انجام كارها با فرامين ويندوز (بدون موس و تنها با صفحه كليد)

[alfredo]

اول خواستم كل مطلب را همينجا بنويسم اما چون اينجا در مورد خط فرمان بود و بخش پنجره اي و ويندوزي آن مرتبط با ويندوز ميشد تصميم گرفتم كه بخش اول و دوم كه در مورد ساختار و كاركرد فايل boot.ini و ويرايش آن در ويندوز ميشد را در بخش تالار سيستم عامل ويندوز ([Only registered and activated users can see links. ]) مطرح كنم و بخش سوم كه مربوط به خط فرمان ميشه را در اينجا مطرح كنم. براي همين از اينجا حذف كردم. البته موضوع را نمي تونستم ديگه ويرايش كنم حالا زياد مهم نيست.

در ويندوز xp حرفه اي (professional) ابزاري براي دستكاري فايل boot.ini در خط فرمان وجود دارد به اسم bootcfg.exe كه شايد در ويندوز نسخه خانگي هم باشد. اين فرمان ميتواند براي درست كردن فايل صدمه ديده boot.ini در كنسول بازيابي استفاده شود
ادامه رو در پست ديگه مينويسم. فعلا بايد برم كار دارم

[alfredo]

در ادامه پست قبلي شكل كلي فرمان bootcfg به اين شكل مي باشد

BOOTCFG /parameter [arguments] enter

مهمترين سوئيچ هاي اين فرمان عبارتند از (منظور از ورودي در توضيحات ذيل هر يك از خط هايي كه يك بوت را مشخص ميكند)

سوئيچ copy
ساخت يك كپي از ورودي موجود در بخش operating systems كه مي توان براي اضافه كردن يك os بكار برد.

سوئيچ delete
يكي از وروديهاي بوت در فايل را حذف ميكند. براي حذف بايد ورودي مورد نظر را بايد مشخص كنيد.

سوئيچ query
ورودي هاي فعلي و تنظيمات آن را نمايش ميدهد

سوئيچ Raw
اضافه كردن سوئيچ به ورودي بخصوص

سوئيچ timeout
براي تغيير مقدار زماني كه ليست منو بوت نمايش داده ميشود

سوئيچ default
جهت تغيير بوت پيش فرض از اين سوئيچ استفاده ميشود

اين فرمان علاوه بر سوئيچ هاي اصلي هر يك از اين سوئيچ ها داراي سوئيچ هاي فرعي ميباشد. براي ديدن هر يك از سوئيچ هاي فرعي ميتوانيد بعد از وارد نمودن سوئيچ اصلي يك سوئيچ علامت سوال وارد كنيد.

بطور مثال براي ديدن سوئيچ هاي فرعي در سوئيچ copy فرمان زير را وارد كنيد:

bootcfg /copy /? enter

خط فرمان كلي هر يك از سوئيچ هاي اصلي با فرعي مربوطه را در زير مي نويسم:

BOOTCFG /Copy [/S system [/U user [/P password]]] enter

BOOTCFG /Delete [/S system [/U user [/P password]]] /ID bootid

BOOTCFG /Query [/S system [/U user [/P password]]] enter

BOOTCFG /Raw osoptions [/A] [/S system [/U user [/P password]]] /ID bootid

BOOTCFG /Timeout value [/S system [/U user [/P password]]] enter

BOOTCFG /Default [/S system [/U user [/P password]]] /ID bootid

در سوئيچ هاي فرعي system نشانگر سيستم مقصد (كامپيوتر ديگري در شبكه) ميباشد. سوئيچ U نشانگر كاربر و سوئيچ P نشانگر رمز كاربر در سيستم مقصد ميباشد. سوئيچ bootid يك عدد ميباشد كه با استفاده از سوئيچ Query ميتوانيد بدست آوريد كه اين عدد نشانگر يكي از آيتم هاي ليست بوت ميباشد. عبارت Value هم مقدار عددي ميباشد كه واحد ثانيه براي زمان نمايش ليست بوت ميباشد.
osoptions هم سوئيچ هاي سيستم عامل براي بوت شدن ميباشند.

************************************************** *************
فرمان bootcfg در صورتي كه در خط فرمان ويندوز بكار رود امكانات فوق را فراهم ميكند اما در صورتي كه در حالت recovery console استفاده شود چند سوئيچ و امكان اضافه تر ديگر نيز در دسترس خواهد بود.

