کنند که این محصولات فقط عامل هدر دادن پول است. اینها همه عقاید شخصی است و شما بطور قطع می توانید چرخه را بدون استفاده از باکتری های بسته بندی شده در بطری های تجاری هم ایجاد کنید چرا که آنها همه جا هستند، حتی بطور معلق در هوا.
    اگر شما یک آکواریم دیگر که قبلاً نصب شده باشد در دسترس خود دارید، استفاده از شن های آن می تواند در ایجاد چرخه بسیار کمک کننده باشد.این شن ها را در داخل یک جوراب یا جوراب شلواری قرار دهید و سر آنرا گره بزنید، سپس آنرا ته آکواریم جدیدی که بکار انداختید بگذارید تا اینکه بخوبی با باکتریهای عالی بذرپاشی شود. همچنین مقداری آب تمیز از آکواریم قدیمی به آکوراریم جدید اضافه کنید که به ایجاد چرخه کمک می نماید. حقه دیگری که می توانید بکار ببرید این است که فیلتر آکواریم جدید را برای یک هفته در آکواریم قدیمی قرار دهید و بعد به آکواریم جدید منتقل نمایید. یا اینکه بسادگی لوازم فیلتر جدید را برای یک هفته در آکواریم قدیمی قرار دهید و بعد آنرا در فیلتر مناسب قرار داده و? قبل از شروع چرخه در آکواریم جدید بگذارید.اگر هم که این آکواریم جدید اولین آکواریم شماست و دسترسی به آکواریم قدیمی نیز ندارید، اصلاً نگران نباشید، چرا که باز هم می توانید از روش چرخه بدون ماهی استفاده کنید.
    بسیار خوب، دکوراسیون را قرار دادید و آکواریم را پر نمودید، فیلتر هم بخوبی بکار خود مشغول است. دمای آب را به اندازه 30 تا 32 درجه بالا ببرید . این عمل به سرعت چرخه کمک می نماید. اما نیاز نیست که شما صبر کنید تا دما به این حد برسد و بعد آمونیاک را اضافه کنید . این کار را بعد از پر کردن آکواریم ، هر زمان که خواستید می توانید انجام دهید. اگر می خواهید که یک آکواریم محتوی گیاه داشته باشید، حتماً در طول چرخه این گیاهان را اضافه کنید ( برعکس ماهی ها، گیاهان مقادیر کم آمونیاک را دوست دارند) اما در اینصورت دما را به 25 تا 27 درجه کاهش دهید چرا که بیشتر گیاهان آب گرم را دوست ندارند.
    کیت آزمایش آمونیاک خود را آماده کنید. مقداری آمونیاک اضافه نمایید. با مقدارکم شروع کنید. فقط دو قاشق چایخوری برای یک آکواریم کوچک ( حدود 40 لیتر آب ) و نصف? فنجان برای آکواریم های بزرگ ( حدود 200 لیتر ). حدود یک ساعت صبر کنید و اجازه بدهید که آمونیاک منتشر شود و بگردش درآید. حال آزمایش کنید. هدف شما باید قرائت رنج آمونیاک در حدود 3 تا 5? میلی گرم بر لیتر(یا ppm) باشد. اگر قرائت آمونیاک صفر بود.مقدار بیشتری به آب اضافه کنید نه خیلی زیاد؛ به هر صورت شما یک ماده شیمیایی سمی را به کار می برید. اجازه بدهید که آکواریم به کار خود ادامه دهد. دوباره آزمایش کنید. به همین روش آنقدر این اضافه کردن آمونیاک و تست کردن را ادامه دهید تا اینکه به هدف تعیین شده برسید. برای اینکار ممکن است بخواهید که از محصولات تجاری استفاده کنید. فراموش نکنید که باکتریهای تجاری در بطری ها و به فرم آمونیاک غیر سمی وجود دارند و اگر از آنها استفاده می کنید قرائت آمونیاک شما بالاتر از حدی خواهد رفت که در هنگام استفاده نکردن از این محصولات شاهد هستید. شما ممکن است رنج آمونیاک را بالاتر از 6 ppm? (parts per million ( مشاهده کنید که برای ماهی ها بسیار سمی است اما تا زمانی که از ماهی در چرخه استفاده نمی کنید نیازی به نگرانی در این زمینه نیست.
    بلافاصله پس از اینکه به رنج بالای آمونیاک دست یافتید، اضافه کردن آنرا قطع کنید و حالا زمانی است که باید در انجام آزمایش? و اندازه گیری مقدار آن صبور باشید. اجازه دهید همه چیز روند خود را طی کند و به آزمایش آب ادامه دهید. روزی یکبار مناسب است و یا یک روز در میان. بعد از چند روز می توانید آزمایش مقدار نیتریت را مثل آمونیاک شروع کنید. اگر مقادیری? از نیتریت را مشاهده نکردید،مسئله ای نیست. این مسئله نیاز به زمان دارد. هنوز تعویض آب را انجام ندهید و باز هم اجازه بدهید که همه چیز روال خود را دنبال کند. وقتی میزان آمونیاک? شروع به کاهش کرد باید بتوانید مقادیری از نیتریت را اندازه گیری کنید. وقتی که مقدار آمونیاک به صفر کاهش یافت، دوباره شروع کنید به اضافه کردن روزانه مقدار کمی از آن. فقط حدود یک قاشق چایخوری.
    هر وقت دیدید که میزان نیتریت شما به ماکسیسم خود رسیده و شروع به کاهش کرد، بدانید که تقریباً کارتان تمام شده است. در تجربیاتی که من داشتم چرخه آکواریم سه تا چهار روز بعد از این زمان کامل شد. اما این زمان برای افراد مختلف ممکن است متفاوت باشد. زمانی که میزان نیتریت و آمونیاک به صفر رسید چرخه آکواریم شما کامل شده است. حالا زمان آن است که مقدار زیادی از آب آکواریم را تعویض کنید ( در حدود 50 تا 80 درصد ). لوازم فیلتر خود را تعویض نکنید و در حین تعویض آب شن های کف آکواریم را نیز تمیز ننمایید. آکواریم را دوباره با آب مناسب پر کنید و دمای آن را تا حدی که برای ماهی انتخاب شده نیاز است پایین بیاورید. اجازه دهید که چند ساعت یا برای تمام مدت شب، همه چیز روال خود را طی کند .? دوباره میزان آمونیاک و نیتریت را چک کنید و اگرمیزان هر دوی آنها هنوز صفر بود، چرخه آکواریم به خوبی انجام شده و آماده پذیرش ماهی می باشد.?
    اگرچه در اکثر منابع این طور ذکر شده که بهتر است همه ماهی ها را دریک زمان به آکواریم وارد کنیم، برای آکواریم های با جمعیت های بالا و خصوصاً برای افراد مبتدی ، بهتر است که ماهی ها به آهستگی و با فاصله اضافه شوند- تنها چند عدد در هفته، تا اینکه -? صرفنظر از روش کامل شدن چرخه آکواریم - کلنی باکتریها همزمان با افزایش فضولات ماهی ها، فرصت رشد داشته باشند. اضافه کردن تمام ماهی ها در یک زمان اغلب سبب می شود که میزان آمونیاک و نیتریت حتی در آکواریم هایی که چرخه آن به خوبی انجام شده افزایش یابد که ممکن است باعث تلفات گروهی ماهیان و یا سبب ایجاد بیماری شود که علت آن سست و ضعیف شدن ماهی هاست. درصورتیکه جمعیت آکواریم بالاست، سرعت افزودن تدریجی ماهی ها باید به گونه ای باشد که جمعیت آکواریم، یک ماه بعد از پایان چرخه، کامل شود.