سوئيچ هايي از قبيل add براي اضافه كردن يك سيستم عامل ويندوز به ليست بوت / سوئيچ list جهت نمايش وروديهاي فعلي در ليست بوت / سوئيچ rebuild براي ساخت مجدد ليست كليه ويندوزها / سوئيچ scan كليه ديسك ها را براي ويندوز نصب شده بررسي ميكند.

[alfredo]

بريم سر وقت خط فرمان shutdown

از اين فرمان براي خاموش كردن سيستم / ريست كردن سيستم / log off كردن سيستم استفاده ميشه كرد. اين سيستم ميتونه سيستمي كه استفاده ميكنيد باشه يا يك سيستم ديگه در شبكه باشه.

خط فرمان كلي اين فرمان به اين صورت هست

shutdown [-i | -l | -s | -r | -a] [-f] [-m \\computername] [-t xx] [-c "comment"] [-d up:xx:yy] enter

سوئيچ هاي مهم اين فرمان عبارتند از:

سوئيچ i
منوي گرافيكي براي انتخاب يكي از حالات فوق (خاموش/ريست/log off) را نمايش ميدهد. اين سوئيچ بايد اولين سوئيچ باشد در صورتي كه بكار رود. همچنين بديهي است كه در محيط ويندوز اين پنجره مي آيد.

سوئيچ L
براي log off كردن سيستم بكار ميرود. اين سوئيچ براي دستگاه ديگه در شبكه بكار نميره (يعني سوئيچ M با اين سوئيج بكار نمي رود)

سوئيچ s
براي خاموش كردن سيستم بكار ميرود

سوئيچ r
براي ريست كردن سيستم بكار ميرود

سوئيچ a
براي لغو ريست يا خاموش كردن سيستم به كار ميرود

سوئيچ m
براي مشخص كردن كاميپوتر مقصد براي خاموش يا ريست يا لغو ريست يا خاموشي بكار ميرود. براي اين منظور نياز به نام كامپيوتر ميباشد كه بعد از دو علامت بك اسلش (\\) مي آيد.

سوئيچ t
زمان بر حسب ثانيه براي خاموشي يا ريست شدن سيستم

سوئيچ c
توضيحي براي خاموش كردن سيستم كه حداكثر ميتونه 127 كاراكتر باشه. اين توضيح براي سرور ها مفيد ميتونه باشه از اين نظر كه خاموشي يا ريست شدن سرور به چه منظوري هست كه در مباحث امنيتي و رفع اشكال ميتونه مفيد باشه.

سوئيچ f
مجبور به بستن برنامه ها بدون دادن هشدار ميكنه. در صورتي كه بخواهيم حتما سيستم خاموش يا ريست شود از اين سوئيچ استفاده كنيد.


چند نكته مفيد
با استفاده از سوئيچ هاي فرمان فوق ميتونيد يك shortcut براي خاموش / ريست / log off كردن بسازيد.
كافيست كه new shortcut را بزنيد (با استفاده از ويندوز) و يكي از خط هاي زير را استفاده كنيد.

براي خاموش كردن سيستم

shutdown -s

براي ريست كردن سيستم

shutdown -r

براي Log off كردن سيستم

shutdown -l

براي اينكه نياز به محيط ويندوز نداشته باشيد براي اينكار و مستقل باشيد ميتونيد به راحتي يك فايل batch بسازيد و هر كدام از خط هاي بالا را در يك فايل بذاريد تا از خط فرمان خيلي راحتر اينكار را انجام دهيد.

بطور مثال براي shutdown كردن سيستم يك فايل بنام s.bat را ميسازم و خط فرمان خاموش كردن سيستم را داخل آن وارد ميكنم:

copy con s.bat
%systemroot%\system32\shutdown -s
^Z

خط آخر همان كليد كنترل و Z ميباشد كه در قبل هم توضيح داده شد. بعد از زدن كليد اينتر يك فايل بنام s.bat ساخته ميشود.

از اين پس براي خاموش كردن سيستم در خط فرمان كافي است كه كاراكتر s را تايپ و كليد اينتر را بزنم.

يكي ديگه از مواردي كه خيلي ميتونه مفيد باشه اينكه فرض شما در مدير يك شبكه هستيد و بشما ميگن كه شب ها كليه سيستم ها همه خاموش باشه حالا راه كار چي هست؟‌ تك تك به سيستم ها سر بزنيد؟ كي اينكار رو انجام بديد كه كسي نياد بعد از شما روشن كنه براي انجام كاري؟‌ آخر شب؟
با اين فرمان اين مشكل حل ميشه. كافي هست كه اسامي سيستم ها را ليست كنيد و براي تك تك اين سيستم ها يك خط فرمان در يك فايل batch بنويسيد و اين فايل را با استفاده از task schedule ويندوز در زمان مورد نظر اجرا كنيد. البته اين فايل توسط هر كاربري اجرا ميشه بايد اين كاربر در سيستم مقصد هم مجوز مدير سيستمي داشته باشه. براي اينكار معمولا از كاربر با حقوق admininistrator دامين استفاده ميشه.

بطور مثال ميخواهيم سيستمي بنام pc1 را حتما خاموش كنيم

shutdown -s -f -m \\pc1

[alfredo]

در اين پست در مورد فرماني براي تنوع و رنگي كردن خط فرمان اشاره ميكنم.
شكل كلي اين فرمان به اين شكل هست :

color [F][b]enter

همانطور كه مي بينيد خيلي ساده است.
پارامتر F براي رنگ پيش زمينه و پارامتر B براي رنگ پس زمينه هست.

مقاديري كه به اين دو پارامتر ميشه داد به اين ترتيب ميباشد

black = 0
Blue = 1
Green = 2
Aqua =3
Red = 4
Purple = 5
Yellow = 6
White = 7
Gray = 8
Light Blue = 9
Light Green = A
Light Aqua = B
Light Red = C
Light Purple = D
Light Yellow = E
Bright White = F

بطور مثال رنگ متن سبز روشن روي پشت زمينه مشكي اين فرمان را وارد مي كنيم :

color 0A

[CEstudent]

با سلام
آقا alfredo با اجازه شما اگر مشکلی نداره می خواستم در مورد color یکم بیشتر توضیح بدهم.

ما color رو که می نویسیم در جلو اون از دو شماره hexadecimal استفاده می شه که این شما ره ها از 0 شروع شده و تا F ختم می شه پس 15 خودمون = F و 16 خودمون = 10 .
خب اینکه هر hexa با چهار bit نوشته میشه به این صورت: 0100=8 1010=A و 1110=E

و اصل مطلب اینه که
این دو عدد hexa اگر بصورت bit به خواهیم ترسیم کنیم و کار هر کدام از این bit رو بگوییم بین صورت خواهد شد.
--7---6---5--4---3---2---1---0
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Bl | R | G | B | I | R | G | B |
|---|---|---|---|---|---|---|---|

و رمزها عبارتند از:
Bl = Blinking = چشمک زدن حروف
R = Red = قرمز
G = green = سبز
B = Blue = آبی
I = Intensity = یعنی شدت و فکر کنم در پرنگ و کمرنگ شدن حروف تاثیر بگذاره

ولی می مونه یک چیزه دیگه اگه گفتید چیه ؟
اون هم اینکه چرا RGB دو بار تکرار شده خب این به خاطر اینکه
RGB (1,2,3) = برای Background استفاده میشه و یعنی پشته صحنه.
RGB (5,6,7) = برای ّForeground استفاده میشه و یعنی جلو صحنه یا همون رنگ حروف.

و حالا شما می توانی با مخلوط کردن این bit ها یا همون رنگها رنگ مورد نظر خودتون رو بدست بیاورید.

مخلص آقای alfredo

[alfredo]

با تشكر از دوست گرامي جناب CEstudet
هر كسي كه اشكال يا ايرادي در نوشته هام ميبينه و همچنين پيشنهاد، سوال و مطلبي داره مختار هست در تاپيك ارائه كنه و خوشحال ميشم كه تجارب و مشكلات ديگران را هم بشنوم و بيشتر ياد بگيرم. يكي از دلايلي هم كه مينويسم همين هست كه اشكالات خودم را بفهمم و مشكلات ديگه را هم ببينم و تجاربم بيشتر بشه.