    مواد غذایی و فواید آنها

    پروتئينها و مواد انرژی زا: پروتئينها از جمله مواد اصلی و ضروری برای رشد ماهیها هستند و بطور کلی قسمت بیشتر وزن آنها را تشکیل میدهند اما در تهیه برنامه رژیم غذایی مناسب برای بیشتر ماهیها لزومی ندارد که پروتئينها را در درجه اول اهمیت قرار دهیم.
    از طرف دیگر پروتئينها خود دارای ترکیباتی چون آمينواسیدها هستند که در بدن ماهی از آنها برای ساختن آنزیمها و بافتهای جدید استفاده میشود. با این وجود درجه نیاز ماهی به پروتئينها و طبعاً اهمیت آنها در طی رشد و تکامل ساختار بدن ماهیها با توجه به منبع و شکل آماده سازی غذا متفاوت است. طبق تحقیقات به عمل آمده اکنون میدانیم كه ماههای دیگر و بطور كلي غذاهای دريايي بهترین نوع غذا برای ماهيهاي آكواريمي هستند چراکه آمينواسیدها موجود در آنها براحتی هضم و جذب میشوند. به یاد داشته باشید كه غذاهايي كه در درجه حرارت بالا تهیه شده اند خواص غذايي خود را از دست داده اند زیرا در آمينو اسيدها بر اثر گرمای زیاد با مواد دیگر تركيب میشوند و دیگر براحتی قابل جذب نخواهند بود.
    ساختار بيولوژيكي ماهیها كارايي بسیار بالايي در تبدیل غذا به بافتها دارد بهمين خاطر است كه ماهیها نسبت به دیگر حیوانات برای رشد به غذای كمتري نیاز دارند. بنابراین زیاد غذا دادن به ماهی نتنها به هدر دادن منابع مالی و زمانی است بلکه باعث آلودگی و کاهش كيفيت آب آكواريمها نیز خواهد شد. این مسئله و استفاده بیرویه از مواد و داروهای شیمیایی بویژه برای کسانی که از ماههای نواحی گرمسیر استوایی نگهداری میکنند حائز اهمیت است.
    پروتئین برای نوزاد ماهیها