در ادامه مباحث به چند خط فرمان در خصوص رفع اشكال و مشاهده و تغيير در پروتكل tcp/ip اشاره ميكنم. اين مباحث بعضي پيش نيازهايي را لازم داره كه در اين تاپيك به آنها پرداخته نميشه مفاهيمي مثل ip و كلاسهاي ip و ساير اصطلاحات و مفاهيم پايه اي در شبكه.

فرمان ipconfig
اين فرمان يكي از پركاربردترين فرمانها براي بررسي و رفع اشكال در شبكه سيستم جاري بكار ميره.

خط فرمان كلي به اين شكل هست:

ipconfig [/? | /all | /renew [adapter] | /release [adapter] |
/flushdns | /displaydns | /registerdns |
/showclassid adapter |
/setclassid adapter [classid] ]enter

منظور از آداپتور در اين فرمان و مطالب وابسته به اين پست كارتهاي شبكه و هر نوع وسيله و قطعه اي كه بتونه ip بگيره مثل پورت 1394 و كارت شبكه (مرتبط به adsl يا شبكه داخلي ) و...

اگر بدون هيچ سوئيچي اين فرمان را بكار ببريد اطلاعات اوليه از آداپتورهاي موجود در سيستم را نمايش ميده (معمولا شامل سه آيتم ip و subnet و default gateway)

سوئيچ هاي مهم و پركاربرد اين فرمان

سوئيچ all
نمايش تمام تنظيمات و پيكربندي انجام شده براي تمام آداپتورها

سوئيچ renew
تنظيمات dhcp براي تمام آداپتور ها را دوباره درخواست و به روز ميكند. البته امكان اينكه آداپتور خاصي را مشخص كنيد براي اين پارامتر وجود دارد. براي اينكه اسم اين آداپتور را بدانيد كافي است كه يكبار فرمان ipconfig را بدون هيچ پارامتري استفاده كنيد تا در خروجي اين فرمان نام آداپتور ها را ببينيد.

سوئيچ release
اين پارامتر با ارسال پيام DHCPRELEASE به سرور dhcp براي آزاد كرد كليه تنظيمات و برداشتن ip از تمام آداپتورها يا آداپتوري كه مشخص شود. اين پارامتر tcp/ip را براي آداپتورهايي كه بر اساس ip خودكار تنظيم شده باشند را غيرفعال ميكند.

سوئيچ flushdns
از اين سوئيچ براي خالي كردن (ريست كردن) محتويات dns كلاينت استفاده ميشود. كاربرد اين سوئيچ در اشكال يابي dns ميباشد.

سوئيچ displaydns
محتويات dns كلاينت را نمايش ميدهد. كلاينت ها از اين محتويات جهت تبديل نام به ip سيستم استفاده ميكنند.

[alfredo]

فرمان اين پست تقريبا مثل نفس كشيدن براي آدم هست
البته براي كساني كه با شبكه سر و كار دارند حالا شبكه داخلي باشه يا اينترنت يا اينترانت يا ...
اين شما و اين هم فرمان ping

از اين فرمان براي بررسي كردن ارتباط سيستم جاري با شبكه يا سيستم ديگري در شبكه و پيدا كردن مشكلات در شبكه بكار ميره. معمول ترين كاربرد اين فرمان براي چك كردن اينكه يك سيستم در شبكه هست يا نه، بكار ميره.

شكل خط فرمان كلي به صورت زير هست :

ping [-t] [-a] [-n count] [-l size] [-f] [-i TTL] [-v TOS]
[-r count] [-s count] [[-j host-list] | [-k host-list]]
[-w timeout] target_name

بشكل خيلي ساده شما ميتونيد با استفاده از فرمان ping و Ip دستگاه مورد نظر و يا اسم دستگاه مورد نظر به اين نتيجه برسيد كه آيا دستگاه موصوف در شبكه هست يا نيست و يا نتايج ديگر بسته به هدف از استفاده از اين فرمان

نكته: براي اينكه اسم دستگاهي را وارد كنيم اين اسم بايد در يكي از dns هاي سرور يا كلاينت وجود داشته باشد كه عمل تبديل به ip صورت پذيرد مگرنه كه خطاي زير را ميدهد:

Ping request could not find host x. please check the name and try again

منظور از x در خطاي فوق نام دستگاه ميباشد.

بطور مثال ميخواهيم دستگاهي با ip بشماره 192.168.1.10 كه نام اين دستگاه pc1 نيز ميباشد و متصل به شبكه ميباشد با اين فرمان امتحان كنيم

ping 192.168.1.10
يا
ping pc1

هر دو فرمان فوق يكسان ميباشند (البته در اين مثال ميدانيم كه pc1 داراي ip فوق ميباشد و در عمل نيز بايد نام دستگاه و ip آن را بدانيد تا بتوانيد بجاي هم استفاده كنيد اگر نه كه هر كدام را ميدانيد بايد استفاده كنيد)

در صورتي كه همه چيز درست باشد و مشكلي در ميان نباشد شما پيغام reply را خواهيد گرفت بطور مثال :

Pinging auto [192.168.1.10] with 32 bytes of data:

Reply from 192.168.1.10: bytes=32 time=8ms TTL=128
Reply from 192.168.1.10: bytes=32 time=3ms TTL=128
Reply from 192.168.1.10: bytes=32 time=2ms TTL=128
Reply from 192.168.1.10: bytes=32 time=4ms TTL=128

Ping statistics for 192.168.1.10:
Packets: Sent = 4, Received = 4, Lost = 0 (0% loss),
Approximate round trip times in milli-seconds:
Minimum = 2ms, Maximum = 8ms, Average = 4ms

البته اگر فاصله شما دور باشد يا ارتباط شما تلفني يا دستگاه مورد نظر در اينترنت باشد و ... اعداد فوق تغيير ميكند و هميشه يكسان نمي باشد.
فرمان ping بطور پيش فرض اقدام به ارسال 4 بسته اطلاعاتي به دستگاه ميكند و در مثال فوق مي بينيد كه بسته هاي ارسالي 4 عدد و دريافتي نيز 4 عدد و گمشده نيز صفر ميباشد. و زمان حداقل و حداكثر و ميانگين نيز در آخر آمده است.

مثال ديگه فرض كنيم كه اينترنت متصل هستيد اما هيچ سايتي باز نميشود يا اينكه ميخواهيد بدون باز كردن سايتي و برنامه اي اتصال به اينترنت و عدم وجود مشكل را چك كنيد و يا اينكه اصلا سايتي در اينترنت داريد و ميخواهيد ببينيد سايت up هست يا نه

براي چك كردن ارتباط اينترنت با اين فرمان ميتونيد يك سايت معتبر مثل گوگل يا ياهو يا ميكروسافت را ping كنيد در صورتي كه reply بگيريد به معني عدم وجود مشكل است:

ping [Only registered and activated users can see links. ]

Pinging [Only registered and activated users can see links. ] [209.85.135.147] with 32 bytes of data:

Reply from 209.85.135.147: bytes=32 time=814ms TTL=238
Reply from 209.85.135.147: bytes=32 time=606ms TTL=238
Reply from 209.85.135.147: bytes=32 time=382ms TTL=238
Reply from 209.85.135.147: bytes=32 time=828ms TTL=238

Ping statistics for 209.85.135.147:
Packets: Sent = 4, Received = 4, Lost = 0 (0% loss),
Approximate round trip times in milli-seconds:
Minimum = 382ms, Maximum = 828ms, Average = 657ms

خوب همانطور كه مي بينيد شما آدرس سايت گوگل را ping كرديد و در جواب ip سايت گوگل را مي بينيد (البته يكي ازip هاي آن را)
پس نكته اخلاقي و مفيد اين مثال اينكه شما با Ping كردن نام يك سايت يا سيستم ميتونيد به ip آن پي ببريد.

در صورتي كه دستگاه فوق مشكلي داشته باشد و يا خاموش باشد يا در دسترس نباشد شما با پيغام زير رو برو ميشويد :

Request timed out

حال بريم سراغ پارامتر هاي پركاربرد اين فرمان:
سوئيچ t
دستگاه مورد نظر را ping ميكند تا زماني كه متوقف كنيد. بدون اين سوئيچ چهار با ping صورت مي گيرد.

سوئيچ n
از اين سوئيچ براي مشخص كردن تعداد بسته هاي ping استفاده ميشود. پيش فرض بدون اين سوئيچ 4 بسته ميباشد.

فرضا شما سرور يا سوئيچي در شبكه را restart ميكنيد و بايد منتظر بمانيد تا بوت شود و آماده به سرويس دهي كه شما بخواهيد كاري را مجدد روي آن انجام دهيد خوب يك راهش اين هست كه صبر كنيد تا زماني كه كار مورد نظر شما پاسخي دريافت كند مثلا telnet ميكنيد يا remote ميكنيد و خطا ميگيريد مدام تكرار ميكنيد تا پاسخ درست بگيريد
راه ديگر استفاده از سوئيچ t ميباشد. در اين صورت جواب آن در ابتدا كه در حال بوت شدن ميباشد request timed out ميباشد اما به مجردي كه آماده به كار شد پيغام replay را دريافت خواهيد كرد و اينجا متوجه ميشويد كه ميتوانيد به كار خود ادامه بدهيد.

ساير پارامتر هاي اين فرمان كمتر كاربرد دارد در صورت نياز با سوئيچ علامت سوال (؟) اين فرمان را بزنيد تا عملكرد هر كدام را ببنيد. در صورتي كه سوالي داشتيد بپرسيد.

ping /? enter

[alfredo]

فرمان netstat
از اين فرمان براي نمايش وضعيت پروتكل ها و ارتباطات جاري tcp/ip استفاده ميشود.

از سوئيچهاي مهم اين فرمان

سوئيچ A
نمايش تمام ارتباطات و پورتهايي كه در حال گوش دادن ميباشند. (Listening)

سوئيچ E
نمايش وضعيت محيط. (ميتوان با سوئيچ S همزمان استفاده كرد)

سوئيچ N
نمايش آدرسها و شماره پورتها به صورت عددي

سوئيچ R
نمايش جدول مسيريابي

سوئيچ interval
عددي ميباشد كه نشان دهنده فاصله بر حسب ثانيه ميباشد و اين فاصله براي مدت زمان نمايش مجدد وضعيت هاي انتخاب شده تا زماني كه توسط كاربر متوقف شود.

بطور مثال ميخواهيم وضعيت ارتباطات سيستم جاري با ساير سيستم ها در شبكه يا اينترنت بر اساس ip و شماره پورت ها هر 5 ثانيه ببنيم :

netstat -n 5

كه خروجي چيزي مشابه اين ميشود:

TCP 127.0.0.1:1137 127.0.0.1:1136 ESTABLISHED
TCP 192.168.79.66:3555 192.168.79.11:1723 ESTABLISHED
TCP 192.168.254.39:1087 209.151.139.71:41191 ESTABLISHED
TCP 192.168.254.39:1099 99.231.173.185:28136 ESTABLISHED

TCP 192.168.254.39:1563 81.48.191.120:4666 TIME_WAIT
TCP 192.168.254.39:1564 90.16.181.60:24369 TIME_WAIT
TCP 192.168.254.39:1569 62.204.144.78:22245 ESTABLISHED
TCP 192.168.254.39:1571 60.241.56.180:4888 TIME_WAIT
TCP 192.168.254.39:1574 91.76.84.11:14339 ESTABLISHED
TCP 192.168.254.39:1595 219.213.124.128:23821 SYN_SENT
TCP 192.168.254.39:3580 89.248.162.206:6543 ESTABLISHED

براي پايان دادن به اجراي فرمان فوق و كليه فرامين مشابه در خط فرمان از كليد هاي Ctrl+C استفاده كنيد.

يكي از مواردي كه استفاده ميشه و چت تر ها دنبالش هستند پيدا كردن ip شخصي كه در ياهو يا برنامه ديگر در حال چت هستند. وقتي شما اقدام به ارسال يا دريافت فايلي در اين برنامه ها ميكنيد با دانستن شماره پورت برنامه فوق و اين فرمان ميتوان به اين موضوع پي برد.

[samadi7380]

با سلام خدمت جناب alfredo و دیگر دوستان و با تشکر از پست مناسبتون برای رفع نیاز دیگران.
یه دستور مهم توی بچ فایل یابرنامه نویسی qbaisic (با قابلیت exe شدن) لازم دارم تا وقتی در برنامه ای ورودی لازم داشت بجای تک تک وارد کردن اطلاعات بتونم یکسری string رو به یک کلید اختصاص بدم و بمحض زدن اون کلید خروجیش رو به ورودی برنامه بده.
بطور خلاصه و برای نزدیک شدن مطلب به کلیدهای Short-Cut اشاره میکنم که بمحض وارد نمودن اونها یه برنامه اجرا میشه.
یا اینکه فرض کنید یه نرم افزار حسابداری دارید که در فیلدهای مختلفی یه عدد یا اسم(string) ثابتی رو لازم داشته باشید... بازهم توضیح بدم:
مثلا شما با این برنامه لازمه که اطلاعات حدود 100 عدد چک که مبالغشون دارای 3 الی 10 صفر هست رو برای یک شرکت پر کنید آیا انگشت و چشم شما خسته نمیشه؟
با داشتن برنامه ای که خروجی یه کلید رو 000 +اینتر و دیگری رو 0000+اینتر و بعدی رو 00000+اینتر و بعدی رو ... به ورودی فیلد مورد نظر در برنامه حسابداری بده کار تا حد فوق العادهای سریعتر و راحتتر میشه.
البته چون اطلاعات شما رو سنجیدم نیازم رو توی این پست مطرح کردم.اگه جای دیگه ای سراغ دارید آدرس بدید.

[alfredo]

نوشته شده توسط samadi7380

با سلام خدمت جناب alfredo و دیگر دوستان و با تشکر از پست مناسبتون برای رفع نیاز دیگران.
یه دستور مهم توی بچ فایل یابرنامه نویسی qbaisic (با قابلیت exe شدن) لازم دارم تا وقتی در برنامه ای ورودی لازم داشت بجای تک تک وارد کردن اطلاعات بتونم یکسری string رو به یک کلید اختصاص بدم و بمحض زدن اون کلید خروجیش رو به ورودی برنامه بده.
بطور خلاصه و برای نزدیک شدن مطلب به کلیدهای Short-Cut اشاره میکنم که بمحض وارد نمودن اونها یه برنامه اجرا میشه.
یا اینکه فرض کنید یه نرم افزار حسابداری دارید که در فیلدهای مختلفی یه عدد یا اسم(string) ثابتی رو لازم داشته باشید... بازهم توضیح بدم:
مثلا شما با این برنامه لازمه که اطلاعات حدود 100 عدد چک که مبالغشون دارای 3 الی 10 صفر هست رو برای یک شرکت پر کنید آیا انگشت و چشم شما خسته نمیشه؟
با داشتن برنامه ای که خروجی یه کلید رو 000 +اینتر و دیگری رو 0000+اینتر و بعدی رو 00000+اینتر و بعدی رو ... به ورودی فیلد مورد نظر در برنامه حسابداری بده کار تا حد فوق العادهای سریعتر و راحتتر میشه.
البته چون اطلاعات شما رو سنجیدم نیازم رو توی این پست مطرح کردم.اگه جای دیگه ای سراغ دارید آدرس بدید.

انجام اينكار از طريق بچ فايلها نميشه چون بچ فايل يه سري ورودي ثابت ميگيره براي استفاده داخل بچ فايل اما اينكه اين ورودي را به يه برنامه بديد خوب طبيعتا خود برنامه بايد ورودي قبول كنه پس بهتر هست كه از خود برنامه استفاده بشه.
در مورد مثال سه صفر و چهار صفر و.... اينكار تا اونجا كه به سواد من مربوط ميشه بايد از طريق برنامه نويسي در داخل برنامه كاربردي باشه و در فيلدي كه مقدار عددي وارد ميشه اطلاعات را بصورت كاراكتري قبول و پردازش كنه و علاوه بر اعداد چند كليد ديگر را تعريف ميكنيد كه در صورت زدن اين كليدها، عدد معادل را جايگزين كنه مثلا اگر a را زد سه صفر وارد كنه و اگر b را زد چهار صفر وارد كنه.
اگر سوال در مورد چگونگي و كد اين برنامه داريد به بخش [Only registered and activated users can see links. ] مراجعه كنيد.
اضافه كنم كه منابع و كدهاي رايگان روي اينترنت زياد هست الگوريتم هم به نظرم راهي كه بالا گفتم مناسب باشه اما باز هم از تجربه دوستان در بخش برنامه نويسي استفاده كنيد.