    نوزاد از تخم در آمده ماهی به سرعت رشد میکند و به همان نسبت نیاز به وعده های غذایی سرشار از پروتئينها و مواد معدنی دارد. در زیستگاه وحشی آنها در طبیعت پروتئينها بطور خالص تقریباً 50 درصد وعده های غذایی آنها را تشکیل میدهد. پس ما باید سعی کنیم تا در زیستگاه مصنوعی آنها - یعنی آکواریمها -? نیز این مواد را در غذای آنها بگنجانیم. هر چقدر که ماهی از نظر سنی و حجمی بزرگتر میشود نیاز آن به پروتئین کمتر میشود بطوری که 35 تا 40 درصد پروتین (در هر وعده) برای ماهیهای جوان بالغ کافی است.
    چربیها و اسیدهای چرب

    وظیفه اصلی چربیها تولید انرژی برای فعالیتهای عضلانی است تا پروتئينها صرف رشد بدنی ماهی شوند گرچه کربوهیدراتها نیز میتوانند به جايی چربیها عمل کنند. اگر رژیم غذایی مناسب برای ماهی تهیه شود بطوری که انرژی لازم به آن برسد بدون چاق شدن ، ماهی رشد کامل خود را هم خواهد کرد. بخصوص که ماهیهای آكواريمي استعداد بیشتری برای چاق شدن دارند زیرا برای بدست آوردن غذا انرژی زیادی صرف نمیکنند.
    رنگدانه های كاروتنويد

    رنگدانه های كارتنويد كه در چربی حل میشوند (كاروتين و زانتوفيليس) باعث رنگ بخشیدن به پوست ، گوشت و تخمهای بسیاری از ماهیها هستند. من مقاله ای خواندم که حاکی از اهمیت ویژه غذایی این رنگدانه ها نیز بود.

    حتی يكي از عوامل که در بقای تخمهای لقاء یافته و خارج شدن لارو از آنها تاثیر دارد تمركز همين ذرات در نطفه تخم و رژیم غذايي ماهی ماده قبل از تخمریزی است. همچنین ذرات كاروتنويد بنوعی وظیفه محافظت از غشاء بسیار نازک و دیگر قسمتهای حساس تخمها را دارند. فراموش نكنيد در صورت وجود رنگدانه های كاروتنويد در غذای ماهی باید مقدار ویتامین E و آنتی اکسیدان ها را نیز افزایش داد.
    نکته اساسی دیگری در ضمينه غذای ماهی باید به آن توجه کرد اینست که مقدار نامناسب برخی از مواد معدنی و آمينو اسید ها و ویتامینها در برنامه غذايي ماهی میتواند منجر به بروز آب مروارید و در نهایت كوري ماهی شود که مشکل بسیاری از علاقه مندان به نگهداری دیسکوس است. آنها معمولا شکایت ميكنند كه حاله سفید ابر مانندی بر روی چشم ماهی ظاهر شده و غالبا آنرا اشتباها نوعی انگل تصور ميكنند و سعی ميكنند كه آنرا با داروها و آنتی بيوتيكهاي مختلف درمان کنند. در صورتی كه حاله سفید همان آب مروارید است كه بر اثر سوء تغذیه ایجاد شده.
    ?در آخر باید بگویم نمونه يك برنامه غذايي متنوع و مقوی که کليه مواد مورد نیاز ماهی را به آن میرساند میتواند شامل مواد زیر باشد:
    ميگوي آب شور ، گوشت تازه ماهی بصورت ریز ریز شده ، جلبک های دریایی ، گوشت قلب گاو كه چربیها و رگها و اضافات آن کاملا جدا شده باشند. همچنین اضافه کردن سبزیجات به غذای آماده سودمند خواهد بود.
    برای داشتن ماهی ای سالم و تندرست تغذیه صحیح و مکفی همان اندازه اهمیت دارد كه کیفیت آب در سلامت آن موثر است.

    منبع: saraman

  40. کاربران : 2 تشکر کرده اند از شما msmmaze برای ارسال این پست سودمند:


صفحه 1 از 18 1234511 ... آخرینآخرین

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
قدرت گرفته از ویبولتین ،اکنون ساعت 02:40 AM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +4.5 می باشد.
کليه حقوق اين سايت متعلق به  شرکت فرهنگ سازان  است.هر گونه استفاده از مطالب اين سايت پيگرد قانوني دارد
سئو و بهينه سازي : سئو
Powered by vBulletin® Version 4.2.2 Copyright © 2014 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved